ንስሐ ምንድን ነው?

በክርስትና እምነታችን ውስጥ “ንስሐ” እጅግ መሠረታዊ እና የድነታችን መጀመሪያ የሆነ ታላቅ መንፈሳዊ ርምጃ ነው። ብዙ ሰዎች ንስሐን በስሜት ማልቀስ፣ መጸጸት ወይም የኃጢአት ቅጣት እንዳይመጣባቸው በመፍራት ብቻ ከሚደረግ ጊዜያዊ ድርጊት ጋር ያያይዙታል። ነገር ግን፣ መጽሐፍ ቅዱሳዊውን የንስሐ ትርጉም በጥልቀት ስንመረምር፣ ከስሜት ባሻገር ጥልቅ የሆነ የልብ፣ የአእምሮ እና የአቅጣጫ ለውጥ መሆኑን እንረዳለን። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስም የምድራዊ አገልግሎቱን ሲጀምር ለዓለም ያስተላለፈው የመጀመሪያው መልእክት የንስሐ ጥሪ ነበር፤ ዘመኑ ተፈጸመ የእግዚአብሔርም መንግሥት ቀርባለች፤ ንስሐ ግቡ በወንጌልም እመኑ (ማር 1:15)።

የአእምሮ እና የልብ ለውጥ

በመጽሐፍ ቅዱስ የጥንት ቋንቋ ለንስሐ የተሰጠው ዋነኛ ትርጉም “የአእምሮ ለውጥ” ወይም “አስተሳሰብን ማደስ” የሚል ነው። ንስሐ መግባት ማለት ስለ ኃጢአት፣ ስለ እግዚአብሔር እና ስለ ራሳችን የነበረንን የተሳሳተ አመለካከት ትተን፣ በእግዚአብሔር ቃል እውነት መስማማት ማለት ነው። አንድ ሰው በኃጢአቱ መንገድ መጓዙን ትቶ፣ “ይህ የምሄድበት መንገድ ስህተትና ወደ ሞት የሚመራ ነው፣ ወደ ፈጣሪዬ መመለስ አለብኝ” ብሎ ከልቡ ሲወስን እውነተኛ ንስሐ ይጀምራል።

ከኃጢአት መመለስ

ንስሐ በከንፈር የሚደረግ የይቅርታ ጥያቄ ብቻ ሳይሆን፣ ኃጢአትን እርግፍ አድርጎ የመተው የተግባር እርምጃ ነው። በኃጢአት መንገድ ላይ ሲጓዝ የነበረ ሰው፣ ጉዞውን አቁሞ 180 ዲግሪ ፊቱን ወደ እግዚአብሔር ሲያዞር ንስሐ ይባላል። ሐዋርያው ጴጥሮስ ለሕዝቡ ሲሰብክ ይህንን እውነት አጥብቆ አስተምሯል፤ እንግዲህ ከጌታ ፊት የመጽናናት ዘመን እንድትመጣላችሁ አስቀድሞም ለእናንተ የመረጠውን ኢየሱስ ክርስቶስን እንዲልክላችሁ፥ ኃጢአታችሁ ይደመሰስ ዘንድ ንስሐ ግቡ ተመለሱም (ሐዋ 3:19)። “ተመለሱ” የሚለው ቃል ወደ ኃጢአት ጀርባን መስጠት እና ፊትን ወደ ብርሃን ማዞርን ያሳያል።

እውነተኛ ንስሐ እና ዓለማዊ ጸጸት

አንዳንድ ጊዜ ሰዎች ኃጢአት ሰርተው ሲጋለጡ በሚመጣባቸው ውርደት ወይም ቅጣት ምክንያት ይጸጸታሉ፤ ይህ ግን እውነተኛ ንስሐ አይደለም። እውነተኛ ንስሐ በመንፈስ ቅዱስ ወቀሳ የሚመጣ፣ ቅዱስ የሆነውን እግዚአብሔርን በማሳዘናችን ምክንያት የሚሰማን ጥልቅ መንፈሳዊ ሀዘን ነው። የእግዚአብሔር ቃል በሁለቱ መካከል ያለውን ልዩነት በግልጽ ያስቀምጣል፤ እንደ እግዚአብሔር ፈቃድ የሆነ አዘን ጸጸት የሌለበትን፥ ወደ መዳንም የሚያደርሰውን ንስሐ ያደርጋልና፤ የዓለም አዘን ግን ሞትን ያመጣል (2 ቆሮ 7:10)። እንደ ጴንጤቆስጤ አማኞች፣ ንስሐ መንፈስ ቅዱስ ልባችንን ሲነካው ለቃሉ የምንሰጠው ሕያው እና አስቸኳይ ምላሽ እንደሆነ እናምናለን።

በአጠቃላይ፣ ንስሐ ወደ አዲሱ ሕይወት የምንገባበት፣ ከእግዚአብሔር ጋር የተበላሸውን ግንኙነታችንን የምናድስበት እና የእግዚአብሔርን ምህረት የምንቀበልበት የጸጋ በር ነው። እግዚአብሔር አምላክ አፍቃሪ እና መሐሪ አባት በመሆኑ፣ ማንም እንዳይጠፋ ሁሉም ወደ ንስሐ እንዲደርስ በታላቅ ትዕግስት ይጠብቀናል፤ ጌታ ስለ እናንተ ይታገሣል እንጂ ማንም እንዲጠፋ አይወድም (2 ጴጥ 3:9)። ስለዚህ፣ ንስሐን እንደ ከባድ ቅጣት ሳይሆን፣ ነጻ ወጥተን ወደ አባታችን እቅፍ እንደምንመለስበት የፍቅር መንገድ አድርገን ልንመለከተው ይገባል። ጌታ ልባችንን ሁልጊዜ ለንስሐ የለሰለሰ፣ ድምጹን የሚሰማ እና ለቃሉ የሚታዘዝ ያድርግልን።