ሕግ ከእምነት አይደለም ማለት ምን ማለት ነው? (ገላትያ 3፡12)

"ሕግም ከእምነት አይደለም ነገር ግን፦ የሚያደርገው በሕይወት ይኖርበታል ይላል" (ገላ 3፡12)። ይህ አባባል በሁለት የተለያዩ የመዳኛ መንገዶች፣ ማለትም በእምነትና በስራ መካከል ያለውን መሠረታዊ ልዩነት ቁልጭ አድርጎ የሚያሳይ ነው። ሕግና እምነት እርስ በርስ የማይቀላቀሉ ሁለት የተለያዩ መርሆች መሆናቸውን ሐዋርያው ጳውሎስ ያስገነዝባል።

ሕግ የተመሰረተው በ"ማድረግ" ወይም በድርጊት ላይ ነው። የዘሌዋውያን መጽሐፍ "ትእዛዜንና ፍርዴን ጠብቁ፤ ሰውም የሚያደርገው ከሆነ በእርሱ በሕይወት ይኖራል" (ዘሌ 18፡5) በማለት የሕግን መርህ ያስቀምጣል። አንድ ሰው በሕግ መዳን ከፈለገ መቶ በመቶ፣ ሁልጊዜና ያለ አንዳች ጉድለት ሕጉን ሁሉ መፈጸም አለበት። አንዲት ስህተት እንኳ የሞት ፍርድን ታመጣለች፤ ሕግ ምህረት አያውቅምና።

በተቃራኒው፣ እምነት የተመሰረተው በ"መቀበል" ላይ ነው። በእምነት የሚገኝ ጽድቅ እኛ ባደረግነው መልካም ስራ ላይ ሳይሆን፣ ክርስቶስ ለእኛ ባደረገው ፍጹም ስራ ላይ መደገፍ ነው። ሕግ "አድርግና ትድናለህ" ሲል፣ ወንጌል ደግሞ "ክርስቶስ አድርጎታልና እመን" ይላል። ስለዚህ አንድ ሰው በእግዚአብሔር ፊት ሊጸድቅ ሲፈልግ አንዱን መንገድ ብቻ መምረጥ አለበት እንጂ ሁለቱን ሊያቀላቅል አይችልም።

የዚህ የሥነ መለኮት ውጥረት መነሻ የሐሰት አስተማሪዎች "በክርስቶስ እመን ነገር ግን የሕግንም ስራ አድርግ" ብለው ማስተማራቸው ነበር። ጳውሎስ ግን ይህ ፈጽሞ የማይቻል መሆኑን አሳይቷል። ሕግ ከእምነት አለመሆኑ፣ የሰው ስራና የእግዚአብሔር ጸጋ ለጽድቅ በአንድ ላይ መቆም እንደማይችሉ ያረጋግጣል። በሕግ ለመኖር የሚሞክር ሰው ከጸጋው ይወድቃል (ገላ 5፡4)።

ቃሉ ለእኛም መዳናችን ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔር ስጦታ ላይ የተመሰረተ መሆኑን ያስተምረናል። በግል ጥረታችን እግዚአብሔርን ደስ ለማሰኘትና ጽድቅን ለማግኘት ከምንጥርበት ባርነት ነጻ ወጥተን፣ ክርስቶስ በከፈለው ዋጋ ላይ ብቻ እንድናርፍ ይረዳናል።

በማጠቃለያ ሕግና እምነት የየራሳቸው መንገድ አላቸው፤ ሕግ የሰውን ውድቀት ሲያሳይ፣ እምነት ደግሞ የእግዚአብሔርን ማዳን ያሳያል። እኛ የዳንነው ማድረግ በማንችለው የሕግ ስራ ሳይሆን ጻድቅ በሆነው በክርስቶስ በማመን ነው፤ "ጻድቅ በእምነት ይኖራል" (ሮሜ 1፡17)።