ሳይሠሩ መጽደቅ፤ ጸድቆ መሥራት!

“ለሚሠራ ደመወዝ እንደ ዕዳ ነው እንጂ እንደ ጸጋ አይቈጠርለትም፤ ነገር ግን ለማይሠራ፥ ኃጢአተኛውንም በሚያደድቅ ለሚያምን ሰው እምነቱ ጽድቅ ሆኖ ይቆጠርለታል። እንደዚህ ዳዊት ደግሞ እግዚአብሔር ያለ ሥራ ጽድቅን ስለሚቆጥርለት ስለ ሰው ብፅዕና ይናገራል እንዲህ ሲል፦ ዓመፃቸው የተሰረየላቸው ኃጢአታቸውም የተከደነላቸው ብፁዓን ናቸው፤ ጌታ ኃጢአቱን የማይቆጥርበት ሰው ብፁዕ ነው።” ሮሜ 4፡4-8

በሮሜ 4፡4-8 ላይ የምናገኘው ይህ አስደናቂ ክፍል፣ ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ እግዚአብሔር ጸጋ እና ስለ መዳን መንገድ የሚያቀርበውን ጥልቅ ትምህርት በግልጽ የሚያብራራበት ስፍራ ነው። ይህንን የቃሉን ክፍል እንደ አንድ የእግዚአብሔር ቃል ተማሪ እና መጋቢ በመሆን በምልከታ፣ በትርጓሜ እና በትግበራ እንደሚከተለው እናጠናለን።

ምልከታ

ይህንን ክፍል በጥንቃቄ ስናነብ የሚከተሉትን መሰረታዊ እውነታዎች እናገኛለን፡

• ለሚሠራ ሰው የሚከፈለው ደመወዝ እንደ ዕዳ እንጂ እንደ ጸጋ (ነጻ ስጦታ) እንደማይቆጠርለት ይገልጻል።
• ነገር ግን ማንም ሰው የራሱ የሆነ የጽድቅ ሥራ ሳይኖረው፣ ኃጢአተኛውን በሚያጸድቀው አምላክ ካመነ፣ ያ እምነቱ ጽድቅ ሆኖ ይቆጠርለታል።
• ንጉሥ ዳዊትም እግዚአብሔር ያለ ሥራ ጽድቅ ስለሚቆጥርለት ሰው ብፅዕና (ታላቅ በረከት) በተመሳሳይ መንገድ እንደመሰከረ ቃሉ ያሳያል።
• የዚህ ዓይነቱ ሰው ብፅዕና (የተባረከ መሆን) የሚገለጸው ዓመጻው በመሰረዩ፣ ኃጢአቱ በመከደኑ እና ጌታ ኃጢአትን ባለመቁጠርበት መንገድ መሆኑን በግልጽ ያሳያል።

ትርጓሜ

ሐዋርያው ጳውሎስ በዚህ ስፍራ የእግዚአብሔርን ጸጋ እና የሰውን የሥራ አስተሳሰብ በማነጻጸር ታላቅ የሆነ የነገረ መለኮት (Theology) ትምህርት ይሰጠናል።

• የደመወዝና የጸጋ ልዩነት፡ ጳውሎስ የዕለት ተዕለት የሥራ ዓለምን እንደ ምሳሌ ይጠቀማል። አንድ ሠራተኛ ወር ሙሉ ለፍቶ ደመወዙን ሲቀበል፣ ያ ገንዘብ አሠሪው ስላዘነለት የሚሰጠው ስጦታ ሳይሆን ላደረገው ድካም የሚከፈለው ሕጋዊ ዕዳ ነው። ጽድቅ በሥራ ቢሆን ኖሮ እግዚአብሔር ባለዕዳ ይሆን ነበር። ነገር ግን ማንም ለእግዚአብሔር አስቀድሞ ሰጥቶ የሚመልስለት የለም (ሮሜ 11:35)። መዳን ደመወዝ ሳይሆን ፍጹም የጸጋ ስጦታ ነው።
• ኃጢአተኛውን የሚያጸድቅ አምላክ፡ ሃይማኖት ሰውን “ቅዱስ ሁንና እግዚአብሔር ይቀበልሃል” ይለዋል። ወንጌል ግን እግዚአብሔር ኃጢአተኛውን እንዳለ ተቀብሎ በጸጋው እንደሚያጸድቀውና ወደ ቅድስና እንደሚያመጣው ይሰብካል። እግዚአብሔር የገዛ ልጁን እስከመስጠት ድረስ ፍቅሩን የገለጠው እኛ ገና ኃጢአተኞች ሆነን ሳለን ነው (ሮሜ 5:8)። እምነት ማለት ምንም ዓይነት የጽድቅ ሥራ የሌለውን ባዶ እጃችንን ዘርግተን፣ እግዚአብሔር በልጁ በኩል ያዘጋጀውን የጽድቅ ልብስ መልበስ ነው።
• የዳዊት ሕያው ምስክርነት፡ ጳውሎስ ከአብርሃም ቀጥሎ አይሁዳውያን እጅግ የሚያከብሩትን ንጉሥ ዳዊትን እንደ ሁለተኛ ምስክር ያቀርባል። ዳዊት በመዝሙር 32፡1-2 ላይ ስለ ራሱ የኃጢአት ውድቀት እና ስለ እግዚአብሔር ምሕረት ጽፏል። ዳዊት እግዚአብሔር ኃጢአትን ይቅር ሲል ሦስት ነገሮችን እንደሚያደርግ ያሳያል፤ ያስተሰርያል (ከቅጣት ነጻ ያደርጋል)፣ ይከድናል (በክርስቶስ ደም ይሸፍናል)፣ እንዲሁም አይቆጥርም (ከእንግዲህ በኃጢአት መዝገብ ላይ አያስፍርም)። ይህ ያለ ሕግ ሥራ በእምነት ብቻ የሚገኝ ጽድቅ ነው።

ትግበራ

የእግዚአብሔር ጸጋ በክርስቶስ ኢየሱስ በኩል ለተገለጠልን ለእኛ፣ ይህ ክፍል ታላቅ የሕይወት መመሪያና መንፈሳዊ እረፍት ይሰጠናል።

• አፈጻጸም ላይ ከተመሠረተ ክርስትና መውጣት፡ አንዳንድ ጊዜ በመንፈሳዊ ሕይወታችን ውስጥ “ይህን ያህል ሰዓት ጸልዬ፣ ይህን ያህል ጾሜ፣ ወይንም ይህን ያህል አገልግዬ እግዚአብሔርን ባለዕዳ አደርገዋለሁ” የሚል የተሳሳተ የሥጋ አስተሳሰብ ውስጥ ልንገባ እንችላለን። የምናደርገው መንፈሳዊ ልምምድ ሁሉ ለእግዚአብሔር ውለታ መዋላችን ሳይሆን፣ እርሱ በነጻ ለሰጠን ጸጋ የምስጋና ምላሻችን ነው። በጌታችንና በመድኃኒታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋና እውቀት ልናድግ ይገባል (2ኛ ጴጥሮስ 3:18)። እግዚአብሔር የሚባርከን ስለ ሥራችን ሳይሆን ስለ ታላቅ ምሕረቱ ነው።
• የተሰጠንን ይቅርታ በሙላት መቀበል፡ ዳዊት ኃጢአቱ በተሰረየለት ጊዜ ታላቅ የሕሊና እረፍት አግኝቷል። ጠላት ዲያብሎስ ቀድሞ ባደረግነው ኃጢአትና ውድቀት ሕሊናችንን ሊከስሰን ሲሞክር፣ ኃጢአታችን በክርስቶስ ደም እንደተከደነ እና እግዚአብሔር ከእንግዲህ እንዳማይቆጥርብን አውቀን በነጻነት ልንመላለስ ይገባል። በእግዚአብሔር ፊት ኃጢአት የማይቆጠርበት ሰው ብፁዕ ነው። በክርስቶስ ኢየሱስ ላሉት አሁን ኩነኔ የለባቸውም (ሮሜ 8:1)።
• በእውነተኛው ብፅዕና ደስ መሰኘት፡ እውነተኛ በረከትና ደስታ (ብፅዕና) በምድር ላይ ከምናገኘው ቁሳዊ ብልጽግና ወይንም ስኬት የሚመነጭ ሳይሆን፣ ከእግዚአብሔር ጋር ካለን የታረቀና የጸዳ ግንኙነት የሚመጣ ነው። ኃጢአታችን ተደምስሶ በክርስቶስ ጽድቅ መሸፈናችንን ስናስብ፣ ሕይወታችን በታላቅ ምስጋና ሊሞላ ይገባል። ይህንን የጸጋ ስጦታ በማሰብ ዘወትር ጌታን በመንፈስ እና በእውነት ልናመልክ ይገባል (ዮሐንስ 4:24)። ጸጋን ማወቅ ወደ ጥልቅ አምልኮ እንጂ ወደ ስንፍና አይመራም።