ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ ህግና ስለ ጸጋ ያደረገውን ጥልቅ ትምህርት ሲያጠቃልል፣ "ሕግ ሁሉ በአንድ ቃል ይፈጸማልና፥ እርሱም፦ ባልንጀራህን እንደ ራስህ ውደድ የሚል ነው" በማለት ታላቅ መለኮታዊ እውነት ይገልጣል (ገላትያ 5፡14)። ይህ ቃል በብሉይ ኪዳን የተሰጡትን አስርቱን ትዕዛዛትና በመቶዎች የሚቆጠሩትን ደንቦች በአንድ የፍቅር መርህ ውስጥ ያጠቃልላል።
ይህ ትዕዛዝ በዘሌዋውያን መጽሐፍ ላይ የተመሰረተ ሆኖ ሳለ (ዘሌዋውያን 19፡18)፣ ክርስቶስ በመጣ ጊዜ ደግሞ የህግ ሁሉ ማጠቃለያ መሆኑን አጽድቆታል። ሰው ባልንጀራውን እንደ ራሱ ሲወድ፣ አይገድልም፣ አይሰርቅም፣ በሐሰት አይመሰክርም፣ እንዲሁም የሌላውን ገንዘብ አይመኝም። ስለዚህ ፍቅር የህግን አላማ በሙሉ ያሳካል።
ህግ በራሱ ሰውን ጻድቅ ማድረግ አልቻለም፤ ምክንያቱም የሰውን ልብ መለወጥ አይችልምና። ነገር ግን እግዚአብሔር በመንፈስ ቅዱስ አማካኝነት ፍቅሩን በልባችን ሲያፈስስ፣ ህግ ሊያደርገው ያልቻለውን እናደርጋለን። በፍቅር የሚመላለስ ሰው ህግን ለመጠበቅ ሳይሆን የፍቅርን ተፈጥሮ ለመግለጽ ሲል የህግን ትዕዛዛት ሁሉ ያለ ጥረት ይፈጽማል።
ይህ ማለት በአዲስ ኪዳን ህግ ተሽሯል ማለት ሳይሆን፣ ህግ የሚፈጸምበት መንገድ ተቀይሯል ማለት ነው። በፊት በድንጋይ ጽላት ላይ ተጽፎ የነበረው ትዕዛዝ፣ አሁን በመንፈስ ቅዱስ በኩል በስጋ ልባችን ላይ በፍቅር ተጽፏል። ክርስቲያኖች የህግ ፈጻሚዎች የሚሆኑት በህግ ስር ስለሆኑ ሳይሆን፣ በፍቅር ስለሚመላለሱ ነው።
ቃሉ ለእኛም እጅግ ብሩህ የሆነ የሕይወት መንገድ ያሳየናል። እግዚአብሔርን እያገለገልን መሆኑን የምናውቀው በምናደርጋቸው ሃይማኖታዊ ስርአቶች ብዛት ሳይሆን፣ በዙሪያችን ላሉት ሰዎች በምናሳየው እውነተኛ ፍቅር ነው። የክርስትናችን መለኪያ ባልንጀራችንን እንደ ራሳችን መውደድ መቻላችን ነው።
ፍቅር የህግ ፍጻሜና የክርስትና ማጠቃለያ ነው። መጽሐፍ ቅዱስ "እርስ በርሳችሁ ከመዋደድ በቀር ለማንም ዕዳ አይኑርባችሁ፤ ሌላውን የሚወድ ሕግን ፈጽሞታልና" (ሮሜ 13፡8) እንደሚል፣ ህይወታችን ሙሉ በሙሉ በዚህ መለኮታዊ የፍቅር ቃል የተቃኘ ሊሆን ይገባል።