እግዚአብሔር የኃጢአት ይቅርታን ለመስጠት ለምን የእንስሳትን ደምና መሥዋዕት ፈለገ?

ይህ ጥያቄ የመጽሐፍ ቅዱስን ማዕከላዊ መልእክት እና የእግዚአብሔርን የድነት ዕቅድ በጥልቀት እንድንረዳ የሚያደርግ እጅግ ወሳኝ ጥያቄ ነው። እግዚአብሔር የኃጢአት ይቅርታን ለመስጠት የእንስሳትን ደምና መሥዋዕት የፈለገበትን መለኮታዊ ጥበብ ከእግዚአብሔር ቃል አኳያ በሚከተሉት ዋና ዋና ነጥቦች መመልከት እንችላለን።

1. የኃጢአት ቅጣት ሞት በመሆኑ

እግዚአብሔር ፍጹም ቅዱስ እና ጻድቅ አምላክ በመሆኑ ኃጢአትን ዝም ብሎ ማለፍ አይችልም። የኃጢአት ደመወዝ ሞት ነው (ሮሜ 6፡23)። ኃጢአት በእግዚአብሔር እና በሰው መካከል ያለውን የሕይወት ግንኙነት ስለሚያቋርጥ፣ ይህንን ለማስተካከል የሕይወት ዋጋ መከፈል ነበረበት። በደም መፍሰስ ስርየት አይሆንም (ዕብ 9፡22)። ደም የሕይወት መገለጫ በመሆኑ፣ ደም መፍሰሱ የኃጢአት ቅጣት የሆነው ሞት መፈጸሙን ያሳያል። የሥጋ ሕይወት በደሙ ውስጥ ነውና (ዘሌ 17፡11)።

2. የውክልና (የምትክ) መርህ

እግዚአብሔር ሰውን ስለወደደ ኃጢአተኛው ሰው ራሱ እንዳይጠፋ በምትኩ እንስሳ እንዲሞት በምሕረቱ ፈቀደ። ኃጢአት የሠራው ሰው በእንስሳው ራስ ላይ እጁን በመጫን ኃጢአቱን ይናዘዛል፤ በዚህም ኃጢአቱ ወደ እንስሳው ይተላለፋል፤ እንስሳውም በሰውየው ምትክ ተቀባይነት አግኝቶ ይሞታል (ዘሌ 1፡4)። ይህ ሥርዓት እግዚአብሔር ለሰው ልጅ ያለውን ጥልቅ ፍቅር እና የኃጢአትን አስከፊነት በአንድ ጊዜ የሚያሳይ ነው።

3. ለፍጹሙ መሥዋዕት ጥላ መሆን

የብሉይ ኪዳን የእንስሳት መሥዋዕቶች የሰዎችን ኃጢአት ሙሉ በሙሉ እና ለዘላለም ሊያስወግዱ አይችሉም ነበር። የኮርማዎችና የፍየሎች ደም ኃጢአትን ሊያስወግድ አይችልምና (ዕብ 10፡4)። እነዚህ መሥዋዕቶች በየዓመቱ መደገም የነበረባቸው ሲሆን፣ ዋና ዓላማቸው ወደፊት ለሚመጣው ፍጹም መሥዋዕት ጥላ ሆነው ማገልገል ነበር። ሕጉ ወደፊት ለሚመጡት መልካም ነገሮች ጥላ አለውና (ዕብ 10፡1)። አምላካችን እነዚህን ሥርዓቶች የሰጠው የሰው ልጅ መዳን በራሱ ሥራ ሳይሆን ከእግዚአብሔር በሚሰጥ አዳኝ በኩል መሆኑን እንዲያውቅ ነው።

4. የክርስቶስ ፍጹም መሥዋዕትነት

የእንስሳቱ ደም እና መሥዋዕት በሙሉ የሚያመለክቱት ወደ አንድ ፍጹም መሥዋዕት ነበር፤ እርሱም ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። ዮሐንስ መጥምቅ ኢየሱስን ባየው ጊዜ፣ ዓለምን ኃጢአት የሚያስወግድ የእግዚአብሔር በግ ብሎ ጠርቶታል (ዮሐ 1፡29)። ኢየሱስ ክርስቶስ ኃጢአት የሌለበት ፍጹም የእግዚአብሔር ልጅ ሆኖ ሳለ፣ የሁላችንንም ኃጢአት ተሸክሞ በመስቀል ላይ ሞተ (1ጴጥ 2፡24)።

የብሉይ ኪዳን ካህናት የእንስሳትን ደም ይዘው ደጋግመው ወደ መቅደስ እንደሚገቡት ሳይሆን፣ ኢየሱስ ክርስቶስ የዘላለም ቤዛነትን አግኝቶ የራሱን ክቡር ደም ይዞ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን አንድ ጊዜ ፈጽሞ ገብቷል (ዕብ 9፡12)። የእርሱ ደም ከእንስሳት ደም በተለየ መልኩ ሕሊናችንን ከሞተ ሥራ ሊያነጻ እና ዘላለም የኃጢአት ይቅርታን ሊያስገኝ ችሏል (ዕብ 9፡14)።

ማጠቃለያ ስለዚህ፣ እግዚአብሔር የእንስሳትን ደም የፈለገው የኃጢአትን ክብደት እንድንረዳ፣ ያለ ደም መፍሰስ ይቅርታ እንደሌለ እንድናውቅ እና ከሁሉ በላይ ደግሞ የዓለምን ኃጢአት ለአንዴና ለመጨረሻ ጊዜ የሚያስወግደውን የልጁን የኢየሱስ ክርስቶስን ክቡር ደም በተስፋ እንድንጠባበቅ ለማድረግ ነበር። ዛሬ እኛ በአዲስ ኪዳን ያለን አማኞች በክርስቶስ ኢየሱስ ፍጹም ደም በኩል የኃጢአት ስርየትን በማግኘታችን እጅግ ልንደሰት፣ በነጻነት ልንመላለስ እና አምላካችንን በሙሉ ልባችን ልናመልክ ይገባናል።