ይሁዳ ኢየሱስን ማንነቱን ጠቁሞ ማሳየት ለምን አስፈለገው?

አሳልፎ የሚሰጠውም። የምስመው እርሱ ነው፤ ያዙት፥ ጠብቃችሁም ውሰዱት ብሎ ምልክት ሰጥቶአቸው ነበር (ማር 14:44)። “ማሳየት” ወይም ማንነትን መጠቆም የሚለው ተግባር በጽርዕ “ፓራዲዶሚ” ከሚለው ቃል ጋር የተያያዘ ሲሆን፣ ትርጉሙም አሳልፎ መስጠት ማለት ነው። ይህ ድርጊት አንድን ሰው ሆን ብሎና አስቦበት ለባለሥልጣናት አሳልፎ ለመስጠት የሚደረግን ጥቆማ ያመለክታል። ኢየሱስ በመላው እስራኤል የታወቀ አስተማሪ ቢሆንም፣ ይሁዳ በምልክት ማንነቱን መለየት ያስፈለገበት መሠረታዊ ምክንያት ታሪካዊ፣ ሥነ ልቦናዊና መለኮታዊ ትርጉሞችን የያዘ ነው።

በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ ስንመለከተው፣ በዘመኑ የነበረውን ሁኔታ መረዳት ወሳኝ ነው። ኢየሱስ የተያዘው በጌቴሴማኒ አትክልት ሥፍራ በሌሊት ጨለማ ውስጥ ነበር። በዚያን ዘመን እንደ ዛሬው ዘመን በቂ የመንገድ መብራትም ሆነ የሰዎች ፎቶግራፍ አልነበረም። በተጨማሪም፣ ኢየሱስ ከሌሎች ሰዎች ወይም ከደቀ መዛሙርቱ የተለየ የንጉሥ ልብስ አይለብስም ነበር፤ ይልቁንም እንደ ማንኛውም ተራ የአይሁድ መምህር ይለብስ ነበር። ስለዚህ ይሁዳ ጭፍራዎችንና ከካህናት አለቆች ሎሌዎችን ተቀብሎ በችቦና በፋኖስ በጦር ዕቃም ወደዚያ ሲመጣ፣ በጨለማው ውስጥ ኢየሱስን ከደቀ መዛሙርቱ ለይቶ ማወቅ ለወታደሮቹ እጅግ አስቸጋሪ ነበር (ዮሐ 18:3)።

ከሕጋዊና ፖለቲካዊ አውድ አንጻር፣ የሃይማኖት መሪዎቹ ዒላማቸውን በፍጥነትና በድብቅ መያዝ ነበረባቸው። በፋሲካ በዓል ወቅት ኢየሩሳሌም በብዙ ሺህ በሚቆጠሩ መንገደኞች ትሞላ ስለነበር፣ ኢየሱስን በአደባባይ መያዝ ትልቅ የሕዝብ ዓመጽን ሊያስነሳ ይችል ነበር። የካህናት አለቆችም በሕዝቡ ዘንድ ሁከት እንዳይነሣ በበዓል አይሁን በማለት ተማክረው ነበርና (ማቴ 26:5)። የሮም ወታደሮችና የቤተ መቅደስ ጠባቂዎች ኢየሱስን በቅርብ አያውቁትም ነበር። በስሕተት ጴጥሮስን ወይም ዮሐንስን ቢይዙ ኖሮ፣ እውነተኛው ኢየሱስ አምልጦ እቅዳቸው ይከሽፍ ነበር። ስለዚህ በውስጥ አዋቂ በሆነው በይሁዳ በኩል ትክክለኛውን ሰው በእርግጠኝነት መለየት የግድ አስፈለጋቸው።

የዚህ ክስተት እጅግ ከባዱና ልብ ሰባሪው ክፍል፣ ይሁዳ ኢየሱስን ለማሳየት የተጠቀመበት ምልክት ነው። በመካከለኛው ምሥራቅ ባሕል መሳም የጥልቅ ፍቅር፣ የአክብሮትና የወንድማማችነት መግለጫ ነው። በተለይም ደቀ መዝሙር ለመምህሩ ያለውን ታማኝነት የሚያሳይበት መንገድ ነው። ነገር ግን ይሁዳ ይህንን የፍቅር ምልክት ወደ የክህደት መሣሪያነት ለወጠው። ጌታችን ኢየሱስም የዚህን ክህደት ጥልቀት በማስተዋል፣ ይሁዳ ሆይ፥ በመሳም የሰው ልጅን አሳልፈህ ትሰጣለህን? በማለት የድርጊቱን አሳዛኝነት ገልጿል (ሉቃ 22:48)። ይህ መራራ እውነት፣ የቅርብ ወዳጅ ጠላት እንደሚሆን በብሉይ ኪዳን የተነገረውን ትንቢት ፍጻሜ ያሳያል (መዝ 41:9)።

የይሁዳ ታሪክ የሚያስጠነቅቀን ስለ ሐሰተኛ ቅርበትና አታላይ ከሆነ መንፈሳዊነት ነው። አንድ ሰው በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሆኖ፣ ቃሉን እየሰማ፣ ከጌታ ጋር ኅብረት ያለው እስኪመስል ድረስ በከንፈሩ እያከበረው፣ ነገር ግን በልቡና በድርጊቱ ጌታን አሳልፎ ሊሰጥ ይችላል። እውነተኛ ክርስትና ውጫዊ ምልክትንና ሃይማኖታዊ ሥርዓትን ማሳየት ብቻ ሳይሆን፣ ልብን ሙሉ በሙሉ ለእግዚአብሔር ፈቃድ ማስገዛት መሆኑን በግልጽ ያስተምረናል።

በማጠቃለያ፣ ይሁዳ ኢየሱስን ማንነቱን መጠቆም ያስፈለገው ታሪካዊ በሆነው የሌሊት ጨለማ ምክንያት ብቻ ሳይሆን፣ የሰውን ልጅ ልብ ክፋትና የእግዚአብሔርን የማዳን ዕቅድ አፈጻጸም ለማሳየት ነው። ክስተቱ እኛም ሕይወታችንን እንድንመረምር ያደርገናል። ከእግዚአብሔር ጋር ያለን ግንኙነት በውጫዊ መሳም ብቻ ሳይሆን፣ በእውነተኛ ፍቅርና መታዘዝ ላይ የተመሠረተ መሆን አለበት። መጽሐፍ ቅዱስም እንደሚመክረን፣ ልጄ ሆይ፥ ልብህን ስጠኝ፥ ዓይኖችህም መንገዴን ይውደዱ በማለት ሕይወታችን ለእግዚአብሔር ታማኝ መሆን እንዳለበት ያሳስበናል (ምሳ 23:26)።