ሐዋርያው ጳውሎስ የፍቅርን ጥንካሬ ሲገልጽ “ፍቅር በሁሉ ይጸናል” በማለት የክርስቲያናዊ ጉዞን ጽናት ያሳያል (1 ቆሮንቶስ 13፡7)። “መጽናት” የሚለው ቃል በመጀመሪያው ቋንቋ አንድ ወታደር በከባድ ጦርነት ውስጥ ሆኖ ቦታውን ሳይለቅ ጠላትን እንደሚቋቋም፣ በከባድ ጫና እና መከራ ውስጥም ሆነው ፍቅርን ከመስጠት ወደኋላ አለማለትን የሚያመለክት ጠንካራ መግለጫ ነው።
በቆሮንቶስ ማኅበረሰብ ውስጥ ግንኙነቶች በቀላሉ የሚቋረጡ እና ጊዜያዊ ነበሩ። ሰዎች በትንሽ ችግር ይጋጩ፣ ይካሰሱ እና የትዳር ቃል ኪዳናቸውን በቀላሉ ያፈርሱ ነበር። ጳውሎስ ይህንን በማየት እውነተኛ ፍቅር ስሜታዊ እና ጊዜያዊ ሳይሆን፣ መከራን፣ ስድብን፣ ውድቅ መደረግን እና ፈተናን ተቋቁሞ የሚቆም የማይናወጥ ኃይል መሆኑን በሕጋዊና ባህላዊ አውዳቸው ውስጥ አስገነዘባቸው።
የዚህ ቃል ሥነ መለኮታዊ መሠረት የክርስቶስ ኢየሱስ የመስቀል ላይ ጽናት ነው። ክርስቶስ እኛን ለማዳን ሲል ታላቅ መከራን፣ ኀፍረትን እና ሞትን ታግሦ እንደጸና ሁሉ (ዕብራውያን 12፡2)፣ ከእርሱ የሚመነጨው ፍቅርም በችግር ጊዜ አይሸሽም። እግዚአብሔራዊ ፍቅር በሁኔታዎች ላይ የተመሠረተ ሳይሆን በቃል ኪዳን ላይ የታነጸ ስለሆነ ማዕበልን ሁሉ ይቋቋማል።
በዚህ እውነት ውስጥ ያለው ውጥረት የራስን ምቾት በመፈለግ እና ለሌሎች ሲሉ መከራን በመቀበል መካከል ያለው ትግል ነው። ዘመናዊው አስተሳሰብ “የሚያስቸግርህን ነገር በፍጥነት አስወግድ” የሚል ቢሆንም፣ የእግዚአብሔር ቃል ግን በፈተና ውስጥም ቢሆን ጸንተን እንድንቆም እና ፍቅርን እንድናሳይ ያዘናል። ጽናት ማለት በስቃይ ውስጥም ሆኖ መውደድን አለማቆም ማለት ነው።
ቃሉ ለእኛም በቀላሉ ተስፋ በምንቆርጥበት እና ግንኙነቶችን በምናፈርስበት ዘመን ጽናትን ያስተምረናል። በትዳር፣ በጓደኝነትም ሆነ በአገልግሎት ውስጥ የሚመጡትን ተግዳሮቶች ጥሎ ከመሸሽ ይልቅ፣ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ጸንተን በመቆም የክርስቶስን ፍቅር በተግባር ልናሳይ ይገባል።
በመከራ ውስጥ መጽናት የፍቅር ትልቁ ፈተና ነው። “እንደ እሳት በሚያቃጥል ፈተና ውስጥ አልፎ ያልነጠረ ፍቅር እውነተኛነቱ አይታወቅም፤ ጽናት ግን የፍቅርን ማኅተም ያትማል” እንደሚባለው በችግር ጊዜ ጸንተን ልንቆም ይገባል።