ይህ ጥያቄ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ካሉት እጅግ አስገራሚ እና ውስብስብ ገጸ-ባህሪያት አንዱ የሆነውን የሶምሶንን ሕይወት በጥልቀት እንድንመረምር የሚያደርግ ግሩም ጥያቄ ነው። ሶምሶን በእናት ማኅፀን ጀምሮ ለእግዚአብሔር የተለየ ናዝራዊ ቢሆንም፣ በሕይወት ዘመኑ ያሳያቸው ድክመቶች የእግዚአብሔርን ጸጋ እና የሰውን ልጅ ውድቀት አጉልተው የሚያሳዩ ናቸው። እንደ መጽሐፍ ቅዱስ አስተማሪ እና እረኛ፣ ይህንን የሶምሶንን ሕይወት ከእግዚአብሔር ቃል እውነት አኳያ በሚከተሉት መንፈሳዊ ነጥቦች ላብራራሎት እወዳለሁ።
1. ድካም ያለበት ሥጋ እና መለኮታዊ ጥሪ
ሶምሶን መንፈስ ቅዱስ በኃይል የሚወርድበት የእግዚአብሔር ሰው ቢሆንም፣ በሥጋዊ ምኞቱ ደካማ ነበር። መጽሐፍ ቅዱስ የእግዚአብሔርን ሰዎች ታሪክ ሲጽፍ ስህተታቸውን አይደብቅም። የሶምሶን ከአሕዛብ ሴቶች ጋር የነበረው መተላለፍ የእግዚአብሔር ፈቃድ ሆኖ ሳይሆን፣ የራሱ የሥጋ ፈቃድ ውጤት ነው። ሥጋ በመንፈስ ላይ መንፈስም በሥጋ ላይ ይመኛልና (ገላ 5:17)። እግዚአብሔር ፍጹም የሆኑ ሰዎችን ሳይሆን፣ በድካማቸው ውስጥ እንኳ የእርሱን ዓላማ ሊፈጽሙ የሚችሉትን እንደሚጠቀም ሶምሶን ታላቅ ማሳያ ነው።
2. እግዚአብሔር የሰውን ድክመት ለዓላማው መጠቀም መቻሉ
ሶምሶን ኃጢአት በነበረበት የሕይወት ውሳኔው ውስጥ እንኳ እግዚአብሔር በእስራኤል ጠላቶች ላይ የፍርድን መንገድ ይፈልግ ነበር። ሶምሶን ከፍልስጥኤማውያን ወገን ሚስት ለማግባት በፈለገ ጊዜ፣ ወላጆቹ ይህንን ተቃውመው ነበር። ነገር ግን እርሱ ከፍልስጥኤማውያን ምክንያት ይፈልግ ነበርና ይህ ከእግዚአብሔር ዘንድ መሆኑን አላወቁም (መሳ 14:4)። ይህ ማለት እግዚአብሔር ኃጢአትን ይደግፋል ማለት ሳይሆን፣ በሉዓላዊ ሥልጣኑ የሰውን ስህተት እና ግትርነት እንኳ ለታላቅ የማዳን ዓላማው ያውለዋል ማለት ነው። አምላካችን ሁሉን ቻይ ነውና (ኤር 32:17)።
3. የቁጣ ባህሪው እና የእግዚአብሔር ፍርድ
ሶምሶን በግል የበቀል ስሜት እና በቁጣ ተገፋፍቶ ብዙ እርምጃዎችን ወስዷል። ነገር ግን በእነዚህ የግል ግጭቶች ውስጥ፣ የእስራኤልን ጠላቶች የማዳከም እና የማጥፋት መለኮታዊ ዓላማ ሲፈጸም እናያለን። ሶምሶን በእስራኤል ላይ መከራን ያመጡትን ፍልስጥኤማውያንን ለመምታት ሲነሳ፣ የእግዚአብሔር መንፈስ በኃይል ይወርድበት ነበር (መሳ 14:19)። ይህ የሚያሳየው እግዚአብሔር የሶምሶንን ቁጣ ሳይሆን፣ በሕዝቡ ላይ የነበረውን የጠላት ጭቆና ለመስበር የሰጠውን ኃይል ነው።
4. ራሱን ማጥፋት ወይስ ራስን መሥዋዕት ማድረግ?
የሶምሶን የመጨረሻ እርምጃ በመጽሐፍ ቅዱስ አስተምህሮ መሠረት ተስፋ በመቁረጥ ራስን እንደ ማጥፋት (Suicide) አይቆጠርም። ይልቁንም፣ ሕዝቡን ነጻ ለማውጣት ሲል ራሱን አሳልፎ የሰጠበት የመስዋዕትነት (Martyrdom) ተግባር ነው። ሶምሶን ከመሞቱ በፊት ወደ እግዚአብሔር በንስሐ ጸልዮአል። ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፥ እባክህ አስበኝ፤ አምላክ ሆይ፥ እባክህ… አሁንም አንዲት ጊዜ አበርታኝ ብሎ ጸለየ (መሳ 16:28)። በእምነት ባቀረበው በዚህ ጸሎት መሠረት እግዚአብሔር ኃይልን መለሰለት። በዚያን ጊዜ ከእርሱ ጋር የጠፉት የጠላት መሪዎች ቁጥር በሕይወት ዘመኑ ከገደላቸው ይልቅ እጅግ የበዛ ነበር (መሳ 16:30)። ለዚህም ነው አዲስ ኪዳን ሶምሶንን በእምነት ጀግኖች ዝርዝር ውስጥ ያካተተው (ዕብ 11:32)።
ማጠቃለያ የተወደዳችሁ፣ የሶምሶን ሕይወት ለሁላችንም ትልቅ ትምህርት እና ማስጠንቀቂያ አለው። የእግዚአብሔር ቅባት እና ጸጋ በሕይወታችን መኖሩ፣ በቅድስና ካልተመላለስን የኃጢአትን መዘዝ ከማጨድ አያድነንም። ከእግዚአብሔር ጋር ያለንን ቃል ኪዳን አቅልለን ስንመለከት መንፈሳዊ ዓይናችን ሊጠፋ እና ለጠላት መሳለቂያ ልንሆን እንችላለን። ነገር ግን በንስሐ ስንመለስ እና በሙሉ ልባችን ስንጮህ፣ አምላካችን ጸጋውን መልሶ በመስጠት ለክብሩ ሊጠቀምብን የታመነ ነው። ዘወትር በጸጋው እንድንጸና እና በቅድስና እንድንመላለስ በጸሎት ልንተጋ ይገባናል (ኤፌ 6:18)።