ስለ ቅዱሳት መጻሕፍት አጠቃቀም ጴጥሮስ ሲያስጠነቅቅ፣ ሐዋርያው ጳውሎስ ከጻፋቸው መልእክቶች በመነሳት፣ "…ያልተማሩትና የማይጸኑት ሰዎች ሌሎችን መጻሕፍት እንደሚያጣምሙ፣ እነዚህን ደግሞ ለገዛ ጥፋታቸው ያጣምማሉ" (2 ጴጥሮስ 3፡16) በማለት አደገኛ የሆነ መንፈሳዊ ድርጊትን ያጋልጣል። "ማጣመም" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በግሪኩ "ስትሬብሎ" ሲሆን፣ ትርጉሙም አንድን ነገር ለማስገደድ በሥቃይ ማሽን ላይ አድርጎ መሳብን፣ ማጣመምና ከትክክለኛው ቅርጹ ማውጣትን የሚያመለክት ነው። ይህ ቃሉን ከዋናው ሐሳብ ውጪ አስገድዶ የመተርጎም ተግባር ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ በመጀመሪያው ቤተ ክርስቲያን የጳውሎስ መልእክቶች ስለ ጸጋና ስለ ክርስቲያናዊ ነፃነት በጥልቀት የሚያስተምሩ ነበሩ። በወቅቱ የነበሩ ሐሰተኛ መምህራን እነዚህን ጥልቅ ትምህርቶች ሆን ብለው በመውሰድ፣ "ጸጋ ስለበዛ የፈለግነውን ኃጢአት ብንሠራ እንችላለን" በማለት የጳውሎስን ሐሳብ ከዐውዱ ውጪ በማጣመም ለራሳቸው የሥጋ ምኞት መሸፈኛ አድርገው ተጠቅመውበታል። ጴጥሮስ ይህን ድርጊት የነፍስ ማጥፋት ወንጀል አድርጎ ቆጥሮታል።
በዚህ ሐሳብ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት የእግዚአብሔር ቃል ጥልቀትና የሰው ልጅ ድንቁርና ሲገናኙ የሚፈጠረውን አደጋ ያሳያል። መጽሐፍ ቅዱስ በቀላሉ የሚረዱ ክፍሎች እንዳሉት ሁሉ፣ መንፈሳዊ ብስለትን የሚጠይቁ ጥልቅ ምስጢራትም አሉት። ያልተማሩና የማይጸኑ ሰዎች እነዚህን ጥልቅ ቃላት ለራሳቸው የግል ጥቅምና ለሐሰት ትምህርታቸው ማጽደቂያነት ቆርጠውና አጣብቀው ይጠቀሙባቸዋል። ይህ ቃሉን ማክበር ሳይሆን ቃሉን መድፈር ነው።
ቃሉን ማጣመም የሚያመጣው ውጤት አሰቃቂ ነው፤ ይኸውም "ለገዛ ጥፋታቸው" መሆኑን መጽሐፍ ቅዱስ ያረጋግጣል። የእግዚአብሔርን ቃል ማዛባት ተራ የአካዳሚክ ስህተት ሳይሆን፣ ራስንና ሌሎችን ወደ ዘላለም ፍርድ የሚመራ መንፈሳዊ ራስን ማጥፋት ነው። በእግዚአብሔር ቃል ላይ መጨመርም ሆነ መቀነስ በመጽሐፍ ከተጻፈው የሕይወት ዛፍ ዕድልን እንደሚያሳጣ በራእይ መጽሐፍ ተረጋግጧል (ራእይ 22፡18-19)።
ቃሉ ለእኛም የእግዚአብሔርን ቃል ስናነብና ስንማር ሊኖረን ስለሚገባ ጥንቃቄ እጅግ አሳሳቢ መመሪያ ይሰጠናል። ዘመናዊ የኑፋቄ ትምህርቶች መጽሐፍ ቅዱስን ጠቅሰው ቢመጡም፣ ቃሉን ከዐውዱ ውጪ አጣምመው ስለሚያቀርቡ፣ እኛ ቃሉን በትክክል በማጥናትና በእውነት ላይ በመቆም ከእነዚህ አሳሳቾች ራሳችንን ልንጠብቅ ይገባናል።
"ቃሉን በማጣመም እውነትን መሥራት ከቶ አይቻልም፤" እንደሚባለው፣ የእግዚአብሔርን ቃል ማክበር ማለት ቃሉን እንደተጻፈው በትክክል መረዳትና ለሥልጣኑ መገዛት እንጂ ለራሳችን ፍላጎት ማዋል አለመሆኑን ማስተዋል ነው።