ይህ እጅግ ከባድ፣ ስሜትን የሚነካ እና ብዙ አማኞችንም ሆነ የመጽሐፍ ቅዱስ ተማሪዎችን የሚያመራምር ጥልቅ መንፈሳዊ ጥያቄ ነው። ህንን ለማስረዳት የሰውን አእምሮ ከሚያስጨንቀው ስሜት ወጥተን፣ የእግዚአብሔርን ፍጹም ቅድስና፣ ፍትሕ እና ፍቅር በሚዛናዊነት ማየት አለብን።
የበኩር ልጆች መሞት ከእግዚአብሔር ባሕርይ ጋር እንዴት እንደሚስማማ በሚከተሉት ዐበይት መጽሐፍ ቅዱሳዊ እውነታዎች እንመለከታለን፡-
1. የግብፃውያን የደም ዕዳ (የዘሩትን ማጨድ)
እግዚአብሔር ፍትሐዊ ዳኛ ነው። ዓሥረኛው መቅሰፍት ከመምጣቱ ከሰማንያ ዓመታት በፊት፣ የግብፅ ፈርዖን በእስራኤላውያን ላይ አሰቃቂ የዘር ማጥፋት አዋጅ አውጥቶ ነበር። የግብፅ ንጉሥ አዋላጆችን በመጥራት ወንዶች ልጆችን ሁሉ እንዲገድሉ አዘዘ፤ ፈርዖንም ለሕዝቡ ሁሉ፦ የሚወለደውን ወንድ ልጅ ሁሉ በወንዝ ጣሉት፥ ሴት ልጅን ሁሉ ግን በሕይወት ተዉአት ብሎ አዘዘ (ዘፀ 1:22)። ለብዙ አሥርተ ዓመታት የዕብራውያን ሕፃናት በዓባይ ወንዝ ውስጥ ተጥለው አልቀዋል። እግዚአብሔር የጭቁኖችን ጩኸት ሰምቶ፣ ግብፃውያን በሠሩት የጭካኔ ሥራ ፍትሐዊ ፍርድን ሰጠ።
2. የተትረፈረፈ ማስጠንቀቂያና የእግዚአብሔር ትዕግሥት
እግዚአብሔር በድንገት ተነስቶ የበኩር ልጆችን አላጠፋም። ዓሥረኛው መቅሰፍት ከመምጣቱ በፊት፣ እግዚአብሔር ዘጠኝ የተለያዩ መቅሰፍቶችን በማምጣት ፈርዖንና ግብፃውያን ንስሐ እንዲገቡ ሰፊ ዕድል ሰጥቷቸው ነበር። አምላካችን በኃጢአተኛው ሞት አይደሰትም፤ ጌታ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ ኃጢአተኛው ከመንገዱ ተመልሶ በሕይወት ይኖር ዘንድ እንጂ በኃጢአተኛው ሞት የምፈቅድ ይመስልሃልን? (ሕዝ 18:23)። ግብፃውያን ግን በእግዚአብሔር ላይ በማመፅና ልባቸውን በማደንደን የፍርድን ጽዋ በራሳቸው ላይ ሞሉ።
3. የፍቅሩ መገለጫ የሆነው የማምለጫ መንገድ
በዓሥረኛው መቅሰፍት ሌሊት የእግዚአብሔር ፍቅርና ጸጋ በጉልህ ታይቷል። የሞት መልአክ በግብፅ ምድር ሲያልፍ፣ መዳን የተመሠረተው በዘር (እስራኤላዊ በመሆን) ላይ ሳይሆን፣ በበጉ ደም ላይ ነበር። እግዚአብሔር ለሕዝቡ ባዘዘው መሠረት፣ ደሙም ባላችሁበት ቤቶች ምልክት ይሆንላችኋል፤ ደሙንም ባየሁ ጊዜ ከእናንተ አልፋለሁ (ዘፀ 12:13)። ማንም ግብፃዊ ይህንን አምኖ በጉን አርዶ ደሙን በበሩ መቃን ላይ ቢቀባ ኖሮ፣ ልጁ ከሞት ይተርፍ ነበር። ይህ ደግሞ እንደሆነ መጽሐፍ ቅዱስ ይጠቁመናል፤ ብዙ ድብልቅ ሕዝብም ደግሞ ከእነርሱ ጋር ወጡ (ዘፀ 12:38) የሚለው ቃል፣ ያመኑና ከእስራኤላውያን ጋር የተቀላቀሉ ግብፃውያን እንደነበሩ ያሳያል።
4. እግዚአብሔር የሕይወት ሁሉ ባለቤት ነው
በመጨረሻም ልንረዳው የሚገባው እውነት፣ እግዚአብሔር ፈጣሪና የሕይወት ሁሉ ባለቤት መሆኑን ነው። እኛ ሰዎች ሞትን የምናየው እንደ መጨረሻ እና እንደ አሰቃቂ ነገር ነው፤ ለእግዚአብሔር ግን ሕይወትን መስጠትም ሆነ መውሰድ መለኮታዊ መብቱ ነው። እግዚአብሔር ሰጠ፥ እግዚአብሔርም ነሣ (ኢዮ 1:21)። የሞቱት ሕፃናት የዘላለም ዕጣ ፈንታ ምን እንደሆነ የሚያውቀው ፍጹም ጻድቅ የሆነው ፈራጅ እግዚአብሔር ብቻ ነው።
ማጠቃለያ
የዓሥረኛው መቅሰፍት ፍርድ የእግዚአብሔርን ፍጹም ፍትሕ (የኃጢአትን ዋጋ መክፈል) እና ፍጹም ፍቅር (የማምለጫውን በግ ማዘጋጀት) በአንድነት የሚያሳይ ታላቅ ክስተት ነው። ያ የፋሲካ በግ ደግሞ፣ ዛሬ ከዘላለም ሞት ላዳነን ለጌታችን ለኢየሱስ ክርስቶስ ፍጹም ምሳሌ ነው፤ ፋሲካችን ክርስቶስ ታርዶአልና (1ኛ ቆሮ 5:7)። ዛሬም ቢሆን በእግዚአብሔር ፍርድ ሥር ላለው ዓለም ብቸኛው የማምለጫ መንገድ የክርስቶስ ደም ብቻ ነው!