ሐዋርያው ጳውሎስ የህይወቱን ፍፃሜ በተመለከተ በታላቅ ድል አድራጊነት መንፈስ፡ "መልካሙን ገድል ተጋድዬአለሁ" በማለት ይናገራል (2ኛ ጢሞቴዎስ 4:7)። "ገድል ተጋድያለሁ" የሚለው ቃል በግሪክኛው "አጎኒዞማይ" ሲሆን፣ የከባድ ትግልን፣ የትግል ሜዳ ፍልሚያንና ከፍተኛ መስዋዕትነትን ያመለክታል።
በግሪክና በሮማውያን ስፖርታዊ ውድድሮች (እንደ ትግልና ቦክስ) ተወዳዳሪዎች ድልን ለማግኘት በታላቅ ስቃይ፣ ስልጠናና ትግል ውስጥ ያልፋሉ። ጳውሎስ ይህንን ዘይቤ በመጠቀም የክርስቲያን ሕይወት የምቾት አልጋ ሳይሆን፣ ከኃጢአት፣ ከስጋ ፈቃድ፣ ከሀሰት ትምህርትና ከሰይጣን ሀይላት ጋር የሚደረግ የሞትና የሽረት ፍልሚያ መሆኑን ያሳያል።
ትግሉ "መልካም" የተባለበት ዋነኛ ምክንያት ለክርስቶስ ወንጌል፣ ለእውነትና ለዘላለም ሕይወት የሚደረግ ቅዱስ ውጊያ ስለሆነ ነው። የምድር ጦርነቶች ለጊዜያዊ ስልጣንና ለጥፋት ሲደረጉ፣ የክርስትና ገድል ግን ነፍሳትን ከሲኦል ለማዳንና የእግዚአብሔርን መንግስት ለማስፋት የሚደረግ የከበረ ፍልሚያ ነው።
ጳውሎስ ይህንን ሲናገር ያለ ትዕቢት ነው፤ የህይወቱን ውጣ ውረድ ወደ ኋላ መለስ ብሎ ሲያይ፣ በእግዚአብሔር ፀጋ ጠላትን ተቋቁሞና መከራን አሸንፎ በድል መቆሙን እየመሰከረ ነው። በስደት፣ በድብደባ፣ በረሀብና በእስራት ውስጥ አልፎ ትግሉን አሸንፏል።
ቃሉ ለእኛም ክርስትና መንፈሳዊ ውጊያ መሆኑን አውቀን፣ በፀጋው ኃይል ጠላትን በመቃወም መልካሙን የእምነት ገድል እንድንጋደል ታላቅ ወኔን ይሰጠናል። ጦርነቱ የጌታ ስለሆነ ድሉ የተረጋገጠ ነው።
ስለዚህ የሰይጣንን ሽንገላ እንቃወም ዘንድ የእግዚአብሔርን እቃ ጦር ሁሉ ልንለብስ ይገባል። በትግላችን ሁሉ በወደደን በእርሱ ከአሸናፊዎች እንበልጣለንና እስከ መጨረሻው ፀንተን መቆም አለብን (ሮሜ 8:37)።