ሣራ አብርሃምን ጌታ ብላ ጠራችው ማለት ምን ማለት ነው? (1ኛ ጴጥሮስ 3:6)

ጴጥሮስ ለሴቶች ስለ መታዘዝ ሲያስተምር "እንዲሁ ሣራ ለአብርሃም ጌታ ብላ እየጠራችው ታዘዘችለት" በማለት የብሉይ ኪዳንን አብነት ይጠቅሳል (1ኛ ጴጥሮስ 3:6)። "ጌታ" የሚለው ቃል እዚህ ላይ የባርነትን ወይም የጭቆናን ጌትነት የሚያሳይ ሳይሆን፣ በጥልቅ አክብሮት፣ ፍቅርና መተማመን ላይ የተመሠረተ የክብር መጠሪያ ነው።

በታሪካዊው ማኅበረሰብ በተለይም በአበው ዘመን፣ ቤተሰብ የሚተዳደረው በጠንካራ የሥርዓትና የአክብሮት መዋቅር ነበር (ዘፍጥረት 18:12)። ባል የቤተሰቡ ራስና ጠባቂ ተደርጎ ይቆጠር ነበር። ሣራ አብርሃምን ጌታ ብላ መጥራቷ፣ የቤተሰቡን ራስነት እንደምትቀበልና እርሱም ለእግዚአብሔር መታዘዙን አምና አብራው እንደምትቆም የሚያሳይ ጥልቅ የሆነ የአክብሮት መግለጫ ነበረ።

ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ ይህ መታዘዝ የዝቅተኛነት ምልክት አይደለም። ሣራ የእግዚአብሔር የተስፋ ቃል ተካፋይና አብርሃም ጋር እኩል ወራሽ ነበረች። መታዘዟ የመነጨው በፍርሃት ሳይሆን በእግዚአብሔር የሥርዓት አወቃቀር በማመን ነው። በክርስቲያናዊ ትዳር ውስጥ መገዛት ማለት፣ ሴትየዋ የራሷ ሀሳብ የላትም ማለት ሳይሆን፣ እግዚአብሔር ለባል የሰጠውን የኃላፊነት ስፍራ በፈቃደኝነት ማክበር ማለት ነው።

ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን የትዳር ሥርዓት ሲያብራራ፣ ሚስቶች ሆይ ለጌታ እንደምትገዙ ለባሎቻችሁ ተገዙ፣ ክርስቶስ የቤተ ክርስቲያን ራስ እንደ ሆነ ባል የሚስት ራስ ነውና በማለት ይመክራል (ኤፌሶን 5:22-23)። በተመሳሳይ ሁኔታ ባሎችም ሚስቶቻቸውን ልክ ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያንን እንደወደደ እንዲወዱ በጥብቅ ያዛል።

ቃሉ ለእኛም በተለይም ስለ መብትና እኩልነት የተሳሳተ ግንዛቤ በነገሠበት በዚህ ዘመን እጅግ ጠቃሚ ነው። በመጽሐፍ ቅዱስ አስተምህሮ መሠረት በትዳር ውስጥ መከባበርና መገዛት የጭቆና ሳይሆን የፍቅርና የስምምነት መሠረት ናቸው። አንዲት ክርስቲያን ሚስት ባሏን ስታከብር፣ በዋናነት እግዚአብሔርን እያከበረች መሆኑን ልትገነዘብ ይገባል።

አክብሮት የትዳር ምሰሶ ነው። "በትዳር ውስጥ መከባበር የፍቅር ፍሬ እንጂ የባርነት ምልክት አይደለም" እንደሚባለው፣ እኛም የመጽሐፍ ቅዱስን የቤተሰብ ሥርዓት ጠብቀን በመኖር እግዚአብሔርን ዘወትር ልናስደስት ይገባል።