ሐዋርያው ጳውሎስ በሮሜ 7:14-25 ላይ ስለ ኃጢአትና ስለ ሕግ ያለውን ጥልቅ የውስጥ ትግል ሲያብራራ፣ "እኔ ግን ከኃጢአት በታች ልሆን የተሸጥሁ የሥጋ ነኝ… በውስጡ ሰውነቴ በእግዚአብሔር ሕግ ደስ ይለኛልና፤ ነገር ግን በአእምሮዬ ሕግ የሚዋጋውንና በብልቶቼ ባለ በኃጢአት ሕግ የሚማርከኝን ሌላ ሕግ በብልቶቼ አያለሁ" ይላል። ይህ ክፍል በቤተ ክርስቲያን ታሪክ ውስጥ ትልቅ ክርክር ያስነሳ ሲሆን፣ ብዙዎቹ የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራን ይህ ክፍል የሚያወራው ዳግም ስለተወለደና በእግዚአብሔር መንፈስ ስለሚመራ እውነተኛ "አማኝ" የውስጥ ትግል መሆኑን ያስተምራሉ።
በታሪካዊና ትርጓሜያዊ አውድ፣ እንደ አውግስጢኖስ፣ ማርቲን ሉተርና ጆን ካልቪን ያሉ ታላላቅ የቤተ ክርስቲያን አባቶች፣ ይህ ጽሑፍ የጳውሎስን የክርስትና ሕይወት ልምምድ እንደሚያሳይ ያምናሉ። የማያምን ሰው ኃጢአት ሲሠራ የውስጥ ትግል ወይም የእግዚአብሔርን ሕግ በልቡ የመውደድ ዝንባሌ የለውም። ጳውሎስ "በእግዚአብሔር ሕግ ደስ ይለኛል" ማለቱ፣ መንፈሱ በአዲስ ልደት ሕያው መሆኑን ያረጋግጣል። አንድ ኃጢአተኛ በተፈጥሮው የእግዚአብሔር ጠላት ስለሆነ፣ በፈጣሪው ሕግ ሊደሰት ፈጽሞ አይችልም።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ የዚህ ክፍል ዋና ጭብጥ አማኙ በምድር ላይ እስካለ ድረስ ስላለው የሁለት ተፈጥሮዎች ግጭት ነው። ክርስቲያን ዳግም ሲወለድ አዲስ ልብና አዲስ መንፈስ ይቀበላል፤ ነገር ግን አሁንም ያለው ኃጢአት በነገሠበት የሥጋ አካል ውስጥ ነው። አዲሱ ተፈጥሮ እግዚአብሔርን ማስደሰት ሲፈልግ፣ አሮጌው ሥጋ ደግሞ ወደ ኃጢአት ይጎትተዋል። ይህ ፍልሚያ የማያምኑ ሰዎች የማያውቁት፣ ነገር ግን ብርሃን ያገኙ ክርስቲያኖች ሁሉ በየዕለቱ የሚያልፉበት እውነተኛ የመንፈሳዊ ውጊያ ማሳያ ነው።
በዚህ ክፍል ውስጥ ያለው ትልቁ ውጥረት፣ ጳውሎስ "የተሸጥሁ የሥጋ ነኝ" የሚለው ሐረግ ነው። ይህ ቃል ጳውሎስ አሁንም የኃጢአት ባሪያ መሆኑን አያሳይም፤ ይልቁንም በሥጋው ድክመት ምክንያት የኃጢአትን ተጽዕኖና ክብደት ምን ያህል እንደሚረዳው ያሳያል። የክርስትና ሕይወት ፍጹምነት ሳይሆን፣ ወደ ፍጹምነት የሚደረግ ትግል ነው። ጳውሎስ በምዕራፉ መጨረሻ፣ "እኔ ምንኛ ጎስቋላ ሰው ነኝ! ከዚህ ከሞት ሥጋ ማን ያድነኛል?" ብሎ መጮኹ፣ የገዛ ድካሙን አውቆ ሙሉ በሙሉ በክርስቶስ ጸጋ ላይ መደገፉን ያሳያል።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ ማጽናኛን ይሰጠናል። ብዙ ጊዜ እግዚአብሔርን እያመለክን ነገር ግን በድካም ስንወድቅ፣ "እውነት እኔ ድኛለሁ?" የሚል የኩነኔ ጥያቄ ውስጥ እንገባለን። ነገር ግን ጳውሎስ እንደሚያሳየን፣ ከኃጢአት ጋር መታገልና መጸጸት ራሱ የሕያውነት (የመዳን) ምልክት ነው። የሞተ ሰው አይታገልም። ስለዚህ የውስጥ ውጊያ ሲገጥመን ተስፋ ከመቁረጥ ይልቅ፣ እንደ ጳውሎስ በአምላካችን በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል እግዚአብሔርን እያመሰገንን፣ የሮሜ 8ን የድል መንፈስ መላበስ አለብን።
በማጠቃለያ፣ ሮሜ 7 አማኙ በምድር ላይ ያለውን የቅድስና ትግል በግልጽ የሚያሳይ መስታወት ነው። "የክርስቲያን ሕይወት ኃጢአት የሌለበት ፍጹምነት ሳይሆን፣ ኃጢአትን የሚጠላና ከክፋት ጋር ዘወትር የሚታገል የጸጋ ሕይወት ነው" እንደሚባለው፣ በሥጋና በመንፈስ መካከል ያለው ትግል የክርስትናችን አካል ነው። እውነተኛ ድል የሚገኘው በገዛ ጥረታችን ሳይሆን፣ በውስጣችን በሚኖረው በመንፈስ ቅዱስ አቅም ብቻ መሆኑን አውቀን መታመን ይኖርብናል።