በኤፌሶን 6፥11 ላይ የተጠቀሰው የዲያብሎስ “ሽንገላ” ወይም ስልት የሚያመለክተው፣ ጠላት አማኞችንና ቤተ ክርስቲያንን ለማፍረስ የሚጠቀምባቸውን የተቀነባበሩና ስልታዊ የሆኑ የማጥቃት መንገዶችን ነው። ዲያብሎስ ዝም ብሎ በዘፈቀደ የሚዋጋ ሳይሆን፣ የእያንዳንዱን ሰው ደካማ ጎን አጥንቶ፣ ጊዜን ጠብቆና ሁኔታዎችን አመቻችቶ ውድቀትን የሚያዘጋጅ እጅግ ስልታዊ ጠላት መሆኑን ይህ ቃል ያስረዳል።
በታሪካዊ አውድ በጥንቱ ዘመን የነበሩ መሪዎች፣ ጠላቶቻቸውን ለማዳከም የውስጥ ክፍፍልን መፍጠር፣ የሐሰት ወሬዎችን መንዛትና ኢኮኖሚያዊ ጫናዎችን ማሳደርን የመሳሰሉ ስልቶችን ይጠቀሙ ነበር። ጳውሎስ ይህንን በማስመልከት፣ ሰይጣንም የክርስቶስን አካል ለማፍረስ በውስጥ መከፋፈልን፣ በውጭ ደግሞ ስደትን በማምጣት የተቀነባበረ ስልት እንደሚጠቀም ለቤተ ክርስቲያን አሳወቀ።
በሥነ-መለኮት ደረጃ፣ የዲያብሎስ ማታለያ ስልቶች ዓላማ የእግዚአብሔርን ልጆች ከጸጋው ማራቅ ነው። ከእነዚህ ስልቶች መካከል አንዱ “ከሳሽነት” ነው። ሰዎች ኃጢአት ሲሠሩ፣ “አንተ ከእንግዲህ ክርስቲያን አይደለህም፣ እግዚአብሔር አይምርህም” በማለት ተስፋ ያስቆርጣቸዋል። ሌላው ስልቱ ደግሞ ዓለማዊ ምቾትንና ሀብትን በማብዛት፣ አማኞች መንፈሳዊ ሕይወታቸውን ረስጠው በሥጋዊ ነገር እንዲጠመዱ ማድረግ ነው።
በዚህ ውጊያ ውስጥ ያለው ከፍተኛ ውጥረት፣ ሰይጣን የአማኞችን ትኩረት ከክርስቶስ ላይ አንስቶ ወደ ራሳቸው ችግር ወይም ወደ ሌሎች ሰዎች ድክመት እንዲያዞሩ በማድረጉ ላይ ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ “በሰይጣን እንዳንታለል የርሱን አሳብ አንስተውምምና” እንዳለው (2 ቆሮንቶስ 2፥11)፣ የጠላትን ስልት ማወቅና በእግዚአብሔር ቃል ማክሸፍ እጅግ ወሳኝ ነው። ጠላት ስልቱን ሲቀያይር እኛም በመንፈስ መታደስ አለብን።
ቃሉ ለእኛም የጠላትን ወጥመዶች በንቃት እንድንመረምር ያዘጋጀናል። ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ፍቅር ሲቀዘቅዝ፣ ይቅርታ ሲጠፋና ሐሜት ሲበዛ፣ ይህ የዲያብሎስ የተለመደ የማጥቃት ስልት መሆኑን ማስተዋል አለብን። በእንደዚህ ዓይነት ጊዜ በሰዎች ላይ ከመፍረድ ይልቅ፣ ከጀርባ ያለውን የጠላት ስልት በመንፈሳዊ የጦር ዕቃ ልንመክተው ይገባል።
በማጠቃለያው፣ የዲያብሎስ ስልቶች ብዙ ቢሆኑም አሸናፊነቱ ግን የተገደበ ነው። “የእግዚአብሔር ልጅ የተገለጠው የዲያብሎስን ሥራ እንዲያፈርስ ነው” በሚለው ታላቅ እውነት በመደገፍ፣ ምንም ዓይነት የክፋት ስልት ቢመጣብን በክርስቶስ ኢየሱስ ፍጹም ድል እንደምናገኝ አውቀን በሰላም ልንኖር ይገባል (1 ዮሐንስ 3፥8)።