"ሥጋ በመንፈስ ላይ መንፈስም በሥጋ ላይ ይመኛልና፥ እነዚህም እርስ በርሳቸው ይቀዋወማሉ፤ ስለዚህም የምትወዱትን ልታደርጉ አትችሉም" (ገላ 5፡17)። ይህ ጥልቅ ቃል በእያንዳንዱ አማኝ ሕይወት ውስጥ የሚካሄደውን የውስጥ መንፈሳዊ ጦርነትና የሁለት ተቃራኒ ተፈጥሮዎችን ግጭት ይገልጻል። መንፈስ በሥጋ ላይ ይመኛል ማለት፣ መንፈስ ቅዱስ በእኛ ውስጥ ሆኖ እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኘውን ቅዱስ ፈቃድ ሲሻ፣ ሥጋ ደግሞ የራሱን ኃጢአተኛ ምኞት ይፈልጋል ማለት ነው።
በታሪካዊና ስነ መለኮታዊ አውድ፣ "ሥጋ" ማለት አካላችን ሳይሆን፣ ከውድቀት በኋላ በሰው ልጅ ውስጥ ያለው አሮጌው፣ ኃጢአተኛውና ራስ ወዳዱ ተፈጥሮ ነው። አማኝ ዳግም ሲወለድ፣ አዲስ ተፈጥሮን በመንፈስ ቅዱስ አማካኝነት ይቀበላል። ይሁን እንጂ አሮጌው ተፈጥሮ (ሥጋ) ወዲያውኑ አይጠፋም፤ በመሆኑም በአዲሱ የመንፈስ ተፈጥሮና በአሮጌው የሥጋ ተፈጥሮ መካከል የሞት ሽረት ትግል ይጀመራል።
ይህ የሥነ መለኮት ውጥረት የአማኙን የዕለት ተዕለት ፈተና ያሳያል። መንፈስ በሥጋ ላይ የሚመኘው፣ ሥጋ ወደ ኃጢአት፣ ወደ ትዕቢትና ወደ ዓለማዊነት ሊጎትተን ሲሞክር፣ መንፈስ ቅዱስ ደግሞ ወደ ቅድስና፣ ወደ ፍቅርና ወደ እግዚአብሔር ቃል ሊመልሰን ይዋጋል ማለት ነው። እነዚህ ሁለቱ ኃይሎች ፈጽሞ ሊስማሙ አይችሉም፤ እርስ በርስ ጠላቶች ናቸው።
ጳውሎስ "የምትወዱትን ልታደርጉ አትችሉም" ያለው ይህንኑ ለማስገንዘብ ነው። በአእምሯችን እግዚአብሔርን ደስ ለማሰኘት ብንወድም፣ በውስጣችን ያለው የሥጋ ኃይል ወደ ሌላ አቅጣጫ ሊገፋን ይሞክራል። ስለዚህ በራሳችን አቅም ይህንን ጦርነት ማሸነፍ ስለማንችል፣ ራሳችንን ሙሉ በሙሉ ለመንፈስ ቅዱስ ቁጥጥር አሳልፈን መስጠት ግድ ይለናል። የመንፈስ ፍላጎት በውስጣችን ሲያይል፣ የሥጋ ፍላጎት ይሞታል።
ቃሉ ለእኛም በውስጣችን ያለው ትግል የተለመደ የክርስቲያን ሕይወት አካል መሆኑን በማሳወቅ እንድንጸና ያበረታታናል። ኃጢአትን ላለማድረግ በምናደርገው ትግል ተስፋ ከመቁረጥ ይልቅ፣ በውስጣችን ያለውን የመንፈስ ቅዱስን ድምጽ ማዳመጥና ለእርሱ መገዛት የድላችን ምስጢር መሆኑን ያስተምረናል።
በማጠቃለያ መንፈስ በሥጋ ላይ የሚመኘው እኛን ከጥፋት አድኖ በቅድስና ጎዳና ለመምራት ነው። ይህንን የውስጥ ጦርነት ለማሸነፍ በየዕለቱ አሮጌውን ማንነታችንን በመስቀል ላይ መቸንከር አለብን፤ "የክርስቶስ ኢየሱስም የሆኑቱ ሥጋን ከክፉ መሻቱና ከምኞቱ ጋር ሰቀሉ" (ገላ 5፡24)።