ጳውሎስ የሐሳብን ዝርዝር ሲያጠቃልል፣ “መልካም ወሬ ያለበትን ሁሉ፣ በጎነት ቢሆን ምስጋናም ቢሆን፣ እነዚህን አስቡ” በማለት ይደመድማል (ፊልጵስዩስ 4፥8)። “መልካም ወሬ” ማለት ገንቢ የሆነ፣ የሚያንጽ፣ የሚያበረታታና ምስጋና የሚገባው በጎ ሐሳብ ማለት ነው። ይህ አእምሮን ከሐሜት፣ ከማጉረምረምና ከክፉ ዜና አርቆ፣ ሰውን ወደሚያንጽና እግዚአብሔርን ወደሚያከብር ነገር መምራትን ያሳያል።
በታሪካዊና በባህላዊ መቼት፣ የጥንቱ የሮማውያን ከተሞች የሐሜትና የስም ማጥፋት ማዕከላት ነበሩ። ሰዎች በአደባባይ ተሰብስበው ስለ ሌሎች ሰዎች ውድቀት፣ ስለ ክፉ ዜናና ስለሌለው ነገር ማውራት ያስደስታቸው ነበር። ጳውሎስ ክርስቲያኖች የዚህ አሉታዊ ባህል ተካፋይ እንዳይሆኑ፣ አእምሮአቸውን አፍራሽ ከሆነ ወሬ ወደ ሚገነባና ምስጋና ወደሚያመጣ መልካም ወሬ እንዲመልሱ አጥብቆ አሳሰበ።
በሥነ-መለኮታዊ ትንታኔ፣ የምናስበው ነገር የምንናገረውን ቃል ይወስናል። አእምሮአችን በመልካም ወሬና በምስጋና ከተሞላ፣ ከአንደበታችን የሚወጣው ቃል ጸጋን የሚሰጥ ይሆናል። “ለሚሰሙት ጸጋን ይሰጥ ዘንድ፥ እንደሚያስፈልግ ለማነጽ የሚጠቅም ማናቸውም መልካም ቃል እንጂ ክፉ ቃል ከአፋችሁ ከቶ አይውጣ” እንደሚለው፣ የሐሳብ ቅድስና የአንደበትን ቅድስና ያስከትላል (ኤፌሶን 4፥29)።
ይህ እውነት ከማጉረምረምና አሉታዊ ነገሮችን ብቻ ከማየት ልማድ ጋር ከፍተኛ ውጥረት አለው። ብዙ ጊዜ የሰው ልጅ በተፈጥሮው ካሉት ዘጠና ዘጠኝ መልካም ነገሮች ይልቅ፣ በጎደለው አንድ ነገር ላይ አእምሮውን ተክሎ ሲያማርር ይኖራል። ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ ሐሳባችንን በጎነት ወዳለበትና እግዚአብሔር ላደረገው መልካም ነገር እንድናዞር ያስተምረናል። በጎ ነገር ላይ ማሰብ የልብን ደስታ ይመልሳል።
ቃሉ ለእኛም በተለይም ዜናዎች ሁሉ ክፉና አስደንጋጭ በሆኑበት በዚህ ዘመን ታላቅ የመንፈስ ማረጋጊያ ነው። አእምሮአችንን የሐሜትና የክፉ ወሬ ማከማቻ ማድረግ የለብንም። ሰዎች ስለ እኛም ሆነ ስለ ሌሎች በሚያወሩት ክፉ ወሬ ከመረበሽ ይልቅ፣ ሐሳባችንን ክርስቶስ ባደረገው በጎነትና ምስጋና በሚገባው ሥራ ላይ ብቻ ማተኮር አለብን።
በማጠቃለያው፣ ምስጋና የድል አድራጊ ልብ መገለጫ ነው። “ስለዚህ ዘወትር ለእግዚአብሔር የምስጋናን መሥዋዕት፥ ማለት ለስሙ የሚመሰክሩ የከንፈሮችን ፍሬ፥ በእርሱ እናቅርብ” በሚለው የቃሉ እውነት ጸንተን፣ አእምሮአችንን አሉታዊ ከሆኑ ወሬዎች አጽድተን ዘወትር በመልካም ወሬና በምስጋና ልንሞላው ይገባል (ዕብራውያን 13፥15)።