የሐዋርያው ጳውሎስ የሮሜ መልእክት በክርስቲያናዊ የስነ-መለኮት ታሪክ ውስጥ እጅግ የላቀ እና ጥልቅ ከሆነው አስተምህሮው የተነሳ ልዩ ስፍራ ይሰጠዋል። ከዚህ መልእክት ውስጥ ደግሞ ምዕራፍ 7 በምሁራን፣ በነገረ-መለኮት አጥኚዎች፣ እና በአማኞች ዘንድ ሰፊ ክርክር እና ጥልቅ ምርምር ሲደረግበት የኖረ ክፍል ነው። ይህ ሪፖርት የሮሜ ምዕራፍ 7ን አጠቃላይ አውድ፣ የጽሑፍ ምልከታ፣ ጥልቅ የስነ-መለኮት ትርጓሜ እና ተግባራዊ አተገባበርን በማካተት አሟልቶ ያቀርባል። ትንታኔው የክፍሉን ታሪካዊ እና ስነ-መለኮታዊ ዳራ ከመዳሰሱም ባሻገር፣ ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ ሕግ፣ ስለ ኃጢአት እና ስለ ሰው ልጅ ተፈጥሮ ያቀረበውን ጥልቅ ሃሳብ በዝርዝር ይመረምራል።
1. የሮሜ ምዕራፍ 7 ጽሑፋዊ እና ስነ-መለኮታዊ አውድ
የማንኛውም የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍል ትክክለኛ ትርጓሜ የሚጀምረው ጽሑፉ ከተጻፈበት አውድ (Context) ነው። የሮሜ ምዕራፍ 7ን በሚገባ ለመረዳት፣ ጳውሎስ ከምዕራፍ 3 እስከ 6 ያነሳቸውን ሃሳቦች እንዲሁም በምዕራፍ 8 የሚያቀርበውን መፍትሄ ማስተዋል የግድ ይላል።
1.1. ከቀደሙት ምዕራፎች ጋር ያለው የስነ-መለኮት ትስስር
ጳውሎስ በሮሜ መልእክቱ መጀመሪያ ላይ የሰው ልጅን አጠቃላይ የኃጢአት ውድቀት ካብራራ በኋላ፣ በምዕራፍ 3 እና 4 ላይ ጽድቅ በሕግ ሥራ ሳይሆን በክርስቶስ ኢየሱስ በማመን ብቻ (Justification by Faith) የሚገኝ መሆኑን አስረግጦ ይናገራል። በምዕራፍ 6 ላይ ደግሞ “በጸጋ እንድንጸድቅ ኃጢአት እንሥራን?” ለሚለው የሙግት ጥያቄ ምላሽ ሲሰጥ፣ ክርስቲያኖች ከክርስቶስ ጋር ስለ ሞቱና ስለ ተነሱ ለኃጢአት የሞቱ መሆናቸውን ያብራራል።
ምዕራፍ 7 የሚመጣው ልክ ከዚህ ሃሳብ ቀጥሎ ነው። አማኞች ለኃጢአት ከሞቱ፣ ከእግዚአብሔር ሕግ (የሙሴ ሕግ) ጋር ያላቸው ግንኙነት ምንድን ነው? የሚለው ጥያቄ የዚህ ምዕራፍ ማጠንጠኛ ነው። ጳውሎስ አማኞች “በሕግ ሥር ሳይሆን በጸጋ ሥር” መሆናቸውን በምዕራፍ 6፡14 ላይ ከገለጸ በኋላ፣ በምዕራፍ 7 ይህንን ሃሳብ ይበልጥ ያብራራል፤ ይኸውም አማኞች ለሕግ የሞቱ መሆናቸውንና ከሕግ ኃይል ነጻ መውጣታቸውን በማስረዳት ነው። በምዕራፍ 8 ላይ ደግሞ ይህ በሕግ ሊገኝ ያልቻለው የድል ሕይወት በመንፈስ ቅዱስ በኩል እንዴት እንደሚገኝ በማብራራት የስነ-መለኮት ምልልሱን ያጠናቅቃል።
1.2. ታሪካዊ ዳራ እና የመጀመሪያዎቹ አንባቢዎች
ሐዋርያው ይህንን ክፍል ሲጽፍ በዋነኝነት ያነጣጠረው “ሕግን ለሚያውቁ” (ለአይሁድ ክርስቲያኖች ወይም ከአይሁድ እምነት ጋር ትውውቅ ለነበራቸው አሕዛብ) ነው። አይሁዳውያን ሕግን እጅግ ያከብሩ ስለነበር፣ ጳውሎስ “ከሕግ ነጻ ወጥታችኋል” ማለቱ ሕግን እንደ መናቅ ወይም ሕግን እንደ ኃጢአት አድርጎ መቊጠር ሊያስመስልበት እንደሚችል ተገንዝቦ ነበር። ስለዚህም የሕግን ቅድስና ሳይክድ፣ የሰውን ልጅ ሥጋዊ ድክመት በማጋለጥ፣ ሕግ ኃጢአትን ለማሳየት እንጂ ከኃጢአት ለማዳን እንደማይችል ለማስረዳት ይህንን ምዕራፍ ጻፈ።
2. የጽሑፉ አጠቃላይ ምልከታ እና አወቃቀር
የሮሜ ምዕራፍ 7 የሰውን ልጅ ውስጣዊ ትግል እና ከሕግ ጋር ያለውን ግንኙነት በተዋረድ የሚያብራራ ሲሆን፣ በዋነኝነት በሦስት ዐበይት ክፍሎች ሊከፈል ይችላል። ይህ ምልከታ እያንዳንዱ ክፍል የሚያነሳቸውን ጭብጦች በተገቢው መንገድ ለመለየት ይረዳል።
| የክፍሉ ቁጥሮች | ዐቢይ ጭብጥ | ማዕከላዊ መልእክት |
|---|---|---|
| ሮሜ 7፡1-6 | የጋብቻ ምሳሌ እና ለሕግ መሞት | ክርስቲያኖች ለሕግ ሞተው ለክርስቶስ በመታጨት በመንፈስ አዲስነት ያገለግላሉ። |
| ሮሜ 7፡7-13 | የሕግ በጎነት እና የኃጢአት አታላይነት | ሕግ ቅዱስ ነው፤ ኃጢአት ግን ሕግን እንደ መነሻ ተጠቅሞ የሰውን ምኞት ይቀሰቅሳል። |
| ሮሜ 7፡14-25 | የውስጥ ትግል እና የሰው ልጅ ድክመት | የሰው ልጅ በራሱ አቅም ሕግን ለመፈጸም ሲሞክር የሚገጥመው የሥጋና የመንፈስ ፍልሚያ። |
ይህ አወቃቀር እንደሚያሳየው ጳውሎስ መጀመሪያ የሕግን ሥልጣን ገደብ ያስረዳል፣ በመቀጠል ሕግ በራሱ ክፉ አለመሆኑን ይሟገታል፣ በመጨረሻም ሕግን ለመፈጸም በሚደረግ ጥረት ውስጥ ያለውን የሰውን ልጅ አቅም-ቢስነት ያሳያል።
3. የሮሜ 7 ጥልቅ የስነ-መለኮት ትርጓሜ
የምዕራፉን ሐሳብ በጥልቀት ለመረዳት እያንዳንዱን ክፍል ስነ-መለኮታዊ፣ ታሪካዊ እና ቋንቋዊ ትንታኔ ማድረግ ያስፈልጋል።
3.1. አሮጌው ሕግ እና አዲሱ መንፈስ (ቁጥር 1-6)
ጳውሎስ በቁጥር 1 ላይ “ወንድሞች ሆይ፤ ሕግን ለሚያውቁ ሰዎች እናገራለሁ” ብሎ ይጀምራል። እዚህ ላይ የተጠቀመው የግሪክ ቃል “Agnoeo” ሲሆን፣ ትርጉሙም አለማወቅን ወይም አንድን እውነት ችላ ማለትን ያመለክታል፤ ጳውሎስ “አታውቁምን?” ብሎ ሲጠይቅ አንባቢዎቹ የሕግን ተፈጥሮ ጠንቅቀው ማወቅ እንደሚገባቸው ለማሳሰብ ነው። የጋብቻው ምሳሌ የሚያሳየው መሠረታዊ እውነት የሰው ልጅ ከሕግ ጋር የነበረው ኪዳናዊ ግንኙነት ነው። በብሉይ ኪዳን ሥርዓት መሠረት (የፍቺን ጉዳይ ወደ ጎን በመተው)፣ አንዲት ሴት ባሏ በሕይወት እስካለ ድረስ ከሌላ ወንድ ጋር መጋባት አትችልም፤ ባሏ ቢሞት ግን ከጋብቻ ሕግ ነጻ ትሆናለች።
ይህ ምሳሌ በቀጥታ ወደ አማኞች ሕይወት ሲተረጎም፣ በቁጥር 4 ላይ እንደተገለጸው አማኞች “በክርስቶስ ኢየሱስ ሥጋ ለሕግ ሞተዋል”። ሞት የሕግን እስራት ይበጥሳል። አንድ ሰው ሲሞት ሕግ በእርሱ ላይ መፍረድም ሆነ ማዘዝ አይችልም። አማኞች ከክርስቶስ ጋር በመስቀል ላይ ስለሞቱ፣ ሕግ በእነርሱ ላይ ያለው የፍርድም ሆነ የትእዛዝ ሥልጣን አብቅቷል። ይህ ነጻ መውጣት ግን ለሥርዓት አልበኝነት ሳይሆን፣ “ለእግዚአብሔር ፍሬ እንድናፈራ” ከተነሳው ከክርስቶስ (ከአዲሱ ባል) ጋር እንድንጣመር ነው።
በቁጥር 5 እና 6 ላይ ሐዋርያው የሰውን ልጅ ሥጋዊ ሁኔታ ሲገልጽ፣ በሥጋ ሳለን “በሕግ የተቀሰቀሰው የኃጢአት መሻት ለሞት ፍሬ እንድናፈራ ይሠራ ነበር” ይላል። ማርቲን ሎይድ-ጆንስ የተባሉት ታዋቂ የስነ-መለኮት ምሁር “በሥጋ መሆን” (in the flesh) የሚለውን ሐረግ ሲተረጉሙ፣ ይህ ማለት ዳግም ያልተወለደ፣ በመንፈስ ቅዱስ ያልታደሰ እና ከጸጋ ይልቅ በሕግ ሥር ያለን ሰብዓዊ ተፈጥሮ የሚያሳይ ነው ብለዋል። አሁን ግን አማኞች ከዚህ ሥጋዊ እና ሕጋዊ እስራት ነጻ ወጥተዋል፤ ይህም “አሮጌ በሆነው በተጻፈው ሕግ (Letter) ሳይሆን፣ አዲስ በሆነው በመንፈስ (Spirit) መንገድ እንድናገለግል” መጥራታችንን ያውጃል።
3.2. ሕግ እና የኃጢአት መነቃቃት (ቁጥር 7-13)
የሕግ ከሥልጣን መውረድ እና “ለሕግ ሞታችኋል” የሚለው ትምህርት በተለይ ለአይሁድ ክርስቲያኖች “ሕግ ክፉ ነውን?” የሚል ከባድ ጥያቄን ሊያስነሳ ይችላል። ጳውሎስ ይህንን አስቀድሞ በመገመት “ፈጽሞ አይደለም!” በማለት በጽኑ ይክዳል (ቁጥር 7)። ይልቁንም ሕግ ልክ እንደ መስተዋት የኃጢአትን ምንነት ግልጽ አድርጎ ያሳያል። ጳውሎስ አሥርቱ ትእዛዛት ውስጥ ያለውን “አትመኝ” የሚለውን ትእዛዝ እንደ ማሳያ ይጠቀማል። ይህ ትእዛዝ ከሌሎች የውጭ ድርጊቶች (እንደ መግደል፣ መስረቅ) ይልቅ የውስጥን ልብ እና ስውር ፍላጎት ስለሚዳስስ፣ የሰውን ልጅ ሙሉ አቅም-ቢስነት እና የልብ መበላሸት ያሳያል።
በቁጥር 8 ላይ ኃጢአት ትእዛዙን “እንደ ዕድል ተጠቅሞ” (taking opportunity) ማንኛውንም ዐይነት ምኞት እንዳስነሳበት ይናገራል። እዚህ ላይ “ዕድል” ተብሎ የተተረጎመው የግሪክ ቃል ወታደራዊ ቃል ሲሆን፣ የወታደራዊ ዘመቻ መነሻ ሰፈርን (Base of operations) ያመለክታል። ኃጢአት ሕጉን እንደ መነሻ ሰፈር በመጠቀም በሰው ልጅ ላይ ጥቃት ይሰነዝራል። አንድ ነገር “ክልክል ነው” ሲባል፣ በሰው ውስጥ ያለው የኃጢአት ተፈጥሮ ያንን የተከለከለ ነገር ለማድረግ ይነሳሳል፤ ክልከላው ለኃጢአት መመንጠቂያ ሰሌዳ (Springboard) ሆኖ ያገለግላል።
በመቀጠል ጳውሎስ “እኔም ዱሮ ያለ ሕግ ሕያው ነበርሁ፤ ትእዛዝ በመጣች ጊዜ ግን ኃጢአት ሕያው ሆነ እኔም ሞትሁ” (ቁጥር 9) ይላል። የዚህ ሐረግ ትርጓሜ በምሁራን ዘንድ ሰፊ ክርክር አስነስቷል፡-
- የልጅነት ጊዜ (Childhood Innocence)፡- ጳውሎስ ሕግን አውቆ ኃላፊነት እስከሚወስድበት የልጅነት ዕድሜው ድረስ የነበረው የንጽሕና ጊዜ ነው የሚሉ አሉ። ልጆች በልጅነታቸው የኃጢአት ንቃተ-ህሊና ስለሌላቸው ሕያው ናቸው፤ ሕግን ሲያውቁ ግን መንፈሳዊ ሞት ይመጣል የሚል እሳቤ ነው።
- የአይሁድ ታሪክ (በእስራኤል የተመሰለ)፡- ቶማስ ሽራይነርን (Thomas Schreiner) የመሳሰሉ ምሁራን እንዳስቀመጡት፣ ይህ ሐረግ እስራኤላውያን የሙሴን ሕግ በሲና ተራራ ከመቀበላቸው በፊት የነበረውን አጠቃላይ ታሪካዊ ጊዜ ያመለክታል የሚል አመለካከት አለ።
- የግል ስነ-መለኮታዊ መነቃቃት (Pre-conversion realization)፡- ጳውሎስ ፈሪሳዊ በነበረበት ጊዜ ሕግን ውጫዊ በሆነ መንገድ ብቻ ሲጠብቅ “ሕያው” እና ጻድቅ እንደሆነ ይሰማው ነበር፤ ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ የሕግን ጥልቅ መንፈሳዊ ትርጉም (በተለይም “አትመኝ” የሚለውን የውስጥ ምኞት) ሲያበራለት፣ በራሱ ጽድቅ መቆም እንደማይችልና መንፈሳዊ ሙት መሆኑን ተረዳ የሚለው ትርጓሜ ይበልጥ ተቀባይነት አለው።
ሕግ ሕይወትን ለመስጠት የታለመ ቢሆንም (ዘሌዋውያን 18፡5)፣ ኃጢአት ግን አታሎ በሕግ በኩል ሞትን አመጣ። ስለዚህም ሕግ ቅዱስ እና በጎ ሆኖ ሳለ፣ ኃጢአት ግን እጅግ ክፉ መሆኑን ለማሳየት ይህን በጎ ነገር ለሞት መሣሪያነት ተጠቀመበት።
3.5. የሮሜ 7፡14-25 ምስጢር፡ “እኔ” ማነው?
የሮሜ ምዕራፍ 7ን ጥናት እጅግ አከራካሪ እና ውስብስብ የሚያደርገው ከቁጥር 14 እስከ 25 ባለው ክፍል ውስጥ ጳውሎስ ደጋግሞ የሚጠቀምበት “እኔ” (I) ማንነት ነው። ጳውሎስ በዚህ ክፍል “የማደርገውን አላውቅም፤ ለማድረግ የምፈልገውን አላደርግም፤ ነገር ግን የምጠላውን ያን አደርጋለሁና” በማለት የውስጥ ትግሉን ይገልጻል። ይህ “እኔ” ማን እንደሆነ በነገረ-መለኮት ምሁራን ዘንድ ሦስት ዐበይት አመለካከቶች ይንጸባረቃሉ።
አመለካከት 1፡ ዳግም ያልተወለደ ሰው (The Unregenerate View)
ይህ አመለካከት ጳውሎስ ክርስቲያን ከመሆኑ በፊት ስለነበረው የሕይወት ልምምድ፣ ወይም በአጠቃላይ የእግዚአብሔርን ሕግ በራሱ አቅም ለመፈጸም ስለሚጥር ነገር ግን ክርስቶስን ስላላገኘ ማንኛውም ያልዳነ ሰው እየተናገረ ነው ብሎ ያምናል።
- መከራከሪያ ነጥቦች፡- ጳውሎስ በቁጥር 14 ላይ “ለኃጢአት እንደ ባሪያ የተሸጥሁ ሥጋዊ ነኝ” ይላል። ዳግም የተወለደ ክርስቲያን ለኃጢአት ባሪያ ሊሆን አይችልም (ሮሜ 6፡1-11)። በተጨማሪም በክርስቶስ ኢየሱስ ነጻነትን ያገኘ ሰው “እኔ ምን ዐይነት ጐስቋላ ሰው ነኝ!” ብሎ በተስፋ መቁረጥ አይጮኽም ይላሉ።
- የአመለካከቱ ድክመት፡- ያልዳነ ሰው “በውስጤ በእግዚአብሔር ሕግ ሐሤት አደርጋለሁ” (ቁጥር 22) ሊል አይችልም። ጌታ ኢየሱስ ፈሪሳውያንን (ጳውሎስን ጨምሮ ከድነት በፊት የነበሩትን) በሕግ የሚደሰቱ ሳይሆኑ “በውስጣቸው የሙታን አጥንት የሞላባቸው በኖራ የተለሰኑ መቃብሮች” በማለት ገልጿቸዋል (ማቴዎስ 23፡24-26)። ያልዳነ ሰው በኃጢአቱ ይደሰታል እንጂ ከኃጢአት ጋር ይህን ያህል መራራ ትግል አያደርግም። የእግዚአብሔርን ቃል መውደድ እና በውስጥ ሰውነት ሐሤት ማድረግ የአዲስ ኪዳን የዳግም ልደት ምልክት ነው (ሕዝ. 36፡26-27)።
አመለካከት 2፡ ስነ-ጽሑፋዊ ዘይቤ (The Rhetorical “Speech in Character” View)
በዘመናዊ ምሁራን (እንደ ስታንሊ ስታወርስ እና ሪቻርድ ሎንግኔከር) ዘንድ ተቀባይነት እያገኘ የመጣው ይህ አመለካከት፣ ጳውሎስ “እኔ” ሲል ራሱን ሳይሆን፣ በሕግ ሥር ያለን አይሁዳዊ ወይም የሰውን ዘር ወክሎ በስነ-ጽሑፋዊ ዘይቤ (Prosopopoeia / Speech in Character) መናገሩ ነው የሚል ነው።
- መከራከሪያ ነጥቦች፡- በጥንታዊው የግሪክ እና የሮማውያን ስነ-ጽሑፍ (እንደ ዩሪፒደስ፣ ኦቪድ እና ኩንቲሊያን) እንዲሁም በአይሁድ ጽሑፎች (እንደ ፊሎ እና የሙት ባሕር ጥቅልሎች)፣ ጸሐፊዎች አጠቃላይ እውነትን ለማስተላለፍ “እኔ” እያሉ የሌላን ሰው ገጸ-ባህሪ ወክለው ይጽፉ ነበር። ዳግላስ ሙ (Douglas Moo) እንዳስቀመጡት፣ ይህ ሰው በእግዚአብሔር ጸጋ ሳይሆን በራሱ ጥረት ሕይወቱን ለመምራት የሚሞክርን ማንኛውንም ሰው ይወክላል። ጳውሎስ በሮሜ 3፡7 ላይም ተመሳሳይ ስልት ተጠቅሟል።
- የአመለካከቱ ድክመት፡- ይህ አመለካከት የጽሑፉን ጥልቅ ስሜታዊነት እና መንፈሳዊ ውጣ ውረድ ያደበዝዘዋል። አንባቢው ጽሑፉን ሲያነብ የሚሰማው የግል ልምምድ (Lived experience) እና መንፈሳዊ እውነታ ጳውሎስ የራሱን የልብ ትርታ እያካፈለ መሆኑን በግልጽ ያሳያል።
አመለካከት 3፡ የጎለመሰ ክርስቲያን (The Autobiographical Post-Conversion View)
ይህ አስተምህሮ (በተለይ በኦገስቲን፣ በጆን ካልቪን፣ በማርቲን ሉተር እና በሌሎችም የተሃድሶ አባቶች የተደገፈ) ጳውሎስ ይህንን ሲጽፍ ስለነበረበት እና እያንዳንዱ ክርስቲያን በምድር ላይ እስካለ ድረስ ስለሚያልፍበት የቅድስና ትግል የሚናገር ነው ብሎ ያምናል።
- መከራከሪያ ነጥቦች፡- ጳውሎስ ከቁጥር 7-13 ያለውን የኃጢአት ልምምድ በኃላፊ ጊዜ (Past Tense – “ነበርኩ፣ መጣች፣ ሞትኩ”) ከገለጸ በኋላ፣ ከቁጥር 14 ጀምሮ ወደ አሁን ጊዜ (Present Tense – “ነኝ፣ አደርጋለሁ፣ እፈልጋለሁ”) ይለወጣል። ይህ የቋንቋ ለውጥ የጳውሎስ መንፈሳዊ አቋም መለወጡን ያሳያል። ክርስቲያን አዲስ ፍጥረት ቢሆንም፣ አሁንም በኃጢአት የተበላሸ አሮጌ ሥጋ ውስጥ ይኖራል (ገላትያ 5፡17 “የሥጋ ምኞት ለመንፈስ፣ የመንፈስም ምኞት ለሥጋ ይቃረናልና”)።
- የኮምፒውተር ቫይረስ ዘይቤ፡- ኃጢአት ልክ እንደ ኮምፒውተር ቫይረስ በሰው ልጅ ሥርዓት (ሥጋ) ውስጥ ሰርጎ በመግባት፣ መልካሙን የፈጠራ ንድፍ ያበላሻል። የጎለመሰ ክርስቲያን በእግዚአብሔር ሕግ ይደሰታል፣ ሆኖም ሥጋዊ ድክመቱ ሲጎትተው የኃጢአት ክብደት ከማንም በላይ ይሰማዋል። “እኔ ምን ዐይነት ጐስቋላ ሰው ነኝ!” (ቁጥር 24) የሚለው ጩኸት፣ ጳውሎስ ወደ እግዚአብሔር ብርሃን ይበልጥ በተጠጋ ቁጥር፣ የገዛ ራሱ አቅም-ቢስነት (Radical moral disability) በግልጽ ስለታየው የተናገረው ነው።
ስነ-መለኮታዊ ውህደት (Synthesis)፡- የእነዚህን አመለካከቶች ጥልቅ ዝርዝር ስንመለከት፣ ጳውሎስ የክርስቲያንን እውነተኛ የውስጥ ገጽታ እያሳየን ነው የሚለው አመለካከት (አመለካከት 3) ይበልጥ ሚዛን ይደፋል። ክርስቲያኖች በክርስቶስ ነጻ ወጥተዋል (አቋማዊ ጽድቅ / Positional Sanctification)፣ ነገር ግን በተግባራዊ የዕለት ተዕለት ሕይወት (Progressive Sanctification) ሥጋዊው ተፈጥሯቸው እና መንፈሳዊው አዲሱ ማንነታቸው ትግል ውስጥ ናቸው። ጳውሎስ “በእኔ፣ ማለትም ኃጢአተኛ በሆነው ተፈጥሮዬ ውስጥ ምንም በጎ ነገር እንደማይኖር ዐውቃለሁ” (ቁጥር 18) ሲል፣ አዲሱን መንፈሳዊ ማንነቱን ከአሮጌው ሥጋዊ ተፈጥሮው በግልጽ እየለየ ነው። ይህ ጽንፍ የሌለው ትግል የሰውን ልጅ ሙሉ አቅም-ቢስነት በማጋለጥ፣ ያለማቋረጥ የክርስቶስን ጸጋ መፈለግን ያሳያል።
3.6. የተስፋ መቁረጥ ጩኸቱ እና መፍትሄው (ቁጥር 24-25)
“እኔ ምን ዐይነት ጐስቋላ ሰው ነኝ! ከዚህ ለሞት ከተሰጠ ሰውነት ማን ሊያድነኝ ይችላል?” (ቁጥር 24)። ይህ የጭንቀት ጩኸት ከጥልቅ የልብ ስብራት የሚወጣ ነው። ቃሉ “ምን” ሳይሆን “ማን” ሊያድነኝ ይችላል የሚል መሆኑን ልብ ማለት ያስፈልጋል። መፍትሄው ሥርዓት፣ አዲስ ሕግ፣ ሐኪም ወይም የሥነ-ምግባር ፍልስፍና ሳይሆን አካላዊ እና መንፈሳዊ አዳኝ (Savior) ነው።
“ለሞት ከተሰጠ ሰውነት” (Body of death) የሚለው ሐረግ በጥንቱ የሮማውያን ዘመን ከነበረ እጅግ ዘግናኝ የቅጣት ሥርዓት ጋር ይያያዛል፤ ነፍሰ ገዳዮች የገደሉት ሰው ሬሳ ከጀርባቸው ጋር ተቆራኝቶ እንዲታሰር ይደረግና፣ የሙት አካሉ ብስባሽ ቀስ በቀስ በሕይወት ያለውን ሰው ይገድለዋል። ጳውሎስ አሮጌው ሥጋዊ ተፈጥሮው ልክ እንደዚህ የሙት አካል ተጣብቆበት እንደሚያሰቃየው በመግለጽ፣ ከዚህ ሥጋ ነጻ የሚያወጣውን አዳኝ ይናፍቃል።
መልሱ ወዲያውኑ በቁጥር 25 ላይ ይቀመጣል፡- “በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ምስጋና ለእግዚአብሔር ይሁን!”። ጳውሎስ መፍትሄውን በራሱ ውስጥ ማግኘት እንደማይችል ስለተረዳ፣ ከራሱ ውጪ (Outside ourselves) ወደሆነው ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ ይመለከታል። በምዕራፍ 7 የሚያበቃው ይህ የተስፋ መቁረጥ ውጥረት፣ በምዕራፍ 8 መንፈስ ቅዱስ በሚሰጠው የድል እና የነጻነት ሕይወት ይፈታል።
4. ተግባራዊ አተገባበር (የዕለት ተዕለት ትግበራ)
የሮሜ ምዕራፍ 7 ጥልቅ ስነ-መለኮት በወረቀት ላይ የሚቀር ጽንሰ-ሀሳብ ሳይሆን፣ በዕለት ተዕለት የክርስቲያን ሕይወት ውስጥ ተግባራዊ የሚሆንባቸው በርካታ መንገዶች አሉት።
4.1. ሕጋዊነትን (Legalism) እና በራስ መመካትን ማስወገድ
ብዙ አማኞች ዛሬም ቢሆን በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነትን ለማግኘት የራሳቸውን ሕጎች በማውጣት፣ ወይም የቤተክርስቲያንን ልማዶች በማጥበቅ በሕግ ሥር ለመኖር ይሞክራሉ። ይህ ሕጋዊነት በራስ አቅም መመካትን ስለሚያመጣ፣ ወደ ፍርድ፣ ኩራት፣ ወይም ወደ ከባድ ጭንቀት ይመራል። ሮሜ 7 በግልጽ እንደሚያስተምረው፣ የሰውን ሥጋዊ ተፈጥሮ ለመለወጥ የትኛውም ሕግ አቅም የለውም። ሕግ የኃጢአትን በሽታ ከመመርመር እና ከማሳየት ባለፈ፣ በሽታውን የመፈወስ ኃይል የለውም። ስለዚህ አማኞች በሕግ ፊደል ሳይሆን በአዲሱ የመንፈስ ቅዱስ አሠራር እግዚአብሔርን ማገልገል አለባቸው (ቁጥር 6)። ጸጋ ከኃጢአት ይልቅ እጅግ ኃያል ነው።
4.2. የኃጢአትን ተፈጥሮ መረዳት እና ትግልን መቀበል
አንድ ሰው ክርስቶስን ስለተቀበለ ብቻ የኃጢአት ፈተና እና የሥጋ ትግል በድንገት ይቆማል ማለት አይደለም። አንዳንዴ እግዚአብሔር በተአምር የተወሰኑ ልማዶችን (ለምሳሌ ሱስን ወይም ቁጣን) ነቅሎ ቢያወጣም፣ ክርስቲያኖች በምድር ላይ እስካሉ እና ክብርን እስኪለብሱ (Glorification) ድረስ በአሮጌው ሥጋ እና በአዲሱ መንፈሳዊ ተፈጥሮ መካከል ጦርነት አለ። ሮሜ 7 ይህን የክርስቲያን ውስጣዊ ትግል መደበኛ መሆኑን በማሳየት፣ አማኞች በኃጢአት ሲፈተኑ ወይም ሲሰናከሉ በተስፋ መቁረጥ ውስጥ እንዳይወድቁ ያጽናናል። ዋናው መመዘኛ፣ ክርስቲያኖች አሮጌውን ሥጋቸውን ይጠላሉ፣ ነጻ መውጣት ይፈልጋሉ፤ ዳግም ያልተወለዱ ሰዎች ግን በኃጢአታቸው ይደሰታሉ እንጂ ምንም ዓይነት ጸጸት አይሰማቸውም።
4.3. በመንፈስ ቅዱስ ላይ ሙሉ በሙሉ መደገፍ
ጳውሎስ የገዛ ራሱን ድክመት አጋኖ ያቀረበው፣ አማኞች በራሳቸው አቅም መልካም ማድረግ እንደማይችሉ በማሳየት ሙሉ በሙሉ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ላይ እንዲደገፉ ለማድረግ ነው። የክርስቲያን ሕይወት የሰው ልጅ የራሱን ጥረት የሚያሻሽልበት ሳይሆን፣ ክርስቶስን በተስፋ በመመልከት እና እርሱ በመስቀል ላይ ያረጋገጠልንን ድል በእምነት በመቀበል የሚኖር ሕይወት ነው። “በሥጋ መመላለስን” (ለዓለማዊ ፍላጎት መገዛትን) ትቶ “በመንፈስ መመላለስ”፣ ጸሎትን፣ የእግዚአብሔርን ቃል ማንበብን፣ ዘወትር አእምሮን በክርስቶስ ላይ ማድረግን፣ እና እግዚአብሔር በሚሰጠው ጥንካሬ ማረፍን ይጠይቃል።
ማጠቃለያ
የሮሜ ምዕራፍ 7 የሰውን ልጅ መንፈሳዊ ኪሳራ እና የእግዚአብሔርን ሕግ ቅድስና በሚዛናዊነት የሚያስረዳ ድንቅ የስነ-መለኮት ማዕከል ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ፣ አማኞች ለሕግ ሞተው ለክርስቶስ የተጋቡ መሆናቸውን፣ ሕግ ኃጢአትን የሚያጋልጥ መስተዋት መሆኑን፣ እና በሰው ልጅ ውስጥ ያለው የኃጢአት ተፈጥሮ ያለ አዳኝ ጣልቃ ገብነት ሊሸነፍ የማይችል መሆኑን በግልጽ አስቀምጧል።
ምዕራፉ የሚያበቃው በሰው ልጅ የተስፋ መቁረጥ ጩኸት ቢመስልም፣ ወዲያውኑ ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ አዳኝነት ጣቶቹን በመጠቆም፣ አማኞች ከሕግ ኩነኔ ወጥተው በሮሜ 8 ወደሚገኘው የመንፈስ ቅዱስ የነጻነት ሕይወት እንዲሻገሩ ድልድይ ሆኖ ያገለግላል። ስለዚህ የሮሜ 7 ትልቁ መልእክት፣ ድናችኋልና አትታገሉም የሚል ሳይሆን፤ የውስጥ ትግል አለ፣ ነገር ግን ይህ ትግል የራሳችሁ መሆኑ አብቅቶ ድሉ የጌታ የኢየሱስ ክርስቶስ ሆኗል የሚል የጸጋ አዋጅ ነው። ጸጋ ደግሞ ከኃጢአት ይልቅ እጅግ ኃያል ነው። ሕይወታችንን በመንፈስ ቅዱስ ምሪት ስንሰጥ፣ ሕግ ሊያደርገው ያልቻለውን ጽድቅ እግዚአብሔር በውስጣችን ይፈጽማል።