ማንንም እንዳይሰድቡ (ክፉ እንዳይናገሩ) ማለት ምን ማለት ነው (ቲቶ 3:2)?

አማኞች በማኅበረሰቡ ውስጥ ሊኖራቸው ስለሚገባው ሥነ ምግባር ቃሉ ሲያዝ፡ "ማንንም እንዳይሰድቡ፣ የማንከራከሩ ገሮችም እንዲሆኑ፣ ለሰው ሁሉ የዋህነትን ሁሉ እንዲያሳዩ አሳስባቸው" ይላል (ቲቶ 3:2)። ክፉ አለመናገር አንደበትን ከመጥፎ ቃል፣ ከሐሜት፣ ከስድብና ሰውን ከሚያዋርድ ንግግር መጠበቅን ያመለክታል።

በቀርጤስ የነበረው ማኅበረሰብ "ዘወትር ውሸታሞች፣ ክፉዎች አራዊት፣ በላተኞችና ሥራ ፈቶች" በመባል ይታወቅ ነበር (ቲቶ 1:12)። ሐዋርያው ጳውሎስ አማኞች ከዚህ ከተበላሸ ማኅበረሰብ ፍጹም የተለዩ በመሆን፣ በአንደበታቸው ጸጋንና ሰላምን የሚያመነጩ ሊሆኑ እንደሚገባ አጥብቆ አስተምሯል።

"ማንንም" የሚለው ቃል እጅግ ሰፊ ትርጉም አለው። ይህ ትእዛዝ አማኝ ወንድሞችን ብቻ ሳይሆን፣ አሕዛብን፣ ክፉ መሪዎችን፣ ጎረቤቶችንና ጠላቶችን እንኳ ሳይቀር መሳደብን ይከለክላል። ምንም ያህል ተቃውሞ ቢገጥመን፣ በአንደበታችን ሌላውን ሰው የማዋረድ ሥልጣን የለንም።

ጳውሎስ የዚህን ትእዛዝ ምክንያት ሲያብራራ፣ እኛም ራሳችን ቀድሞ የማናስተውል፣ የማንታዘዝና በልዩ ልዩ ምኞት የምንገዛ ክፉዎች እንደነበርን ያስታውሰናል (ቲቶ 3:3)። እግዚአብሔር በምሕረቱ ካዳነን፣ እኛም ለሌሎች ርኅራኄን፣ ፍቅርንና የዋህነትን ልናሳይ ይገባል።

ቃሉ ለእኛም በተለይም በማኅበራዊ ሚዲያና በተለያዩ የሐሳብ ልውውጦች ውስጥ ቃላችንን በጨው እንደተቀመመ አድርገን፣ ከጥላቻ ንግግርና ከስድብ ርቀን እንድንመላለስ በጥብቅ ያስጠነቅቀናል። ክርስቲያናዊ ባሕርያችን በንግግራችን ይፈተናል።

ሞትና ሕይወት በምላስ እጅ ናቸው። ስለዚህ ከእኛ የሚወጣው ቃል ለሚሰሙት ጸጋን እንዲሰጥ፣ ለማነጽ የሚጠቅም መልካም ቃል እንጂ ዋጋ ቢስና አፍራሽ ንግግር ከአፋችን ከቶ ሊወጣ አይገባም (ኤፌሶን 4:29)።