ሚስት ባልዋን ታክብር ማለት ምን ማለት ነው? (ኤፌሶን 5፡33)

"ሚስቱም ባልዋን ታክብር" (ኤፌ 5፡33)። ይህ ቃል በክርስቲያናዊ ትዳር ውስጥ ሚስት ለባሏ ሊኖራት የሚገባውን የልብ ዝንባሌና ውጫዊ ባህሪ የሚያሳይ መለኮታዊ ትእዛዝ ነው። "ማክበር" (ወይም መፍራት) የሚለው ቃል በግሪኩ \’ፎቤዎ\’ ሲሆን፣ ሽብርን ወይም ባርነትን የሚያመለክት ሳይሆን፣ እጅግ ጥልቅ የሆነ አክብሮትን፣ አድናቆትን፣ ዋጋ መስጠትንና የባልን የመሪነት ስፍራ በጸጋ መቀበልን ያሳያል። ይህ አክብሮት በቃላት፣ በድርጊትና በሃሳብ የሚገለጽ የፍቅር ማሳያ ነው።

በስነ ልቦናዊና ባህላዊ አውድ፣ ወንዶችና ሴቶች የተለያዩ ፍላጎቶች አሏቸው። ሴቶች በተፈጥሮ እጅግ አድርገው ፍቅርንና ጥበቃን ሲፈልጉ፣ ወንዶች ደግሞ በተፈጥሯቸው ክብርንና አድናቆትን ይሻሉ። እግዚአብሔር ይህንን የሰው ልጅ ተፈጥሮ ስለሚያውቅ፣ ለባሎች "ሚስቶቻችሁን ውደዱ" ሲል፣ ለሚስቶች ደግሞ "ባሎቻችሁን አክብሩ" በማለት የትዳርን የተፈጥሮ ሚዛን ጠብቋል። ባል በሚስቱ ሲከበር እንደ አዲስ ይበረታል፤ የቤተሰቡን ኃላፊነት ለመወጣትም ከፍተኛ የሞራል አቅም ያገኛል።

ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት የሚያሳየው፣ አክብሮት ሁኔታዊ አለመሆኑን ነው። መጽሐፍ ቅዱስ "ባልሽ ፍጹም ሲሆን ብቻ አክብሪው" አይልም። ባል ድክመት ቢኖርበትም እንኳ፣ እግዚአብሔር በሰጠው የራስነት ስፍራ ምክንያት አክብሮት ይገባዋል። ይህ ማለት ግን ኃጢአቱን በዝምታ ማለፍ ወይም የተሳሳተ ጎዳናውን መደገፍ ማለት አይደለም፤ ይልቁንም ስህተቱን ስትነግረው እንኳን በማንቋሸሽና በመናቅ ሳይሆን፣ በገርነትና በአክብሮት መንፈስ መሆን እንዳለበት ያሳስባል።

በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ሣራ አብርሃምን "ጌታዬ" ብላ በመጥራት ያሳየችው አክብሮት ለዘመናት የቅዱሳት ሴቶች አብነት ሆኖ ተጠቅሷል (1ጴጥ 3፡6)። ማክበር የባልን ውሳኔ መደገፍ፣ በሰዎች ፊት አለማዋረድ፣ እንዲሁም ለቤተሰብ ለሚያደርገው ጥረት እውቅና መስጠትን ያካትታል። ሚስት የባሏን ክብር ስትጠብቅ የራሷንም ዘውድ ታደምቃለች።

ቃሉ ለእኛም በተለይም የሴቶች መብት እንቅስቃሴ ባየለበት በዚህ ዘመን፣ መጽሐፍ ቅዱሳዊውን የትዳር ክብር እንድናስጠብቅ መመሪያ ይሰጠናል። ትችትና ንቀት የትዳርን መሰረት ስለሚያናጉ፣ አማኝ ሚስቶች ቤታቸውን በአክብሮት፣ በማበረታታትና በመልካም ቃላት ሊያንጹ ይገባል።

በማጠቃለያ ሚስት ባልዋን ማክበሯ ለእግዚአብሔር ቃል ያላትን ታዛዥነት የሚያሳይ ህያው ተግባር ነው። ቤትን የሚያቆመው የእርስ በርስ አክብሮት ነው፤ "ጠቢብ ሴት ቤቷን ትሠራለች፤ ሰነፍ ግን በእጅዋ ታፈርሰዋለች" (ምሳ 14፡1)።