ይህ ጥያቄ የእግዚአብሔርን ፍትሕ፣ ምሕረት እና የሥርዓት አጠባበቅ ጥልቀት የሚያሳይ እጅግ ግሩም ጥያቄ ነው። ማርያም እና አሮን በእግዚአብሔር ሰው በሙሴ ላይ ባማረሩ ጊዜ ማርያም ብቻ በለምጽ ስትመታ አሮን ግን ከዚህ ቅጣት ያመለጠበትን መጽሐፍ ቅዱሳዊ እና ሥነ-መለኮታዊ ምክንያቶች እንደሚከተለው እንመለከታለን።
1. ማርያም የዓመጹ አነሳሽ በመሆኗ
በኦሪት ዘኁልቁ 12:1 ላይ ማርያምና አሮንም በሙሴ ላይ ተናገሩ ይላል። የመጽሐፍ ቅዱስ ምሁራን እንደሚያስረዱት፣ በዕብራይስጡ የመጀመሪያው ቋንቋ “ተናገሩ” የሚለው ግስ የሚያሳየው አንስታይ ነጠላ መሆኑን ነው። ይህ የሚያመለክተው የዚህ ሐሜት እና ቅሬታ ዋነኛ አነሳሽ እና መሪ ማርያም እንደነበረች እና አሮን ደግሞ ከእርሷ ጋር እንደተባበረ ነው። እግዚአብሔር የልብን ሐሳብና ሥር ይመረምራልና የዓመጹን ዋነኛ አነሳሽ ማርያምን በቅጣት ለይቶ አሳያት (ዕብ 4:12)።
2. የአሮን የክህነት አገልግሎት እንዳይቋረጥ
አሮን ለእስራኤል ሕዝብ ሁሉ ሊቀ ካህናት ሆኖ የተቀባ አገልጋይ ነበር። በመጽሐፍ ቅዱስ ሕግ መሠረት በለምጽ የተመታ ሰው እርኩስ ስለሆነ ከሰፈር ውጭ ተለይቶ መቀመጥ ነበረበት (ዘሌ 13:46)። በተጨማሪም እንከን ወይም ነውር ያለበት ካህን ወደ መሠዊያው መቅረብና መሥዋዕት ማቅረብ አይችልም ነበር (ዘሌ 21:21)።
አሮን በለምጽ ቢመታ ኖሮ፣ የእስራኤል ሕዝብ በሙሉ የኃጢአት ስርየት የሚያገኝበት የመሥዋዕት ሥርዓት ይስተጓጎል ነበር። ስለዚህ እግዚአብሔር አሮንን ባይቀጣውም፣ ይህንን ያደረገው የአሮን ኃጢአት ቀላል ሆኖ ሳይሆን ለሕዝቡ ሲል የክህነት ሥርዓቱ እንዳይቋረጥ በምሕረቱ ስላለፈው ነው።
3. የአሮን ፈጣን ንስሐ እና አማላጅነት
ማርያም በእግዚአብሔር ቁጣ በለምጽ እንደተመታች አሮን ወዲያውኑ ጥፋቱን አምኖ ንስሐ ገብቷል። አሮን ለሙሴ ጌታዬ ሆይ፥ ስንፍና አድርገናልና፥ ኃጢአትም ሠርተናልና እባክህ ኃጢአቱን አታድርግብን ብሎ በመጸጸት ተማጽኗል (ዘኁ 12:11)። አሮን ወዲያውኑ ኃጢአቱን አምኖ በመተው ለእኅቱ ጭምር መማለዱ የእግዚአብሔርን ምሕረት አምጥቷል። ኃጢአቱን የሚሰውር አይለማም፤ የሚናዘዝና የሚተወው ግን ምሕረትን ያገኛል (ምሳ 28:13)።
ማጠቃለያ
የተወደዳችሁ ቅዱሳን፣ ይህ ታሪክ ዛሬም በቤተክርስቲያን ላለነው ለእኛ ትልቅ ማስጠንቀቂያ እና ትምህርት ይሰጠናል። እግዚአብሔር የቀባቸውን እና የሾማቸውን መሪዎች በመቃወም ከማጉረምረም ፈጽመን ልንጠነቀቅ ይገባናል። አምላካችን ቅዱስ እና ፍትሐዊ ፈራጅ እንደሆነ ሁሉ፣ በንስሐ ስንመለስ ደግሞ ይቅር ባይ እና መሐሪ አባት መሆኑን አውቀን በፍርሃትና በመንቀጥቀጥ መዳናችንን ልንፈጽም ይገባል (ፊልጵ 2:12)። ጌታ አብዝቶ ይባርካችሁ።