የራእይ መጽሐፍ ስለ ሰይጣን ማንነት ሲያብራራ "ዓለሙን ሁሉ የሚያስተው፥ ዲያብሎስና ሰይጣን የሚባለው ታላቁ ዘንዶ እርሱም የቀደመው እባብ ተጣለ" በማለት እጅግ አስፈሪ በሆነ መንፈሳዊ ሥዕል ይገልጸዋል (ራእይ 12፡9)። ሰይጣን "ታላቅ ዘንዶ" ተብሎ መጠራቱ የእሱን አስፈሪነት፣ ጨካኝነት፣ ሰዎችን የመዋጥ (የማጥፋት) ዓላማውንና በእግዚአብሔር ፈጠራ ላይ ያለውን ታላቅ የአመጻ ኃይል የሚያመለክት ተምሳሌታዊ አገላለጽ ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ ዳራ፣ በጥንቱ የመካከለኛው ምሥራቅና በሮማውያን አፈ ታሪክ ውስጥ "ዘንዶ" (ሌዋታን) የባሕር ውስጥ አስፈሪ አውሬ፣ የሁከትና የጥፋት ምልክት ነበረ። መጽሐፍ ቅዱስም ይህንን ቃል በተደጋጋሚ የእግዚአብሔርን ሕዝብ የሚያሳድዱትን እንደ ግብጽና ባቢሎን ያሉ ኃያላን አምባገነን መንግሥታትን ለመግለጽ ተጠቅሞበታል (ኢሳይያስ 27፡1)። በራእይ መጽሐፍ ዘንዶው ሰባት ራስና አሥር ቀንድ ያለው መሆኑ፣ የሰይጣንን ዓለም አቀፋዊ ፖለቲካዊ ተጽዕኖ፣ ጥበቡንና የጭካኔ ኃይሉን ያሳያል።
በነገረ መለኮት ጥናት፣ ዘንዶ መባሉ የሰይጣንን መሠረታዊ ባሕሪ ያጋልጣል። ኤደን ገነት ውስጥ በጥበብና በማታለል "እንደ ቀደመው እባብ" ሆኖ የቀረበው ሰይጣን፣ የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ስትመሠረት ግን እውነተኛ ማንነቱን ገልጦ እንደ ደም አፍሳሽ "ዘንዶ" ሆኖ ብቅ አለ። የእሱ ኃይል ማታለልና ማስፈራራት ነው። እግዚአብሔር ሕይወትንና ሰላምን ሲሰጥ፣ ዘንዶው ግን ለማጥፋት፣ ለማረድና ሰላምን ከምድር ለመውሰድ ይንቀሳቀሳል።
በዚህ ውስጥ እጅግ አስፈሪ መንፈሳዊ ውጥረት እናያለን። የሰው ልጅ በገዛ ኃይሉ ይህንን ታላቅ ዘንዶ ሊቋቋመው ፈጽሞ አይችልም። የዘንዶው ኃይል እጅግ ገዝፎ ከመታየቱ የተነሳ፣ ከሰማይ ከዋክብትን ሲሶውን በጅራቱ አስማርኮ ወደ ምድር መጣል ችሎ ነበር (ራእይ 12፡4)። ይህ የሚያሳየው ሰይጣን በሰማያዊው ሥፍራ መላእክትን በማሳሳት ያደረገውን ታላቅ አመጻ ነው። ነገር ግን ይህ ኃያል ፍጡር፣ ምንም መከላከል በማይችል በሚመስለው በታረደው "በግ" (በክርስቶስ) ፊት ፍጹም ተሸናፊ ነው።
የሰው ልጅ ብዙ ጊዜ ክፋትን በተራ ሥጋዊ ልኬት ይመዝነዋል። ነገር ግን መጽሐፍ ቅዱስ ጠላታችንን "ዘንዶ" ብሎ ሲጠራው፣ በመንፈሳዊው ዓለም ያለንን ውጊያ አክብደን እንድንመለከተው ለማድረግ ነው። ዘንዶው ምንም እንኳ የተሸነፈ ቢሆንም፣ በምድር ላይ ለቀረው ጥቂት ጊዜ በታላቅ ቁጣ ቤተ ክርስቲያንን ሊውጥ ይፈልጋል። ሆኖም የእግዚአብሔር ጸጋ ዘንዶውን ከሚያሸንፍበት ከበጉ ደም ጋር እንድንተባበር ያደርገናል።
ቃሉ ለእኛም ጠላታችን አታላይና ጨካኝ ዘንዶ መሆኑን አውቀን፣ በራሳችን ኃይል ሳይሆን በእግዚአብሔር የጦር ዕቃ እንድንጠበቅ ያሳስበናል። "መጋደላችን ከደምና ከሥጋ ጋር አይደለምና… ከክፋት መንፈሳውያን ሠራዊት ጋር ነው እንጂ" እንደሚለው ቃሉ (ኤፌሶን 6፡12)፣ እኛም መንፈሳዊ ንቃታችንን አጠናክረን በክርስቶስ የመስቀል ድል ተማምነን ጠላትን ልንቃወም ይገባናል።