የኢዮብ ወዳጆች (ኤልፋዝ፣ በልዳዶስ፣ ሶፋር) ያቀረቡት “መከራ የሚመጣው በኃጢአት ምክንያት ብቻ ነው” የሚለው አስተሳሰብ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ነው?

የሰው ልጅ በምድር ላይ ከሚያልፍባቸው ጥልቅ የእንቆቅልሽ መንገዶች አንዱ የመከራና የስቃይ ጉዳይ ነው፡፡ የኢዮብ ወዳጆች ያቀረቡት “መከራ ሁልጊዜ የኃጢአት ውጤት ነው” የሚለው አቋም፣ በከፊል እውነት ቢመስልም በመጽሐፍ ቅዱስ አጠቃላይ አስተምህሮ ሲመዘን ግን ፍጹም ስህተትና የተዛባ ሥነ-መለኮት ነው፡፡

የኤልፋዝ፣ የበልዳዶስና የሶፋር ዋነኛ ችግር የእግዚአብሔርን አሠራር በአንድ ጠባብ የሒሳብ ስሌት (ፎርሙላ) ውስጥ ለማስገባት መሞከራቸው ነበር፡፡ ኃጢአት መከራን እንደሚያመጣ እውነት ቢሆንም፣ በምድር ላይ የሚደርስ መከራ ሁሉ የኃጢአት ቅጣት ነው ብሎ መደምደም ግን የፈጣሪን ሉዓላዊ አሠራር መካድ ነው፡፡ ወዳጆቹ ኢዮብን ለማጽናናት መጥተው ነገር ግን በሐሰተኛ ክስ ልቡን የሰበሩት በዚህ የተዛባ አስተሳሰባቸው ምክንያት ነው፡፡ ለዚህም ነው በመጽሐፉ ማጠቃለያ ላይ ራሱ እግዚአብሔር እነዚህን ሰዎች የገሠጻቸው፡፡ እግዚአብሔር ኤልፋዝን፣ እንደ ባሪያዬ እንደ ኢዮብ ቅንን ነገር ስለ እኔ አልተናገራችሁምና ቍጣዬ በአንተና በሁለቱ ባልንጀሮችህ ላይ ነድዶአል በማለት የነበራቸው አቋም መለኮታዊ እንዳልሆነ አረጋግጧል (ኢዮ 42:7)፡፡

ይህ የኢዮብ ወዳጆች አስተሳሰብ በአዲስ ኪዳን ዘመንም በአይሁድ ማኅበረሰብ ዘንድ ስር ሰዶ ነበር፡፡ ደቀ መዛሙርቱ ከእናቱ ማኅፀን ጀምሮ ዕውር ሆኖ የተወለደን ሰው ባዩ ጊዜ፣ መምህር ሆይ፥ ይህ ሰው ዕውር ሆኖ እንዲወለድ ኃጢአት የሠራ ማን ነው? እርሱ ወይስ ወላጆቹ? ብለው ጌታን ጠይቀውት ነበር (ዮሐ 9:2)፡፡ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ግን ይህንን የተዛባ ፍርድ ሲያርም፣ የእግዚአብሔር ሥራ በእርሱ እንዲገለጥ ነው እንጂ እርሱ ወይም ወላጆቹ ኃጢአት አልሠሩም በማለት መከራ የእግዚአብሔር ክብር መገለጫ ሊሆን እንደሚችል በግልጽ አስተምሯል (ዮሐ 9:3)፡፡

በክርስቲያናዊ ሕይወታችን ውስጥ መከራ የተለያዩ ገጽታዎች አሉት፡፡ አንዳንድ ጊዜ በእምነታችን ምክንያት ስለ ጽድቅ መከራን እንቀበላለን፤ ሌላ ጊዜ ደግሞ እግዚአብሔር በመከራ እሳት ውስጥ አሳልፎ እምነታችንን በማንጠር ወደ ላቀ መንፈሳዊ ሙላት ያሸጋግረናል፡፡ ጻድቃን መከራ አይነካቸውም የሚለው የኢዮብ ወዳጆች ትምህርት፣ ዛሬም ቢሆን በእውነተኛው ወንጌል ብርሃን ውድቅ የሚደረግ ስህተት ነው፡፡ መጽሐፍ ቅዱስ ስለዚህ ጉዳይ ሲያስተምረን፣ በክርስቶስ ኢየሱስ እግዚአብሔርን እየመሰሉ ሊኖሩ የሚወዱ ሁሉ ይሰደዳሉ ብሎ ያረጋግጥልናል (2ጢሞ 3:12)፡፡

በመከራ ውስጥ የሚያልፉ ወንድሞችና እህቶችን ስናይ የኢዮብ ወዳጆችን የመፍረድ መንፈስ ከመያዝ ይልቅ፣ በክርስቶስ ፍቅር ልንራራላቸውና በጸጋው ልናጽናናቸው ይገባል፡፡ አምላካችን መከራን ወደ በረከት፣ ለቅሶንም ወደ ደስታ የመቀየር ድንቅ አሠራር አለውና ፈተናን ሁሉ በእርሱ ታምነን ልናልፍ ጸጋው ይብዛልን፡፡