“ለጥቂት ጊዜ መከራን ከተቀበላችሁ በኋላ” የሚለው ቃል ምን ማበረታቻ ይሰጣል? (1ኛ ጴጥሮስ 5:10)

የእግዚአብሔር ቃል ለተጨነቁት ነፍሳት "ለጥቂት ጊዜ መከራን ከተቀበላችሁ በኋላ ራሱ ፍጹማን ያደርጋችኋል፣ ያጸናችኋል፣ ያበረታችኋል፣ መሠረታችሁንም ያጠብቃል" የሚል እጅግ አስደናቂ የተስፋ ቃል ይሰጣል (1ኛ ጴጥሮስ 5:10)። "ለጥቂት ጊዜ" የሚለው አገላለጽ መከራው ምንም ያህል የከፋና የሚያስጨንቅ ቢሆንም፣ ወደ ፊት ከሚጠብቀን የዘላለም ክብር ጋር ሲነጻጸር እጅግ አጭርና ጊዜያዊ መሆኑን ያመለክታል።

በታሪካዊ ሁኔታ፣ በመጀመሪያው መቶ ክፍለ ዘመን የነበሩ ክርስቲያኖች ንብረታቸውን ይነጠቁ፣ ከሥራ ይባረሩና አካላዊ ስቃይ ይደርስባቸው ነበር። በዚያ ስቃይ ውስጥ ሆነው ጊዜው የማይነጋ ረዥም ሌሊት ሆኖባቸው ነበር። ሆኖም፣ ጴጥሮስ ይህ መከራ ማብቂያ እንዳለውና እግዚአብሔር የመከራውን ልክና ጊዜ እንደወሰነው ያስታውሳቸዋል። ይህ ጊዜያዊ መከራ እግዚአብሔር እነርሱን ለመቅረጽ የሚጠቀምበት የፍቅር መሣሪያ መሆኑ ማበረታቻቸው ነበር።

ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ መከራ በክርስቲያን ሕይወት ውስጥ ዓላማ አልባ አይደለም። ከጥቂት ጊዜ መከራ በኋላ እግዚአብሔር አራት ታላላቅ ሥራዎችን ይሠራል፤ ፍጹም ያደርጋል (የጎደለውን ጠግኖ ይሞላል)፣ ያጸናል (በነፋስ እንዳይናወጥ ያቆማል)፣ ያበረታል (አዲስ መንፈሳዊ አቅም ይሰጣል)፣ እንዲሁም መሠረትን ያጠብቃል (በጽኑ ዓለት ላይ ይተክላል)። ስለዚህ መከራው የእግዚአብሔር የክብር የሥራ ክፍል ነው።

ሐዋርያው ጳውሎስ ይህንን የጊዜያዊ መከራና የዘላለማዊ ክብር ጥልቅ ንጽጽር ሲያብራራ፣ ቀላል የሆነው የጊዜው መከራችን የክብርን የዘላለም ብዛት ከሁሉ መጠን ይልቅ ያደርግልናል በማለት ጽፏል (2ኛ ቆሮንቶስ 4:17)። በተጨማሪም፣ ለእኛም ይገለጥ ዘንድ ካለው ክብር ጋር ቢመዛዘን የአሁኑ ዘመን ሥቃይ ምንም እንዳይደለ አስባለሁ በማለት በልበ ሙሉነት ያጸናዋል (ሮሜ 8:18)።

ቃሉ ለእኛም በፈተና ውስጥ ስናልፍ በትዕግሥት እንድንቆም ታላቅ ኃይል ይሰጠናል። ዛሬ የምናየው እንባ፣ የምናልፍበት በሽታ ወይም የኢኮኖሚ ቀውስ ዘላለማዊ አይደለም። እግዚአብሔር በዚህ መከራ ውስጥ እያሳለፈ መንፈሳዊ ጡንቻችንን እያዳበረው መሆኑን በማመን፣ ተስፋ ሳንቆርጥ የጥቂቱን ጊዜ ፈተና በድል ልንቋቋም ይገባል።

መከራ ወደ ክብር የሚያሸጋግር መንፈሳዊ ድልድይ ነው። "የሌሊቱ ጨለማ ምንም ያህል ቢረዝም፣ ከጥቂት ጊዜ በኋላ የጠዋቱ ፀሐይ መውጣቷ አይቀርም" እንደሚባለው፣ እኛም እግዚአብሔር ሕይወታችንን አጽንቶ እስኪሠራው ድረስ በትዕግሥት ዘወትር ልንጠብቀው ይገባል።