በቤተ ክርስቲያን ስለሚደረግ ሹመት ቃሉ ሲያሳስብ፡ "በማንም ላይ እጅህን በችኮላ አትጫን፥ በሌሎችም ኃጢአት አትተባበር፤ ራስህን በንጽሕና ጠብቅ" በማለት አጥብቆ ያስጠነቅቃል (1ኛ ጢሞቴዎስ 5:22)። እጅ መጫን አገልጋዮችን ለስራ የመለየትና ስልጣን የመስጠት ምልክት ነው።
በጥንቷ ቤተ ክርስቲያን ሽማግሌዎችን ለመሾም ወይም በኃጢአት ወድቀው የነበሩ ሰዎችን ወደ ህብረት ለመመለስ እጅ ይጫን ነበር። ነገር ግን የአንድን ሰው ባህሪና መንፈሳዊ ሕይወት በደንብ ሳይመረምሩ በችኮላ ሀላፊነትን መስጠት ታላቅ አደጋ አለው።
አንድን የማይገባና በኃጢአት የሚመላለስ ሰው አገልጋይ አድርጎ መሾም፣ ያ ሰው ለሚያመጣው መንፈሳዊ ጥፋትና ለሚሰራው ኃጢአት ተካፋይ መሆንን ያመጣል። ሹመቱን የሰጠው አካልም ለጥፋቱ ተጠያቂ ይሆናል።
የአንድ ሰው እውነተኛ ባህሪ የሚታወቀው በጊዜ ሂደት ነው። ስለዚህ መሪዎች አስቀድመው ሊፈተኑ፣ ምስክርነት ሊኖራቸውና መንፈሳዊ ብስለታቸው ሊረጋገጥ ይገባል (1ኛ ጢሞቴዎስ 3:10)። ችኮላ ቤተ ክርስቲያንን ለተኩላዎች አሳልፎ ይሰጣል።
ቃሉ ለእኛም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ መሪዎችን ስንመርጥና ስንሾም በፆም፣ በፀሎትና በታላቅ ጥንቃቄ መሆን እንዳለበት በጥብቅ ያስገነዝበናል። መንፈሳዊ ሀላፊነት ለተፈተነ ማንነት ብቻ የሚሰጥ ነው።
በመጨረሻም የቤተ ክርስቲያንን ንፅህና መጠበቅ የመሪዎች ታላቅ ሀላፊነት ነው። በነገሩ ሁሉ የሚቸኩል ሰው ጥፋትን ያመጣልና ጥበብና ትዕግስት ወሳኝ ናቸው (ምሳሌ 29:20)።