ጴጥሮስ ለክርስቲያን ሴቶች ሲመክር "የዋህና ዝግተኛ መንፈስ ያለውን የማይጠፋውን ልብስ ለብሶ የተሰወረ የልብ ሰው ይሁንላችሁ" በማለት ያስተምራል (1ኛ ጴጥሮስ 3:4)። የዋህ መንፈስ ማለት ትዕቢት የሌለበት፣ በቀላሉ የሚታዘዝና ቁጡ ያልሆነ ባህርይ ሲሆን፤ ዝግተኛ መንፈስ ማለት ደግሞ በጭንቀት፣ በፍርሃት ወይም በነዝናዛነት የማይታወክ ሰላማዊና እርጋታ ያለው ልብ ማለት ነው።
በአንደኛው ክፍለ ዘመን በነበረው ባህል፣ በርካታ ክርስቲያን ሴቶች ያላመኑ ባሎች ነበሯቸው። ባሎቻቸውን ወደ ክርስቶስ ለማምጣት በቃላት መጨቃጨቅ ወይም መነታረክ ውጤት አያመጣም ነበር። ሐዋርያው ጴጥሮስ፣ እነዚህ ሴቶች በሚያሳዩት ፍጹም አክብሮት፣ የዋህነትና እርጋታ የተሞላበት ሕይወት፣ ባሎቻቸው ያለ ቃል ወደ እግዚአብሔር መንግሥት እንዲማረኩ ይህንን ጥልቅ መመሪያ ሰጣቸው።
በሥነ-መለኮት አስተምህሮ የዋህነት ማለት አቅም ማጣት ወይም መጨቆን አይደለም፤ ይልቁንም አቅምን በእግዚአብሔር ቁጥጥር ሥር ማድረግ ነው። አንዲት ክርስቲያን ሴት ዝግተኛ መንፈስ አላት ሲባል፣ በዙሪያዋ ማዕበል ቢነሳም ተስፋዋን በእግዚአብሔር ላይ ስላደረገች አትሸበርም ማለት ነው። ይህ ባህርይ የክርስቶስ ራሱ ባህርይ በመሆኑ፣ ይህን ማንጸባረቅ እጅግ የከበረ መንፈሳዊ ድል ነው።
ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱ ስለ ማንነቱ ሲናገር፣ እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝና ቀንበሬን ተሸከሙ ከእኔም ተማሩ፤ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ ብሏል (ማቴዎስ 11:29)። ስለዚህ ይህ የዋህነትና ዝግተኛ መንፈስ የሴቶች ብቻ ሳይሆን፣ እያንዳንዱ አማኝ ሊላበሰው የሚገባ የጌታ ባህርይ ነው።
ቃሉ ለእኛም በተለይም በትዳር ሕይወት ውስጥ ሰላምን ለማምጣት ትልቅ ቁልፍ ነው። ዛሬ ባለው ዓለም ንትርክና ራስን ከፍ ማድረግ እንደ መብት በሚቆጠርበት ጊዜ፣ ክርስቲያን ቤተሰቦች ግን በመከባበር፣ በዝግታና በጥሞና ችግሮቻቸውን በመፍታት ለዓለም ብርሃን መሆን አለባቸው።
ጸጥታና መረጋጋት የጥንካሬ ምልክቶች ናቸው። "እውነተኛ ኃይል የሚገለጠው በጩኸት ሳይሆን፣ ማዕበልን በሚያረጋጋ ዝግተኛ መንፈስ ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ቤታችንን በእግዚአብሔር ጸጋና ሰላም ዘወትር ልናንጽ ይገባል።