"ሂዱና፡— ምሕረትን እወዳለሁ መሥዋዕትንም አይደለም ያለው ምን እንደ ሆነ ተማሩ፤ ኃጢአተኞችን ወደ ንስሐ እንጂ ጻድቃንን ልጠራ አልመጣሁምና" (ማቴዎስ 9:13)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያብራሩት፣ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ከሆሴዕ 6:6 የጠቀሰው ይህ ቃል፣ "ምሕረት" ለሚለው በዕብራይስጥ ‘ሔሴድ’ ጥልቅ የሆነ ኪዳናዊ ፍቅርንና ርኅራኄን ሲያመለክት፣ "መሥዋዕት" የተባለው ደግሞ ውጫዊ የሆኑትን ሃይማኖታዊ ሥርዓቶች ያሳያል። ይህ ታላቅ መለኮታዊ እውነት፣ እግዚአብሔር ከባዶ ሃይማኖታዊ ሥርዓት ይልቅ በፍቅርና በምሕረት የተሞላን የተሰበረ ልብ አጥብቆ እንደሚፈልግ የሚያስረዳ ነው።
በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የአይሁድ ማኅበረሰብ ባሕልና ሃይማኖታዊ ሥርዓት፣ ፈሪሳውያን ራሳቸውን ከኃጢአተኞች በማግለልና የሕግን ሥርዓት በጥብቅ በመፈጸም ጽድቅን ይፈልጉ ነበር። ኢየሱስ ከቀራጮችና ከኃጢአተኞች ጋር ማዕድ ሲካፈል ባዩ ጊዜ፣ ይህ ድርጊት የቅድስና ሕግን የሚጥስ መስሎ ታያቸው። ነገር ግን ኢየሱስ ይህንን ጠባብና ደረቅ የሕግጋት ትርጓሜ ሙሉ በሙሉ በመገልበጥ፣ እውነተኛ ቅድስና ሰዎችን በመጥላትና በማግለል ሳይሆን፣ በኃጢአት የወደቁትን በምሕረት ወደ ንስሐ በመጥራት እንደሚገለጥ አስተማረ። ይህ ትምህርት በወቅቱ ለነበረው ማኅበረሰብ፣ ሃይማኖትን ከውጫዊ ቅርፊቱ አውጥቶ ወደ ልብ ንጽሕና በማምጣት እጅግ ከባድ የሥነ መለኮት ውጥረት የፈጠረ አብዮታዊ ቃል ነበር።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ዋነኛ መንፈሳዊ ውጥረት፣ ፍቅር ከሌለው ሃይማኖታዊ ትጋትና ኃጢአተኛን ከሚያድን መለኮታዊ ምሕረት መካከል ያለውን ልዩነት ማሳየቱ ላይ ነው። የሰው ልጅ ብዙ ጊዜ እግዚአብሔርን በውጫዊ አምልኮና መባ ለማስደሰት ይሞክራል፤ ልቡ ግን ከወንድሙ የራቀና በምሬት የተሞላ ሊሆን ይችላል። ጠላት ሁልጊዜ አማኞችን በሃይማኖታዊ ግብዝነትና በሕግጋት ቀንበር እያሰረ፣ ነፍሳትን የማዳን ፍቅራቸውን ለማዳከም አጥብቆ ይዋጋቸዋል። እውነተኛ አማኞች ይህንን ሕያው ቃል በመታጠቅ፣ የጨለማውን የግብዝነት አሠራር አፍርሰው፣ በእግዚአብሔር መንፈስ በመሞላት ለጠፉት ነፍሳት እውነተኛ ምሕረትን ማሳየት አለባቸው።
እግዚአብሔር መሥዋዕትን ሙሉ በሙሉ ይጠላል ማለት አይደለም፤ በብሉይ ኪዳን መሥዋዕትን ያዘዘው ራሱ እግዚአብሔር ነው። ሆኖም፣ መሥዋዕቱ የልብን መለወጥና እውነተኛ ንስሐን ካላመጣ በእግዚአብሔር ፊት ጸያፍ ነው። የሆሴዕ ዘመን እስራኤላውያን እንስሳትን ለመሠዊያ እያቀረቡ፣ በሌላ በኩል ግን ወንድሞቻቸውን ይበድሉና ደም ያፈሱ ነበር። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የዚህን ቃል ጥልቅ ሚስጥር በተግባር ሲያሳይ፣ ኃጢአተኞችን ከማውገዝ ይልቅ ራሱ ፍጹም መሥዋዕት ሆኖ በመስቀል ላይ ሞተ። ክርስቶስ የሰዎችን ኃጢአት ለመሸፈን መለኮታዊ ምሕረትን በተግባር አሳየ፤ ምክንያቱም የእግዚአብሔር ጸጋ ከፍርድ ይልቅ ምሕረትን ያከብራልና።
ከዚህ ታላቅ የጌታ ቃል ጀርባ የምናገኘው ተግባራዊ የሕይወት ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ጉዟችን ከምንኖረው የአገልግሎት ሕይወት ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም ቢሆን እኛ ክርስቲያኖች በቤተ ክርስቲያን አዘውትረን በመገኘት፣ መባ በማቅረብ ወይም አገልጋዮች በመሆን ብቻ እግዚአብሔርን ደስ ያሰኘነው ሊመስለን ይችላል። ነገር ግን ከቤተ ክርስቲያን ቅጥር ግቢ ውጭ ለሚጠፉት ነፍሳት፣ ለተራቡትና ለተገፉት ርኅራኄ ከሌለን፣ አምልኳችን ባዶ ሃይማኖታዊ ሥርዓት ብቻ ይሆናል። እግዚአብሔር የሚፈልገው በመንፈስ ቅዱስ እሳት የተቀጣጠለ፣ ሰዎችን በፍቅር የሚያቅፍና በፈውስ የሚያገለግል ሕያው ቤተ መቅደስ እንድንሆን ነው።
በመጨረሻም፣ ምሕረትን እወዳለሁ መሥዋዕትንም አይደለም የሚለው ቃል፣ የክርስትናን እውነተኛ የልብ ትርታ የሚያሳይ ታላቅ መለኮታዊ ጥሪ ነው። አምላካችን እግዚአብሔር ኃጢአተኞችን ለመቅጣት ከመቸኮል ይልቅ፣ በምሕረቱ ወደ ንስሐ ሊመልሳቸው እጆቹን ዘርግቶ ይጠብቃል። እኛም የክርስቶስ አካል እንደመሆናችን መጠን፣ ሰዎችን በኃጢአታቸው ከማውገዝና ራሳችንን ጻድቅ አድርገን ከመቁጠር ይልቅ፣ የፍቅርና የምሕረት እጆቻችንን ልንዘረጋላቸው ይገባል። ስለዚህ፣ ከባዶ ሥርዓት ወጥተን በወንጌል እውነትና በርኅራኄ እንድንመላለስ፣ ቃሉ ይህንን ታላቅ የሕይወት መመሪያ አጥብቆ ይመክረናል፦ ፍርድን ለሚያደርግ ምሕረትንም ለሚወድ ከአምላክህም ጋር በትሕትና ለሚሄድ ሰው እግዚአብሔር የሚፈልግብህ ምንድን ነው (ሚክያስ 6:8)።