ይህ ጥያቄ በመጽሐፍ ቅዱስ ሥነ-ምግባር (Biblical Ethics) ትምህርት ውስጥ ብዙ ጊዜ የሚነሳ እና የእግዚአብሔርን ጸጋ ጥልቀት እንዲሁም የቃሉን እውነት እንድንረዳ የሚያደርግ እጅግ ድንቅ ጥያቄ ነው። መጽሐፍ ቅዱስ ረዓብ ያደረገችውን ሲዘግብ ውሸትን ማጽደቁ ወይም መፍቀዱ አይደለም። ይህንን ውስብስብ የሚመስል ሐሳብ ከእግዚአብሔር ቃል አኳያ በሚከተሉት ዋና ዋና ነጥቦች ላብራራሎት እወዳለሁ።
1. እግዚአብሔር ያከበረው እምነቷን እንጂ ውሸቷን አለመሆኑ
አዲስ ኪዳን የረዓብን ታሪክ ሲያነሳ፣ እግዚአብሔር ያደነቀውና የቆጠረላት በእስራኤል አምላክ ላይ ያላትን እምነት እና ያሳየችውን የእንግዳ ተቀባይነት ሥራ እንጂ የተናገረችውን ውሸት አይደለም። በእምነት ጋለሞታይቱ ረዓብ ሰላዮችን በሰላም ስለ ተቀበለቻቸው ከማይታዘዙ ጋር አልጠፋችም (ዕብ 11:31)። ሐዋርያው ያዕቆብም ሲያስተምር ያነሳው ሰላዮቹን በሰላም ሸሽጋ የማዳን ሥራዋን ነው። እንዲሁም ጋለሞታይቱ ረዓብ ደግሞ መልእክተኞቹን ተቀብላ በሌላ መንገድ በሰደደቻቸው ጊዜ በሥራ አልጸደቀችምን? (ያዕ 2:25)። መጽሐፍ ቅዱስ ታሪኩን እንዳለ መዝገቡ፣ እግዚአብሔር የሰዎችን ኃጢአት (ውሸት) ይደግፋል ማለት ሳይሆን፣ በድካማቸው ውስጥ ያለውን እውነተኛ እምነት እንደሚቀበል የሚያሳይ ነው።
2. የሕይወት አድን እና የከፋውን ኃጢአት የማምለጥ አውድ
ረዓብ የነበረችው በከባድ የጦርነት እና የሞት አደጋ ውስጥ ነበር። በዚያች ቅጽበት ከሁለት ከባድ ምርጫዎች አንዱን መወሰን ነበረባት፤ ወይ እውነቱን ተናግራ ንጹሐን የእግዚአብሔርን ሰዎች ለሞት አሳልፋ መስጠት፣ ወይም ዋሽታ ሕይወታቸውን ማትረፍ። እግዚአብሔር ለሕይወት ትልቅ ክብር ይሰጣል። በግብጽ የነበሩት አዋላጆች የዕብራውያንን ሕፃናት ለማዳን ሲሉ ንጉሡን እንደዋሹት እና እግዚአብሔርም ቤቶችን እንዳቆመላቸው ሁሉ፣ ረዓብም ሕይወትን ለማዳን ያደረገችው ጥረት በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነትን አግኝቷል። አዋላጆቹ ግን እግዚአብሔርን ፈሩ፥ የግብፅ ንጉሥም እንዳዘዛቸው አላደረጉም፥ ወንዶቹን ልጆችም አዳኑ (ዘፀ 1:17)።
3. በእግዚአብሔር ጸጋ የተሸፈነ የእውቀት ማነስ
ረዓብ በአሕዛብ መካከል ያደገች፣ የጣዖት አምላኪዎች ባህል የነበራት እና በእግዚአብሔር ሕግ (ለምሳሌ ሐሰተኛ ምስክር አትሁን በሚለው ትእዛዝ) ያልታነጸች ከነዓናዊት ነበረች። ስለ እግዚአብሔር የነበራት እውቀት ከሩቅ በሰማችው ዜና ላይ የተመሠረተ ጀማሪ እምነት ነበር። እግዚአብሔር ምድሪቱን እንደ ሰጣችሁ… አውቃለሁ (ኢያ 2:9)። አምላካችን እግዚአብሔር ሰዎችን በሚገኙበት የጨለማ ሥፍራ ፈልጎ የሚያገኝ፣ ባላቸው ጥቂት የብርሃን እውቀት የሚቀበል እና ድክመታቸውን በጸጋው የሚሸፍን አባት ነው። እርሱ የረዓብን ልብ እንጂ የሥነ-ምግባር ፍጽምናዋን አልተመለከተም።
4. ውሸት በእግዚአብሔር ዘንድ የተጠላ መሆኑ
ረዓብ ስለዋሸች እግዚአብሔር ውሸትን ይፈቅዳል ብለን መደምደም አንችልም። መላው መጽሐፍ ቅዱስ እግዚአብሔር የእውነት አምላክ እንደሆነ እና ውሸትን እንደሚጠላ በግልጽ ያስተምራል። የሐሰት ከንፈር በእግዚአብሔር ዘንድ አጸያፊ ነው፤ እውነትን የሚያደርጉ ግን በእርሱ ዘንድ የተወደዱ ናቸው (ምሳ 12:22)። ራሱ አምላካችን ፍጹም ቅዱስ በመሆኑ ሊዋሽ አይችልም። እግዚአብሔር ሊዋሽ አይችልም (ቲቶ 1:2)። የረዓብ ታሪክ የሚያሳየው እግዚአብሔር ውሸትን ማጽደቁን ሳይሆን፣ ኃጢአተኞችን በማዳን ጸጋው ታላቅ መሆኑን ነው።
ማጠቃለያ
የተወደዳችሁ፣ የረዓብ ታሪክ የኃጢአተኞች መዳን እና የእግዚአብሔር ጸጋ ታላቅ ማሳያ ነው። እግዚአብሔር ይህችን በኃጢአት እና በጣዖት አምልኮ ውስጥ የነበረች ሴት በእምነቷ ምክንያት አድኗት፣ የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ የዘር ሐረግ አካል እንድትሆን አድርጓታል (ማቴ 1:5)። ዛሬም ቤተክርስቲያን የምትሰብከው ይህንን ወደ እግዚአብሔር በእምነት የሚመጡትን ሁሉ በጸጋው ተቀብሎ የሚያነጻውን እና አዲስ ፍጥረት የሚያደርገውን የታላቁን አምላካችንን ፍቅር ነው።