ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ አሕዛብ መንፈሳዊ ሁኔታ ሲያብራራ፣ "ሕሊናቸው ሲመሰክርላቸው፣ አሳባቸውም እርስ በርሳቸው ሲካሰስ ወይም ሲያመካኝ፣ በልባቸው የተጻፈውን የሕግ ሥራ ያሳያሉ" ይላል (ሮሜ 2:15)። "ሕግ በልባቸው ተጽፏል" የሚለው አገላለጽ፣ የሰው ልጅ ምንም እንኳ የተጻፈውን የሙሴን ሕግ (መጽሐፍ ቅዱስን) ባያነብም፣ እግዚአብሔር በተፈጥሮ በውስጡ ያስቀመጠው የሞራል ኮምፓስ ወይም የሥነ ምግባር ዳኛ (ሕሊና) አለው ማለት ነው። ይህ የውስጥ ድምፅ ትክክልና ስህተት የሆነውን ነገር በደመ ነፍስ እንዲለይ ያደርገዋል።
በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ ውስጥ፣ አይሁዳውያን በሲና ተራራ በድንጋይ ጽላት ላይ የተጻፈውን ሕግ ከእግዚአብሔር ተቀብለዋል። በዚህም ምክንያት አሕዛብን ሕግ የሌላቸው ብለው ይንቁ ነበር። ጳውሎስ ግን አሕዛብ የተጻፈ ሕግ ባይኖራቸውም፣ ግድያ፣ ስርቆት፣ ውሸትና ማመንዘር ክፉ መሆኑን በባህላቸውና በሕጋቸው ያውቁ እንደነበር ይሞግታል። ይህ ዕውቀት የመጣው ከየት ነው? ጳውሎስ እንደሚለው፣ እግዚአብሔር ራሱ የሕጉን መሠረታዊ መርህ በእያንዳንዱ የሰው ልጅ ልብ ውስጥ ቀርጾታል።
በነገረ መለኮት ትምህርት፣ ይህ እውነት የሰው ልጅ በእግዚአብሔር መልክና አምሳል መፈጠሩን ያረጋግጣል። የሰው ልጅ ዝም ብሎ ከአጋጣሚ የተገኘ እንስሳ ሳይሆን፣ የሞራልና የሥነ ምግባር ፍጡር ነው። እግዚአብሔር ጻድቅ እንደመሆኑ፣ የፈጠረውንም ሰው የጽድቅ ሚዛን አድርጎ ፈጥሮታል። የሰው ሕሊና ክፉ ሲሠራ ይወቅሰዋል፣ መልካም ሲሠራ ደግሞ ያጸድቀዋል። ይህ የውስጥ ዳኛ፣ ወደፊት እግዚአብሔር በሰው ልጆች ላይ ለሚያደርገው ትልቅ ፍርድ ቅድመ ዝግጅትና ሕያው ምስክር ነው።
ነገር ግን ይህ በልብ የተጻፈ ሕግ ሰውን ለማዳን በቂ አይደለም። ሕሊና ኃጢአትን ያሳያል፣ ይወቅሳል፣ ነገር ግን ኃጢአትን የሚያጠፋበት ወይም ይቅር የሚልበት አቅም የለውም። በተጨማሪም የሰው ሕሊና በኃጢአት ልምምድ ምክንያት ሊደነዝዝ፣ ሊቃጠልና ሊበላሽ ይችላል (፩ ጢሞ 4:2)። ስለዚህ በልብ የተጻፈው የተፈጥሮ ሕግ፣ የሰው ልጅ ኃጢአተኛ መሆኑን አጋልጦ ምክንያት በማሳጣት ወደ እውነተኛው አዳኝ ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ እንዲሸሽ የሚያደርግ ጠቋሚ አመላካች ነው።
ቃሉ ለእኛም የሕሊናችንን ድምፅ እንድንጠብቅና እንድናዳምጥ ያስተምረናል። እግዚአብሔር በውስጣችን ያስቀመጠውን የሥነ ምግባር ዳኛ ችላ ብለን በኃጢአት ስንጓዝ፣ የልባችንን ትብነት እናጣለን። ክርስቲያኖች እንደመሆናችን፣ ሕሊናችን በመንፈስ ቅዱስና በእግዚአብሔር ቃል ዘወትር ሊታደስና ሊነጻ ይገባዋል። ወንጌልን ለማያውቁ ሰዎች ስንመሰክርም፣ በውስጣቸው ካለው ከዚህ የእውነት ድምፅ ጋር በመተባበር መሥራት እንዳለብን ይህ ክፍል ያሳየናል።
በማጠቃለያ፣ ሕግ በልብ ተጽፏል ማለት እግዚአብሔር ሰውን ከሥነ ምግባር ዕውቀት ጋር ፈጥሮታል ማለት ነው። "እግዚአብሔር የጽድቅን ሕግ በድንጋይ ጽላት ላይ ብቻ ሳይሆን፣ በእያንዳንዱ የሰው ልጅ ሕሊና ውስጥ የማይጠፋ አሻራ አድርጎ ጽፎታል" እንደሚባለው፣ የሰው ልጅ የትም ይኑር የት፣ ከፈጣሪው የሞራል ሕግ ማምለጥ አይችልም። መዳን የሚገኘው ይህንን የውስጥ ወቀሳ አምኖ፣ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ባፈሰሰው ደም ሕሊናን በማንጻት ብቻ ነው።