በአዲስ ኪዳን መጻሕፍት ውስጥ የክርስቶስን መለኮታዊ ልደት በዝርዝር የሚገልጹት ወንጌላት ሁለት ብቻ ናቸው፤ እነርሱም የማቴዎስና የሉቃስ ወንጌል ናቸው። ከእነዚህ ከሁለቱ መካከል፥ ሐኪሙ ሉቃስ ከቅድስት ድንግል ማርያም ጋር የቅርብ ውይይት በማድረግ ስለ ክርስቶስ ልደት እጅግ ሰፊ መለኮታዊ ምርምር አካሂዷል (ሉቃስ 1፡1-4)።
ይሁን እንጂ በይዘት ረገድ ትልቅ ልዩነት አላቸው፦
- የሉቃስ ወንጌል፦ የክርስቶስን ልደትና መገለጥ ሙሉ በሙሉ ከእናቱ ከማርያም እይታና ተሞክሮ አንጻር ይተርከዋል።
- የማቴዎስ ወንጌል፦ ታሪኩን ሙሉ በሙሉ ከአሳዳጊ አባቱ ከዮሴፍ እይታና ውሳኔ አንጻር ብቻ በጥንቃቄ ይመለከተዋል።
ታላቁ የክርስቶስ ልደት የሆነው ዮሴፍና ማርያም በሕግ ተጫጭተው (ታጭተው) በነበሩበት ወቅት ነበር። በጥንቷ እስራኤል ባህልና ሥርዓት መሠረት፥ የአይሁድ መተጫጨት ልክ እንደ ዛሬዋ አገራችን እንደ ኢትዮጵያ ባህላዊ ሥርዓት ሁሉ እጅግ ከፍተኛ ማኅበራዊና ሕጋዊ ትኩረት የሚሰጠው ጉዳይ ነበር። አይሁዶች ከተጫጩ በኋላ ባልና ሚስት እንደሆኑ ተቆጥረው በአንድ ቤት አብረው መኖር ከመጀመራቸው በፊት ለአንድ ዓመት ያህል በትዕግሥት ይጠብቁ ነበር። ይህ ጽኑ የቃል ኪዳን መተጫጨት በዝሙት ምክንያት ሊፈርስ የሚችለው በሕጋዊ የፍቺ ጽሕፈት ብቻ ነበር (ዘዳግ. 22:23-24)። በትክክል በዚህ በተቀደሰው መተጫጨት ወቅት ማርያም ከዮሴፍ ጋር ሳትገናኝ በፊት፥ ሳይታሰብ «በመንፈስ ቅዱስ ፀንሳ ተገኘች» (ማቴ. 1፡18)።
👥 የውይይት ጥያቄ እና ተግባራዊ መጽሐፍ ቅዱሳዊ መልስ
፩. የውይይት ጥያቄ፦
- ሀ) በአሁኑ ዘመን በአገራችን ባህል መሠረት አንዲት ሴት ለአንድ ወንድ ታጭታ ሳለች፥ በድንገት ሳታገባ ብታረግዝ ማኅበረሰቡ ምን ዓይነት የውርደት ፍርድ ይሰጣታል? እጮኛህስ መጥታ «ያረገዝሁት ከሌላ ወንድ ጋር በዝሙት ወድቄ ሳይሆን፥ በእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ ተአምር ነው» ብትልህ በሥጋዊ አእምሮህ ምን ትላታለህ?
- ለ) ከዚህ ማኅበራዊ ጫና አንጻር፥ ጻድቁ ዮሴፍ መጀመሪያ ላይ የእግዚአብሔርን ምስጢር ሳያውቅ የማርያምን ንጽሕና ማመኑና መቀበሉ በሰዋስው ሚዛን ምን ያህል እጅግ ከባድና አታካች የልብ ፈተና ነበር?
ቅድስት ማርያም በመንፈስ ቅዱስ ስለደረሰላት ታላቅ መለኮታዊ ብስራትና ስለ ፅንሰቷ ምስጢር (ሉቃስ 1:35) ለእጮኛዋ ለዮሴፍ በቅንነት በቃላት ገልጻለት ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን በማቴዎስ ጽሑፍ ውስጥ ስለዚህ ጉዳይ በቀጥታ የተጠቀሰ ነገር የለም። ይሁን እንጂ ዮሴፍ ማርያም ማርገዟን በምልክት በሆነ መንገድ ደርሶበት እንደነበረ ግልጽ ነው።
ዮሴፍ የእግዚአብሔርን ሕግ የሚወድ እውነተኛ ጻድቅና የዋህ ሰው ስለነበረ፥ ማርያም ከሌላ ወንድ ጋር በበደል የወደቀች መስሎት በይፋ አውጥቶ በሕዝብ ፊት ሊወቅሳት፥ ሊያዋርዳትና በሕጉ መሠረት በድንጋይ ተወግራ እንድትሞት ፈጽሞ አልፈለገም (ዘዳግ. 22:22)። ስለሆነም ለእርሷም ሆነ ለማኅበረሰቡ ሳይናገር በስውር የፍቺ ጽሕፈት ሰጥቶ ሊተዋት በልቡ በጥንቃቄ አሰበ (ማቴ. 1፡19)።
ጻድቁ ዮሴፍ በዚህ ከባድ የልብ ውሳኔና ኀዘን ውስጥ እያለ፥ እግዚአብሔር ግን ማርያም ከሌላ ሰው ጋር በዝሙት እንዳልረከሰችና በትክክልም ከመንፈስ ቅዱስ መለኮታዊ ኃይል በተአምር እንደፀነሰች ለዮሴፍ እውነትን ለመግለጥ በሌሊት በሕልም ቅዱስ መልአኩን ላከለት (ማቴ. 1፡20)። ምንም እንኳን ማርያም በሰፈሩ ሰዎች ዘንድ በማርገዟ ምክንያት ብትናቅና በተለያየ ስላቅ ቢቀልዱባትም፥ ዮሴፍ ግን የእግዚአብሔርን ቃል በፍርሃት ታዞ ማርያምን በክብር ወደ ቤቱ ወሰዳት።
የኢየሱስ ስምና የአማኑኤል ትንቢት ፍጻሜ
እግዚአብሔር በዚህ መሲሑን ወደ ምድር የመላክ ታላቅ የድነት ሂደት ውስጥ ማርያምን ብቻ ሳይሆን፥ ጻድቁን ዮሴፍንም እጅግ አክብሮታል። በአይሁድ ሥርዓት እንደ እውነተኛ ባልና የቤት ራስ ሁሉ፥ እግዚአብሔር አባት ዮሴፍ ለሚወለደው ሕፃን መለኮታዊ ስም የማውጣት ሕጋዊ መብትን በይፋ ሰጠው።
ለክርስቶስ ስም በማውጣቱ አማካይነት፥ ዮሴፍ የሕፃኑን የዳዊት ወራሽነት ሕጋዊ አባትነቱን በታሪክ እያረጋገጠ ነበር። እግዚአብሔር ዮሴፍ ሕፃኑን «ኢያሱ» (በዕብራይስጥ ቋንቋ Yeshua) ወይም ወደ ግሪክ ሲተረጎም «ኢየሱስ» (Iesous) ብሎ እንዲጠራው በቅንነት ነገረው። የዚህ ታላቅ ስም ትርጉም በምስጢር፦ «ይሖዋ (እግዚአብሔር) መድኃኒት ነው» ወይም «እግዚአብሔር ድኅንነት ነው» ማለት ነው (ማቴ. 1፡21)።
ይህ መለኮታዊ ስም የሚያበሥረው፦ የመሲሑ ቀዳሚና ዋና ተግባር በምድር ላይ በሰይፍ የሚዋጋ ምድራዊ ድል ነሺ ንጉሥ መሆን ሳይሆን፥ ሰዎችን ከኃጢአት ባርነት የሚያድን ሰማያዊ አዳኝ መሆኑን ነው። ክርስቶስ «ሕዝቡን ከኃጢአታቸው የሚያድን» እውነተኛ መንፈሳዊ አዳኝ እንጂ፥ አይሁድ እንደጠበቁት የሮምን ቀንበር የሚሰብር ምድራዊ ፖለቲካዊ ነፃ አውጪ እንዳልሆነ ማቴዎስ በስሙ ትርጉም በግልጽ አስምሮበታል።
ማቴዎስ የድንግሊቱ በተአምር መውለድና የክርስቶስ የልደት ዝርዝር ጉዳዮች ሁሉ፥ በአጋጣሚ የተከሰቱ ሳይሆኑ በእግዚአብሔር ዘላለማዊ ጥበብ በጥንቃቄ የታቀዱና በብሉይ ኪዳን በነቢዩ በኢሳይያስ የተነገሩ ታላላቅ ትንቢቶች ፍጻሜ መሆናቸውን አስረድቷል። ማርያም በሚያስደንቅ መለኮታዊ መንገድ ከመንፈስ ቅዱስ ፀንሳ በመውለዷ ምክንያት፥ ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ በአንድ አካል ፍጹም ሰውና ፍጹም አምላክ ሆኖ ተገልጧል።
በዚህም ምክንያት እርሱ ብቻ እውነተኛው «አማኑኤል» — ትርጉሙም «እግዚአብሔር ከእኛ ጋር» የሆነው መለኮታዊ አምላክ ነው (ኢሳ. 7፡14)። በጥንቱ በብሉይ ኪዳን ዘመን እግዚአብሔር የክብር ደመናውን (የሸኪና ክብርን) በመገናኛው ድንኳን ውስጥ በሰዎች መካከል ያኖረ ሲሆን፥ አሁን በአዲስ ኪዳን ግን እግዚአብሔር ራሱ ፍጹም ሥጋ ለብሶ በሰዎች መካከል በታሪክ አድሯል (ዮሐ. 1፡14)።
ክርስቶስ የማዳን ሥራውን ፈጽሞ ወደ ሰማይ ከመመለሱ በፊት፥ ለቅዱሳን ደቀ-መዛሙርቱ አሁንም ሁልጊዜ አማኑኤል ሆኖ እንደሚቀጥል፥ ማለትም እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ከእነርሱ ጋር አብሮ እንደሚኖር በታላቅ ቃል ኪዳን አረጋግጦላቸዋል (ማቴ. 28፡20)።
የአሕዛብ ሰብአ ሰገል (Magi) አምልኮ
ማቴዎስ ወንጌሉን ለአይሁድ ሲጽፍ፥ እግዚአብሔር ለአይሁድ ብቻ ሳይሆን ለአሕዛብም ታላቅ የማዳን ዕቅድ እንዳለው በተግባር አመልክቷል። ለዚህም ትልቅ ማረጋገጫው በታሪክ መጀመሪያ ጊዜ ሕፃኑን ክርስቶስን በኢየሩሳሌም መጥተው ያከበሩትና በፊቱ ወድቀው ያመለኩት ከሩቅ አገር የመጡት አሕዛብ ሰብአ ሰገል መሆናቸውን በክብር ገልጿል (ማቴ. ምዕ. 2)።
ማቴዎስ እነዚህ ሰብአ ሰገል ከየትኛው አገር በትክክል እንደመጡ ወይም በቁጥር ስንት እንደሆኑ በወንጌሉ ውስጥ አልጠቀሰም። በጥንታዊው የቤተ ክርስቲያን ትውፊት መሠረት ሦስት ሰዎች እንደሆኑ የሚታመነው፥ ለሕፃኑ ካበረከቷቸው ከሦስቱ ታላላቅ መለኮታዊ ስጦታዎች (ከወርቅ፥ ዕጣንና ከከርቤ) በመነሳት ነው። ለእነዚህ ሰዎች በጥንቱ የግሪክ ጽሑፍ የተሰጣቸው ስም «ማጂ» (Magi) የሚል ነው።
ማጂ በጥንቱ መካከለኛ ምሥራቅ የነበሩ የከዋክብት ተመራማሪዎች፥ የንጉሥ አማካሪዎችና የልዩ ምስጢራዊ ዕውቀት ሰዎች ማኅበር ሲሆን፥ ብዙ የታሪክ ምሁራን እነዚህ ወገኖች የመጡት ከታላቂቱ ከፋርስ (ከኢራን) ወይም ከሳውዲ ዓረቢያ ምድር እንደነበረ በታሪክ ይናገራሉ። እነዚህ ሰዎች ምንም እንኳ በአሕዛብ ምድር በከዋክብት ጥናት ቢታገሉም፥ በዚያ በምርኮ ዘመን በዳንኤል ትንቢት በኩል የተላለፈውን ስለ መሢሑ ንጉሥ መነሳት የሚናገረውን መለኮታዊ ግንዛቤ በሚገባ ያውቁት ነበር (ዳን. 9:24-26)።
ስለሆነም በሰማይ ያዩት ያ አዲስ ድንቅ መለኮታዊ ኮከብ ለአይሁድ ሕዝብ ልዩ የዘላለም ንጉሥ እንደተወለደ የሚያመለክት መሆኑን በመንፈስ አስተዋሉ፤ ወደ ኢየሩሳሌም መጥተው በፊቱ የመስገዳቸውና የማምለካቸው ታላቅ ተግባር ደግሞ፥ ይህ የተወለደው ሕፃን ከተራ ምድራዊ ነገሥታት ሁሉ በላይ ፍጹም መለኮታዊ ሥልጣን ያለው አምላክ መሆኑን በልባቸው እንደተገነዘቡ ያሳያል። እነርሱም የአይሁድ ታሪካዊት መዲና ወደሆነችው ወደ ኢየሩሳሌም ከተማ እስኪደርሱ ድረስ፥ ለብዙ ወራት ያንን መለኮታዊ ኮከብ በታማኝነት እየተከተሉ በበረሃ ተጓዙ።
የንጉሥ ሄሮድስ ቁጣና የሃይማኖት መሪዎች ድንዛዜ
ሰብአ ሰገል ወደ ኢየሩሳሌም በገቡ ጊዜ፥ «የተወለደው የአይሁድ ንጉሥ በቤተ መንግሥት ውስጥ ይገኛል» ብለው ስለገመቱ፥ ቀጥታ ወደ ንጉሥ ሄሮድስ ቤተ መንግሥት በመሄድ አዲስ ስለተወለደው ንጉሥ በጥያቄ አወቁ። ቀደም ሲል የገዛ ዙፋኔን ይነጥቁኛል በሚል ክፉ የሥልጣን ፍርሃትና ጥርጣሬ ምክንያት፥ የገዛ አጎቱን፥ ሚስቱንና የገዛ ልጆቹን ጭምር በጭካኔ የፈጀው ያ አሮጌው ንጉሥ ሄሮድስ፥ ይህንን የአዲስ ንጉሥ መወለድ የምሥራች ከሰብአ ሰገል በአፉ በሰማ ጊዜ በከፍተኛ ድንጋጤና ስጋት ተናወጠ (ማቴ. 2:3)።
ንጉሥ ሄሮድስ ይህንን መለኮታዊ ምስጢር ለማወቅ ሲል፥ ወዲያውኑ የአይሁድን የሃይማኖት መሪዎች፥ የሕግ መምህራንን (ጸሐፍትን) እና ከፍተኛ ካህናትን በአንድነት ሰበሰበ። እነዚህ የሃይማኖት መሪዎች መጽሐፍ ቅዱስን (ኦሪትን) ጠንቅቀው የሚያውቁ ሊቃውንት ስለነበሩ፥ በነቢዩ በሚክያስ ትንቢት መሠረት (ሚክ. 5:2) መሢሑ የሚወለደው ከኢየሩሳሌም ሰባት ኪሎ ሜትር አጭር ርቀት ላይ ወጣ ብላ በምትገኘው በትንሿ በይሁዳ ቤተልሔም ከተማ መሆኑን ጥቅሱን መዝዘው ወዲያውኑ ለንጉሡ ነገሩት።
የመሪዎቹ አስገራሚ ድንዛዜ፦ እዚህ ላይ እጅግ ሊታሰብበት የሚገባው ታላቅ መንፈሳዊ ምስጢር አለ፦ እነዚህ የአይሁድ የሃይማኖት መሪዎች መሢሑ የት እንደሚወለድ ቃሉን በሚገባ ቢያውቁም፥ ከሩቅ አገር መጥተው የሕፃኑን መወለድ ከሚናገሩት ከሰብአ ሰገል ጋር አብረው ግንኙነት ለማድረግና ሕፃኑን መሢሕ በዓይናቸው ለማየትና ለመስገድ ግን ሰባ ኪሎ ሜትር እንኳ ለመጓዝ ልባቸው ፍጹም አልተንቀሳቀሰም ነበር! እነርሱ በደረቀ ቃላቸውና በሃይማኖታዊ ዕውቀታቸው ብቻ በትዕቢት ተሞልተው በቤታቸው ተቀመጡ።
ንጉሥ ሄሮድስም የሕፃኑን ትክክለኛ ቦታ መለኮታዊ ትንቢት ካረጋገጠ በኋላ፥ ሰብአ ሰገል ሄደው ሕፃኑን ካገኙት በኋላ መጥተው እንዲነግሩት በምስጢር አዘዛቸው፤ ምንም እንኳ ሄሮድስ «እኔም መጥቼ እንድሰግድለት ንገሩኝ» ብሎ በውሸት ቢናገራቸውም፥ የልቡ እውነተኛ ፍላጎት ግን ያንን ሕፃን ንጉሥ ፈጥኖ መግደል ብቻ ነበር። ሰብአ ሰገል ከቤተ መንግሥቱ ወጥተው ሲጓዙ፥ ያ ቀድሞ ያዩት መለኮታዊ ኮከብ እንደገና በሰማይ ተገልጦ እየመራቸው ሕፃኑ ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ካለበት ስፍራ ድረስ በትክክል አደረሳቸው።
የልደቱ የታሪክ ዘመን እና የሕፃናቱ እልቂት
ሐዋርያው ማቴዎስ የጻፈውን ታሪክ ከሉቃስ ወንጌል ትረካ ጋር በጥንቃቄ በምናነጻጽርበት ጊዜ፥ ሰብአ ሰገል ኢየሩሳሌም በደረሱበት ወቅት ኢየሱስ ከተወለደ የተወሰኑ ወራት ወይም ከአንድ ዓመት በላይ አልፎት እንደነበረ እንገነዘባለን። ምክንያቱም በዚህ የታሪክ ሰዓት ሕፃኑ ኢየሱስ መጀመሪያ ከተወለደበት ከከብቶች ግርግም ወጥቶ፥ ከእናቱ ጋር ወደ ቤት ተዛውሮ ነበር (ማቴ. 2፡11)።
ንጉሥ ሄሮድስ ከሰብአ ሰገል አፍ ያንን መለኮታዊ ኮከብ መጀመሪያ በሰማይ ያዩበትን ትክክለኛ የታሪክ ጊዜ በጥንቃቄ ተረድቶና ተሰልቶ ስለነበር፥ ሰብአ ሰገል በሌላ መንገድ ወደ አገራቸው መኮብለላቸውን በሰማ ጊዜ በከፍተኛ ቁጣ ተሞልቶ፥ በቤተልሔምና በአውራጃዋ ያሉትን ዕድሜያቸው ሁለት ዓመትና ከዚያ በታች የሆኑትን ሕፃናት ወንድ ልጆችን በሙሉ በሰይፍ አስጨፈጨፋቸው።
ይህ ታሪካዊ ክስተት የሚያሳየው ሰብአ ሰገል ሕፃኑን ኢየሱስን ለማምለክ የመጡት ጌታ በተወለደበት በዚያኑ ሌሊት ሳይሆን፥ ሕፃኑ ከተወለደ ቢያንስ ከአንድ ዓመት ተኩል እስከ ሁለት ዓመት ባለው የታሪክ ዘመን መካከል እንደነበረ ነው። ሰብአ ሰገልም በቤቱ ውስጥ ሕፃኑን ጌታ ባዩት ጊዜ በፊቱ ተደፍተው በመስገድ፥ እንደ እውነተኛ አምላክና ንጉሥ በታላቅ ክብር አምልከውታል፤ የከበሩ ወርቅ፥ ዕጣንና ከርቤ ስጦታዎችንም በፊቱ አቀረቡ።
እግዚአብሔርም እነዚህን አሕዛብ ሰብአ ሰገልን በሕልም አስጠንቅቆ ያዩትን መለኮታዊ ምስጢር ለከሃዲው ለሄሮድስ ሳይናገሩ በሌላ መንገድ ወደ አገራቸው በሰላም እንዲመለሱ አደረጋቸው። ማቴዎስ በዚህ ታላቅ ታሪክ በግልጽ እንዳሳየው፦ እግዚአብሔር የአይሁድ ብቻ ጠባብ አምላክ ሳይሆን፥ አሕዛብም የመለኮታዊ ዕቅዱና የኪዳኑ አካል መሆናቸውን ነው። ክርስቶስ መሢሕ መሆኑን በምድር ላይ መጀመሪያ ተገንዝበው ያመለኩት ሰዎች ከሩቅ አገር የመጡት አሕዛብ ነበሩ። የአይሁድ የሃይማኖት መሪዎች መጽሐፍ ቅዱስ በእጃቸው እያለ ክርስቶስን በትዕቢት አንቀበለውም ቢሉም፥ የአሕዛብ የሃይማኖት መሪዎች ግን በፊቱ ተደፍተው በቅድስና ሰግደውለታል።
👥 የውይይት ጥያቄ እና ተግባራዊ መጽሐፍ ቅዱሳዊ መልስ
፪. የውይይት ጥያቄ፦
- ታላቁ እግዚአብሔር በታሪክ መስመርና በአሁኑ ዘመን ውስጥ ብዙውን ጊዜ ዓለም የሚንቃቸውንና ዝቅተኛ የሆኑትን በጸጋው እየመረጠ ለክብሩ ሲጠቀምባቸው፥ በአንጻሩ ደግሞ «እኛማ ታላላቆች ነን፥ ምሁራን ነን» በማለት በገዛ የዓለም ዕውቀታቸው፥ በሀብታቸው ወይም በምድራዊ ሥልጣናቸው የሚኩራሩትን ትዕቢተኞች ሰዎች እንዴት አዋርዶ እንደሚጥላቸውና እንደሚንቃቸው የምታውቃቸውን አንዳንድ ግልጽ መጽሐፍ ቅዱሳዊና ተግባራዊ ምሳሌዎችን ጥቀስ።
የሰማይና የምድር ጌታ የሆነው እግዚአብሔር በሉዓላዊ አሠራሩ በትዕቢት የተሞሉትንና በራሳቸው ዕውቀት የሚመኩትን ሙሉ በሙሉ ይቃወማል፤ ነገር ግን በዓለም ፊት የተናቁትንና ትሑታንን በጸጋው ያነሳቸዋል (1ኛ ቆሮ. 1:27-28)። ለዚህ ታላቅ መለኮታዊ መርሕ 3 ታላላቅ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ምሳሌዎች የሚከተሉት ናቸው፦
- የመጀመሪያው ምሳሌ (የልደቱ ታሪክ)፦ መሢሑ ክርስቶስ በተወለደበት የታሪክ ሰዓት፥ በኢየሩሳሌም የነበሩት ታላላቅ የሃይማኖት ምሁራን፥ ጸሐፍትና ሊቃነ-ካህናት በዕውቀታቸው ታብቀው በቤተ መንግሥት ተቀምጠው እያለ፥ እግዚአብሔር ግን ይህንን ታላቅ የሰማይ ምስጢር የገለጠውና መቅደሱን ያሳየው በሜዳ ላይ በግዞት ለነበሩትና በማኅበረሰቡ ዘንድ እጅግ ተንቀው ለነበሩት ለተራዎቹ መንጋ ጠባቂዎች (እረኞች) እና ከሩቅ አገር ለመጡት ለአሕዛብ ሰብአ ሰገል ብቻ ነበር (ሉቃስ 2:8-9)።
- ሁለተኛው ምሳሌ (የሐዋርያት ምርጫ)፦ ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ በዓለም ላይ የእግዚአብሔርን መንግሥት እውነት የሚሸከሙና ቤተ ክርስቲያንን የሚመሰርቱ ታላላቅ መሪዎችን በመረጠበት ወቅት፥ በኢየሩሳሌም ከነበሩት ከታወቁት የሕግ ትምህርት ቤቶችና ከፈሪሳውያን ምሁራን መካከል አንድም ሰው አልመረጠም ነበር፤ ይልቁኑ በዓለም እይታ ያልተማሩና ተራ የሆኑትን የገሊላ ባሕር ዓሣ አጥማጆችን (እንደ ጴጥሮስና ዮሐንስ) መርጦ በዓለም ላይ ታላላቅ የሕይወት ዓምዶች አደረጋቸው (ሐዋ. 4:13)።
- ሦስተኛው ምሳሌ (የቀራጩ ማቴዎስ ጥሪ)፦ በማኅበረሰቡ ዘንድ በኃጢአትነቱ ፍጹም ተገልሎና ተንቆ የነበረውን ቀራጩን ሌዊን (ማቴዎስን) መርጦ የመጀመሪያውን የወንጌል መጽሐፍ ጸሐፊ ማድረጉ፥ እግዚአብሔር ሰዎችን የሚመርጠው በምድራዊ ሥልጣናቸው ሳይሆን በሉዓላዊ ጸጋው መሆኑን ያረጋግጣል።
ከልደቱ ታሪክ በስተጀርባ የነበረው መንፈሳዊ ውጊያ
በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ሰው መሆንና በልደቱ ታሪክ በስተጀርባ፥ በገሃድ ከሚታየው ምድራዊ ታሪክ በላይ እጅግ አስፈሪ የሆነ ታላቅ ሰማያዊ መንፈሳዊ ውጊያ (Spiritual Warfare) ነበር። ክፉው ሰይጣን መሢሑ ወደ ምድር መጥቶ በደሙ የዓለምን ኃጢአትና የእርሱን አምባገነናዊ ኃይል ሙሉ በሙሉ እንደሚደመስስበትና እንደሚሽርበት አስቀድሞ ከትንቢቱ በጥንቃቄ ተገንዝቦ ነበር (ዘፍጥ. 3:15፤ ቆላ. 2:15)።
ስለሆነም ሰይጣን መሢሑን ገና በሕፃንነቱ ከምድር ላይ ሙሉ በሙሉ ለማጥፋትና መለኮታዊውን የማዳን ዕቅድ ለማክሸፍ በከፍተኛ ቁጣ አሴረ። ሰይጣን ይህንን ክፉ የጥፋት ሴራውን ተግባራዊ ለማድረግ የተጠቀመበት ምድራዊ መሣሪያው፦ በሥልጣን ጥም ልቡ የታወረውን ጨካኙን ንጉሥ ሄሮድስን ነበር። ሰይጣን በሄሮድስ ልብ ውስጥ በቅናትና በጥርጣሬ በመሥራት፥ በቤተልሔም የነበሩትን ንጹሐን ሕፃናት በሙሉ በሰይፍ እንዲያስጨፈጭፍ አደረገው።
ነገር ግን ታላቁና ሉዓላዊው እግዚአብሔር የሰይጣንንና የሄሮድስን ክፉ መናፍስታዊ ሴራ አስቀድሞ በጥበቡ በመገንዘብ፥ ልጁ በምድር ላይ መለኮታዊ ዕቅዶቹን ሁሉ ፈጽሞ በመጨረሻው ሰዓት ለእኛ ኃጢአት በመስቀል ላይ እንዲሠዋ ወስኖ ስለነበር፥ ሕፃኑን ክርስቶስን ከተሰነዘረው የሞት አደጋ በተአምር አዳነው። እግዚአብሔር በሌሊት መልአኩን ወደ ዮሴፍ በመስደድ፥ ሕፃኑንና እናቱን ይዞ በፍጥነት በስደት ወደ ግብፅ አገር እንዲወርድ አዘዘው፤ ሄሮድስም ከሞተ በኋላ በናዝሬት ከተማ በሰላም እንዲያድግ በጸጋው መራው (ማቴ. 2፡13-23)።
በክርስቶስ ልደት ዙሪያ በተከናወኑት በእነዚህ አስቸጋሪ የታሪክ ክስተቶችና ስደቶች ሁሉ ውስጥ፥ የልዑል እግዚአብሔር ሉዓላዊ እጅና ጥበቃ ያለምንም ጥርጣሬ በታሪኩ ላይ የበላይ ሆኖ ይታይ ነበር። የንጹሐኑ ሕፃናት በግፍ መገደል (ኤር. 31:15)፥ የክርስቶስ ከግብፅ ምድር መጥራት (ሆሴዕ 11:1) እና በናዝሬት ከተማ ማደጉ (ኢሳ. 11:1) ሳይቀር፥ ሁሉም በብሉይ ኪዳን መጻሕፍት ውስጥ ቀድመው የተተነበዩ ታላላቅ መለኮታዊ እውነቶች ፍጻሜዎች ነበሩ።
፫. የውይይት ጥያቄ፦
- ሀ) ከእነዚህ አስደናቂ ከክርስቶስ ልደትና ከስደት ታሪኮች በመነሳት፥ የሰው ልጆችን ታሪክና ምድራዊ ክስተቶችን ሁሉ በበላይነት ስለሚቆጣጠረው ስለ ልዑል አምላክ ስለ እግዚአብሔር ሉዓላዊ ባሕርይና ጥበቃ ምን ታላቅ መንፈሳዊ ትምህርት በልባችን እንማራለን?
- ለ) ሉዓላዊው እግዚአብሔር በግል ሕይወታችንም ሆነ በቤተ ክርስቲያናችን ጉዞ ውስጥ የሚነሱትን አስቸጋሪ ማዕበሎችና ነገሮች ሁሉ በበላይነት ሙሉ በሙሉ የሚቆጣጠርና የሚጠብቅ አምላክ መሆኑን በቃሉ ማወቃችን፥ ዛሬ በምድር ላይ በምናደርገው መንፈሳዊ ውጊያ ወቅት ልባችንን እንዴት አብዝቶ ሊያበረታታንና የዕረፍት ሰላም ሊሰጠን ይገባል?
ምንጭ፦ «የአዲስ ኪዳን የጥናት መምሪያና ማብራሪያ»፣ በኤስ.አይ.ኤም (SIM) ጽሑፍ ክፍል የታተመና የተዘጋጀ መጽሐፍ ነው። ለዚህ አስደናቂና ለቤተ ክርስቲያን ተሐድሶ ለሚሆን ታላቅ አገልግሎታቸው እግዚአብሔር አምላክ ዘመናቸውንና አገልግሎታቸውን አብዝቶ ይባርክ።