"ለሰዎች ግን ኃጢአታቸውን ይቅር ባትሉ፥ አባታችሁም ኃጢአታችሁን ይቅር አይላችሁም" (ማቴዎስ 6:15)። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራንና የሥነ መለኮት አጥኚዎች እንደሚያብራሩት፣ በዚህ ክፍል "ይቅር ማለት" የሚለው ቃል በግሪክኛው ‘አፊዬሚ’ ሲሆን፣ ትርጉሙም አንድን ከባድ ዕዳ ሙሉ በሙሉ መሰረዝና ነፃ መልቀቅ ማለት ነው። ይህ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ትምህርት፣ የእግዚአብሔርን ይቅርታ ማግኘት በሰውኛ ጥረት ወይም በሥራ የሚገኝ መሆኑን የሚያሳይ ሳይሆን፣ እውነተኛው መለኮታዊ ጸጋ በሰዎች ልብ ውስጥ ሲገባ የሚያመጣውን አስገዳጅ የሆነ የፍቅር ፍሬ የሚያስረዳ ጥልቅ መንፈሳዊ እውነት ነው።
በአንደኛው መቶ ክፍለ ዘመን በነበረው የአይሁድ ማኅበረሰብ ባሕልና ሃይማኖታዊ ሥርዓት፣ ይቅርታ የተወሰነ ገደብ የነበረው ሕጋዊ ልማድ ተደርጎ ይቆጠር ነበር። በወቅቱ የነበሩት የሃይማኖት መምህራን፣ አንድ ሰው በደልን ይቅር ማለት ያለበት እስከ ሦስት ጊዜ ብቻ እንደሆነ ያስተምሩ ነበር። ነገር ግን ኢየሱስ ይህንን ጠባብና ሥጋዊ አመለካከት ሙሉ በሙሉ በመገልበጥ፣ ከእግዚአብሔር የምናገኘው ምሕረትና ለሰዎች የምንሰጠው ይቅርታ ፈጽሞ የማይነጣጠሉና የተሳሰሩ መሆናቸውን አወጀ። አንድ ሰው የእግዚአብሔርን ታላቅ ይቅርታ ከተቀበለ፣ ያ ጸጋ በሕይወቱ ውስጥ ሞልቶ ለሌሎች መትረፍ እንዳለበት በማሳየት፣ በዘመኑ ከነበረው የሃይማኖት ልማድ ጋር እጅግ ከባድ የሥነ መለኮት ውጥረት ፈጠረ።
በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ዋነኛ መንፈሳዊ ውጥረት፣ ኃጢአታችን ይቅር የሚባለው ሌሎችን ይቅር ስንል ብቻ ነው ወደሚል የሥራ ድነት አስተምህሮ የሚመራ የሚመስለው ሐሳብ ነው። ነገር ግን በወንጌል እውነት መሠረት፣ ይቅር የማይለው ጠንካራ ልብ፣ የእግዚአብሔርን ምሕረት በእውነት እንዳልተቀበለና በመንፈስ ቅዱስ እንዳልታደሰ የሚያሳይ ሕያው ምስክር ነው። ጠላት ሁልጊዜ አማኞችን በቂምና በምሬት እያሰረ፣ መንፈሳዊ ሕይወታቸውን ለማድረቅ አጥብቆ ይዋጋቸም። እውነተኛ አማኞች ይህንን ሕያው ቃል በመታጠቅ፣ የጨለማውን የጥላቻ አሠራር አፍርሰው፣ ቂምን ከልባቸው መንቀል አለባቸው።
ከዚህም ባሻገር፣ ይቅር አለማለት ከሰማያዊ አባታችን ጋር ያለንን የዕለት ተዕለት ኅብረትና የጸሎት ሕይወት ያቋርጣል። ጌታችን በምሳሌው እንዳስተማረው፣ ጌታው እጅግ ብዙ ዕዳ የተወለትን ነገር ግን ባልንጀራውን ይቅር ማለት ያቃተውን ክፉ ባሪያ ለሚቀጡት አሳልፎ ሰጥቶታል (ማቴዎስ 18:32-34)። ይህ የሚያሳየው እግዚአብሔር ለሰጠን ወሰን የለሽ ምሕረት የምንሰጠው ትክክለኛ ምላሽ፣ እኛም ለሌሎች ርኅራኄ ማሳየት መሆኑን ነው። ንስሐ ገብተን የዳንበት የጸጋ በር፣ ለበደሉንም ክፍት መሆን አለበት። ልባችንን በይቅርታ ካልከፈትን፣ የእግዚአብሔር የይቅርታ ዝናብ ወደ ውስጣችን መፍሰስ አይችልም። ይቅርታ ሥጋዊ ስሜት ሳይሆን፣ ፍርድን ለእግዚአብሔር አሳልፎ የመስጠት መንፈሳዊ ውሳኔ ነው።
ከዚህ ታላቅ ታሪክ ጀርባ የምናገኘው ተግባራዊ የሕይወት ትምህርት፣ በዕለት ተዕለት የክርስትና ጉዟችን ከወንድሞቻችንና ከእህቶቻችን ጋር ሊኖረን ከሚገባው ጤናማ ግንኙነት ጋር በጥብቅ የተቆራኘ ነው። ዛሬም ቢሆን እኛ ክርስቲያኖች በሰዎች ክፉኛ ልንጎዳ፣ ልንበደል ወይም ልንታማ እንችላለን። ሆኖም ግን ቂም መያዝ የገዛ ነፍሳችንን የሚመርዝ ከባድ መንፈሳዊ በሽታ ነው። ይቅር ማለት የበደሉንን ሰዎች ድርጊት ትክክል ማድረግ ሳይሆን፣ የራሳችንን ነፍስ ከምሬት እስራት ነፃ ማውጣት ነው። በመንፈስ ቅዱስ ኃይል እየተመራን፣ እግዚአብሔር እኛን ያለ በደላችን በክርስቶስ ደም እንዳጠበን በማሰብ፣ እኛም ሌሎች የበደሉንን በሙሉ ልባችን ይቅር ልንል ይገባናል።
በመጨረሻም፣ ለሰዎች ኃጢአታቸውን ይቅር አለማለት የእግዚአብሔር መንፈስ በእኛ ውስጥ እንዳይሠራ እንቅፋት መፍጠር መሆኑን መረዳታችን የክርስትናን ጥልቅ እውነት ያሳየናል። በልባችን ውስጥ ያለው የእግዚአብሔር ጸጋ ሲበዛ፣ ሰዎችን ይቅር የማለት አቅማችንም እጅግ ያድጋል። ክርስቶስ በመስቀል ላይ የከፈለው የይቅርታ ዋጋ፣ እኛም በምድር ላይ የዕርቅና የሰላም አምባሳደሮች እንድንሆን የሚያስገድደን ታላቅ መለኮታዊ ጥሪ ነው። ስለዚህ፣ በሕይወታችን ውስጥ ያለውን ማናቸውንም ቂምና ቁጣ አስወግደን፣ የክርስቶስን ፍጹም ፍቅር በተግባር እንድናሳይ ቃሉ ይህንን ታላቅ የሕይወት መመሪያ አጥብቆ ይመክረናል፦ ማንም በባልንጀራው ላይ የሚነቅፈው ነገር ቢኖረው፥ እርስ በርሳችሁ ትዕግሥትን አድርጉ ይቅርም ተባባሉ፤ ክርስቶስ ይቅር እንዳላችሁ እናንተ ደግሞ እንዲሁ አድርጉ (ቆላስይስ 3:13)።