የመጽሐፍ ቅዱስን እውነት በጥልቀት ስንመረምር፣ ኃጢአታችንን ይቅር ሊል እና ስርየትን ሊሰጥ የሚችለው እግዚአብሔር ብቻ ነው። በመሆኑም፣ በእኛና በእግዚአብሔር መካከል ቆሞ ኃጢአትን የሚያስተሰርይ “የንስሐ አባት” መያዝ አያስፈልገንም። ይህንን ታላቅ እውነት የእግዚአብሔር ቃል በሚከተለው መንገድ ግልጽ ያደርግልናል፦
1. ብቸኛው መካከለኛችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው
በብሉይ ኪዳን ዘመን ካህናት በሕዝቡና በእግዚአብሔር መካከል ቆመው መስዋዕት ያቀርቡ ነበር። በአዲስ ኪዳን ግን፣ መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ እንደሚያስተምረን አንድ እግዚአብሔር አለና፥ በእግዚአብሔርና በሰውም መካከል ያለው መካከለኛው ደግሞ አንድ አለ፥ እርሱም ሰው የሆነ ክርስቶስ ኢየሱስ ነው (1 ጢሞቴዎስ 2:5)። በእግዚአብሔር አብና በእኛ መካከል ቆሞ ሊያስታርቀን የሚችል ሌላ ማንም ሰው የለም። የኃጢአት ይቅርታን የምናገኘው በቀጥታ ወደ እግዚአብሔር በመቅረብና ኃጢአታችንን ለጌታ በመናዘዝ ብቻ ነው (1 ዮሐንስ 1:9)።
2. ወደ ጸጋው ዙፋን የመቅረብ መብት
ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ባደረገው የማዳን ስራ፣ የቤተ መቅደሱ መጋረጃ ከላይ እስከ ታች ተቀዶ ወደ ቅድስተ ቅዱሳን የምንገባበት መንገድ ተከፍቷል። ስለዚህ የንስሐ አማላጅ አያስፈልገንም። ቃሉ ሲመክረን፣ እንግዲህ ምሕረትን እንድንቀበል በሚያስፈልገንም ጊዜ የሚረዳንን ጸጋ እንድናገኝ ወደ ጸጋው ዙፋን በእምነት እንቅረብ (ዕብራውያን 4:16) ይላል። አሁን እያንዳንዱ አማኝ በቀጥታ አባቱን የማናገር መብት አግኝቷል።
3. የእርስ በርስ ኑዛዜ ለፈውስ እንጂ ለስርየት አይደለም
ሐዋርያው ያዕቆብ ሲያስተምር፣ እርስ በርሳችሁ በኃጢአታችሁ ተናዘዙ፥ ትፈወሱም ዘንድ እያንዳንዱ ስለ ሌላው ይጸልይ (ያዕቆብ 5:16) ይላል። ይህ ቃል የሚያሳየው አንድ ሰው ለሌላው የኃጢአት ስርየት እንዲሰጠው ሳይሆን፣ አማኞች ሲደክሙና በኃጢአት ሲወድቁ፣ ሚስጥራቸውን ለሚጠብቅና በጸሎት ለሚያግዛቸው የጎለመሰ አማኝ በመናገር መንፈሳዊ ፈውስና ነጻነት እንዲያገኙ ነው።
4. መንፈሳዊ አማካሪና የጸሎት ድጋፍ
ኃጢአትን የሚያስተሰርይ “የንስሐ አባት” ባያስፈልገንም፣ በመንፈሳዊ ሕይወታችን የሚያግዙን፣ በጸሎት የሚደግፉን፣ በቃሉ የሚመክሩን እና ስንደክም የሚያነሱን መንፈሳዊ መሪዎች፣ መጋቢዎች፣ ቄሶች እና የጎለመሱ አማኞች እጅግ ያስፈልጉናል። መሪዎቻችሁን ታዘዙ ለእነርሱም ተገዙ፤ እነርሱ ስሌትን እንደሚሰጡ አድርገው፥ ይህን በደስታ እንጂ በኃዘን እንዳያደርጉት፥ ይህ የማይጠቅማችሁ ነበርና፥ ስለ ነፍሳችሁ ይተጋሉና (ዕብራውያን 13:17)። እኛ የምንፈልገው ኃጢአትን ይቅር የሚል ሰውን ሳይሆን፣ በጽድቅ መንገድ እንድንጓዝ የሚያግዘን መንፈሳዊ መሪ ነው።
ሰላም ለናንተ ይሁን ውድ የሕይወት እንጀራ አገልግሎት አገልጋዬች የምትለቁት ትምህርት ለክርስትና ህይወት ወሳኝና በስው ውስጥ የሚፈጠሩ ጥያቄዎችን መላሽ ነው ጌታ ይባርካችሁ ይህ ፅሁፍ ለምን? ለምን? እያልኩ ውስጤ ለሚጠይቀው ጥያቄ መልስ ሆኖልኛል ግን አሁንም በተለይ የወንጌል አማኞች አገልጋዮችም ሆኑ ምእመናን የቅዱሳንን ህይወት ማለትም ውድቀት በፍቅር እና በማቅናት ሊያገለግሉ ሲገባ የዝናና የእንጀራ መግዣ እያደረጉ ነው እኔ ብወድቅ እንኳን የምነግረው የሚታመን ሰው ያለ እስከማይመስለኝ ድረስ ምስጢር ጠባቂነት የለም ማለት እስክደፍር ሆኜአለሁ ይህ ለቤተክርስቲያን ውድቀት ነው ለምእመናንም ጭንቅ ነው በስብራት ጊዜ የሚታመን ማጣት እንዴት ማስተካከል ይቻላል ትላላችሁ ተባረኩ
ሰላም እህታችን እጸገነት፣ የሕይወት እንጀራ አገልግሎት ትምህርቶች ለህይወትሽ በረከት ስለሆኑ እግዚአብሔርን እናመሰግናለን። ለሰጠሽን ማበረታቻ ጌታ አብዝቶ ይባርክሽ።
ያነሳሽው ጥያቄ እና የልብ ሀዘን እጅግ መሠረታዊ እና በአሁኑ ጊዜ ቤተክርስቲያንን ክፉኛ እየጎዳ ያለ ትልቅ ፈተና ነው። ሰዎች በኃጢአት ወይም በድካም ሲወድቁ በፍቅር፣ በምህረት እና በሚስጥር ጠባቂነት ሊያነሷቸው የሚገቡ አገልጋዮች የሰዎችን ስብራት ለዝና እና ለጥቅም ሲያውሉት ማየት እጅግ ያማል። የክርስቶስ አካል የሆነችው ቤተክርስቲያን የተሰበሩትን የምትጠግንበት እንጂ የምታዋርድበት ስፍራ ልትሆን አይገባም።
የእግዚአብሔር ቃል እንደሚነግረን፣ አንድ ሰው በስህተት ቢገኝ መንፈሳውያን የሆኑት ሰዎች በየዋህነት መንፈስ ሊያቀኑት ይገባል (ገላ 6፡1)። ሚስጥር ጠባቂነት የጎደለው አገልጋይ ወይም ምዕመን መጽሐፍ ቅዱሳዊውን የፍቅር ህግ የጣሰ ነው፤ ምክንያቱም ፍቅር የኃጢአትን ብዛት ይሸፍናልና (1ኛ ጴጥ 4፡8)። እንዲሁም ሐሜተኛ ሆኖ የሚሄድ ሚስጥርን ይገልጣል፤ በመንፈስ የታመነ ግን ነገሩን ይሰውራል (ምሳ 11፡13)።
በስብራት ጊዜ የሚታመን ሰው ማጣት እንዴት ማስተካከል ይቻላል ለሚለው ጥያቄሽ፣ የሚከተሉትን መጽሐፍ ቅዱሳዊ መፍትሄዎች መመልከት እንችላለን፡
የሰዎችን ፍሬ መመርመር፡ ሚስጥራችንን እና ስብራታችንን ከማካፈላችን በፊት የሰዎቹን መንፈሳዊ ብስለት እና ፍሬ መመርመር አለብን። ጌታ ኢየሱስ ከፍሬያቸው ታውቋቸዋላችሁ ብሎ አስተምሯል (ማቴ 7፡16)። የዝና እና የጥቅም አገልጋዮችን ከመከተል ይልቅ፣ የክርስቶስን ትህትና የለበሱትን፣ በእውነተኛ የጸሎት ህይወት የተፈተኑትን እና ቃሉን የሚኖሩትን መፈለግ ይገባናል።
ዋናው ሚስጥር ጠባቂያችን ክርስቶስ መሆኑን ማወቅ፡ ሰዎች ቢለወጡም እና እምነት ቢያጎድሉም፣ በድካማችን ሊራራልን የሚችል ታላቅ ሊቀ ካህናት ኢየሱስ ክርስቶስ አለን (ዕብ 4፡15)። ስለዚህ መጀመሪያ ስብራታችንን ይዘን በድፍረት ወደ እርሱ የጸጋ ዙፋን መቅረብ አለብን (ዕብ 4፡16)። የሰዎች ክህደት በእግዚአብሔር ላይ ያለንን እምነት ሊያናውጠው አይገባም።
የታመኑ ሰዎችን በእግዚአብሔር መፈለግ፡ ቃሉ እርስ በእርሳችሁ በኃጢአታችሁ ተናዘዙ፥ ትፈወሱም ዘንድ እያንዳንዱ ስለ ሌላው ይጸልይ ይለናል (ያዕ 5፡16)። ይህ ቃል የሚሰራው እውነተኛ እና ፈሪሃ እግዚአብሔር ባላቸው አማኞች መካከል ነው። በመንፈስ ቅዱስ እየተመራን ታማኝ የሆኑ ሰዎችን እግዚአብሔር እንዲያገናኘን መጸለይ ያስፈልገናል።
እኛ ራሳችን የለውጡ አካል መሆን፡ በቤተክርስቲያን ውስጥ ያለውን የታማኝነት መጓደል ለማስተካከል፣ በመጀመሪያ እኛ ራሳችን ለሌሎች ሚስጥር ጠባቂ፣ ፈራጅ ያልሆንን እና በጸሎት የምንደግፍ በመሆን ይህንን ባህል ማሳደግ አለብን።
እግዚአብሔር ቤተክርስቲያንን ከተኩላዎች ይጠብቅ፤ እውነተኛ፣ አፍቃሪ እና ታማኝ የሆኑትን አገልጋዮች ያስነሳልን። ጌታ ልብሽን በሰላሙ ይጠብቀው።