ሥጋዊ ምኞት ነፍስን ይዋጋል ማለት ምን ማለት ነው (1 ጴጥሮስ 2፡11)?

በአማኞች ሕይወት ውስጥ ያለውን የዘወትር መንፈሳዊ ውጊያ ለማብራራት፣ ጴጥሮስ "እንግዶችና መጻተኞች እንደ መሆናችሁ ነፍስን ከሚዋጋ ሥጋዊ ምኞት ትርቁ ዘንድ እለምናችኋለሁ" (1 ጴጥሮስ 2፡11) በማለት ጠንካራ ማስጠንቀቂያ ይሰጣል። "ሥጋዊ ምኞት" የሚለው ሐረግ የሰውን ልጅ ከተፈጥሮአዊ ፍላጎት አልፎ ወደ ኃጢአት የሚጎትተውን፣ ከእግዚአብሔር ፈቃድ ውጪ የሆነውን የውስጥ ክፉ አዝማሚያ ያመለክታል። ይህ ምኞት ከውጭ የሚመጣ ጠላት ሳይሆን፣ በውስጣችን አድፍጦ ነፍሳችንን ለማጥፋት የሚዋጋ አደገኛ ጠላት ነው።

በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ አማኞች በዚህች ምድር ላይ ሲኖሩ "እንግዶችና መጻተኞች" ናቸው። የዓለም ሥርዓትና ባህል ለሥጋዊ ምኞት ነዳጅ የሚሆኑ ነገሮችን (የዓይን አምሮት፣ የሥጋ ምኞትና የኑሮ ትምክህት) ዘወትር ያቀርባል። ነገር ግን የእኛ እውነተኛ ዜግነት በሰማይ ስለሆነ፣ ከዚህ ዓለም ክፉ ሥርዓት ጋር ፈጽሞ መወዳጀት አንችልም። በዓለም ውስጥ ብንኖርም፣ የዓለምን ክፉ ምኞት ግን ጠላት አድርገን ልንዋጋው ግድ ይለናል።

በዚህ ውጊያ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ እውነት የሥጋና የመንፈስ ትግል ነው። ሥጋ መንፈስን፣ መንፈስም ሥጋን ዘወትር ይቃወማሉ (ገላትያ 5፡17)። ሥጋዊ ምኞት ሲባል ከዝሙትና ከስካር ጋር የተያያዙ ኃጢአቶችን ብቻ ሳይሆን፣ ትዕቢትን፣ ቅናትን፣ ራስ ወዳድነትንና ጥላቻንም ሁሉ ያካትታል። እነዚህ ምኞቶች የሰውን ነፍስ ሰላም፣ ከእግዚአብሔር ጋር ያለውን ኅብረትና የመንፈሳዊ ሕይወት ጥንካሬ ለማጥፋት ያለማቋረጥ ጦርነት ያውጃሉ።

ይህንን ጦርነት ማሸነፍ የሚቻለው በሰው ኃይል ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ብቻ ነው። ነፍስን ከሚዋጋ ሥጋዊ ምኞት ለመራቅ፣ ቃሉን በማንበብ፣ በጸሎት በመትጋትና የእግዚአብሔርን የጦር ዕቃ ሁሉ በመልበስ መዘጋጀት ያስፈልጋል (ኤፌሶን 6፡11-12)። ሥጋዊ ምኞትን ማሸነፍ ማለት ፈተና አይመጣም ማለት ሳይሆን፣ ፈተናው ሲመጣ በእግዚአብሔር ጸጋ "እምቢ" ብሎ መቆም መቻል ነው።

ቃሉ ለእኛም ትልቁ ጠላታችን ከውጭ ሳይሆን ከውስጥ መሆኑን በጥልቀት ያስገነዝበናል። በዘመናዊው ዓለም ውስጥ እጅግ በርካታ የሆኑ ፈተናዎችና የሥጋ ምኞትን የሚያነሳሱ ነገሮች ቢበዙም፣ እኛ ግን ንቁዎች ሆነን ነፍሳችንን ከሚያረክስ ነገር ሁሉ በመራቅ በቅድስና ሕይወት ጸንተን ልንቆም ይገባናል።

"ትልቁና አስከፊው የጦር ሜዳ ያለው ከውጭ ሳይሆን በሰው ልብ ውስጥ ነው፤" እንደሚባለው፣ መንፈሳዊ ጦርነታችንን ለማሸነፍ በየዕለቱ ሥጋዊ ምኞታችንን በመስቀል ላይ እየሰቀልን ለመንፈስ ቅዱስ ፈቃድ ልንገዛ ይገባል።