የክርስቶስ ፍቅር ግድ ይለናል ማለት ምን ማለት ነው (2 ቆሮንቶስ 5:14)?

ሐዋርያው ጳውሎስ ያላሰለሰ አገልግሎቱንና መስዋዕትነቱን የሚነዳውን ትልቁን ሞተር ሲገልጽ፣ "አንዱ ስለ ሁሉ ሞተ፤ ስለዚህም ሁሉ ሞቱ ብለን ስለቈረጥን የክርስቶስ ፍቅር ግድ ይለናልና" በማለት ታላቅ መንፈሳዊ ምስጢር ያወጣል (2 ቆሮ 5:14)። "ግድ ይለናል" (በግሪኩ ሱኔኮ) የሚለው ቃል፣ አጥብቆ መያዝን፣ መቆጣጠርን፣ አቅጣጫ ማስያዝንና ያለ አንዳች ምርጫ ወደ አንድ ዓላማ መግፋትን ያመለክታል። የክርስቶስ ፍቅር ግድ ይለናል ማለት፣ ክርስቶስ ለእኛ ያሳየው ወደር የለሽ የመስቀል ላይ ፍቅር ልባችንን ስለማረከውና ስለተቆጣጠረው፣ እርሱን ከማገልገልና ለወንጌል ከመኖር ውጪ ሌላ አማራጭ የለንም ማለት ነው።

በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ፣ በቆሮንቶስ የነበሩ የሐሰት መምህራን ጳውሎስን "እብድ ነው፣ አእምሮውን ስቷል" ብለው ይከሱት ነበር (2 ቆሮ 5:13)። ምክንያቱም ጳውሎስ ለክብር፣ ለገንዘብ ወይም ለምድራዊ ጥቅም ሳይሆን፣ መከራን እየተቀበለ ያለምንም እረፍት ለወንጌል ይሮጥ ነበርና። የዓለም ሰዎች የዚህን ዓይነት ራስን የመካድ ሕይወት ሞቲቭ (ምክንያት) ሊረዱት አይችሉም። ጳውሎስ ግን، እኔን የሚያንቀሳቅሰኝ ገንዘብ ወይም ዝና ሳይሆን፣ በውስጤ እንደ እሳት የሚነደው የክርስቶስ ፍቅር ነው በማለት አእምሮውን ለሳተበት ታላቅ ትጋት ምክንያት ይሰጣል።

በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ ይህ ግድ የሚለው ፍቅር የተመሠረተው በመስቀሉ እውነት ላይ ነው። ጳውሎስ "አንዱ ስለ ሁሉ ሞተ" ሲል፣ የክርስቶስን ምትካዊ ቤዛነት ያሳያል። እኛ በኃጢአታችን ምክንያት መሞት ሲገባን፣ ክርስቶስ በእኛ ፋንታ ሞተ። ይህንን እጅግ ጥልቅ የሆነ ፍቅር (አጋፔ) መንፈስ ቅዱስ በልባችን ሲያበራው፣ ሕይወታችን ሙሉ በሙሉ ይለወጣል። ክርስቶስ ስለ እኛ ከሞተ፣ እኛም ከእርሱ ጋር ለአሮጌው ሕይወታችን ሞተናል። ስለዚህ የዚህ ፍቅር እስረኞችና ባሪያዎች ሆነን፣ የገዛ ፈቃዳችንን ትተን ለሞተልንና ለተነሳልን ጌታ ብቻ መኖር እንጀምራለን (2 ቆሮ 5:15)።

በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ ራስን ማስደሰትና ክርስቶስን ማስደሰት መጋጨታቸው ነው። የሰው ልጅ በተፈጥሮው ለራሱ፣ ለሆዱና ለክብሩ መኖር ይወዳል። ነገር ግን የክርስቶስ ፍቅር ሲገባ፣ ያንን ራስ ወዳድነት አፍርሶ፣ ሰውን ወደ መለኮታዊ ግዳጅ ያስገባዋል። ይህ ግዳጅ የሕግ ማስገደድ ሳይሆን፣ የልብ መማረክ ነው። አንድ ሰው ወንዙ ውስጥ ሰምጦ ሊሞት ሲል ሌላ ሰው ገብቶ ቢያድነውና አዳኙ ቢሞት፣ ያ የዳነው ሰው ሕይወቱን ሙሉ ለአዳኙ ቤተሰብ ውለታ ለመክፈል ግድ እንደሚለው ሁሉ፣ እኛም በመስቀሉ ፍቅር ተማርከን ለክርስቶስ መኖር ግድ ይለናል።

ቃሉ ለእኛም የአገልግሎታችንንና የሕይወታችንን መነሻ እንድንመረምር ያደርገናል። ዛሬ እግዚአብሔርን የምናገለግለው፣ የምንዘምረው ወይም የምንሰጠው ለምንድን ነው? ከሰው ክብር ለማግኘት? ወይስ የሕግን ግዴታ ለመወጣት? እነዚህ ሁሉ ሞተሮች በመንገድ ላይ ይቆማሉ። ነገር ግን የክርስቶስ ፍቅር ግድ ብሎን የምናገለግል ከሆነ፣ ማንም ባያመሰግነንም، መከራ ቢበዛብንም፣ አገልግሎታችንን ፈጽሞ አናቆምም። ፍቅር ፈጽሞ አይደክምምና።

በማጠቃለያ፣ የክርስቶስ ፍቅር ግድ ይለናል ማለት ራስን ለእግዚአብሔር አሳልፎ የመስጠት ከፍተኛው ነጥብ ነው። "የሰው ሕግ አካልን ያስገድዳል፣ የክርስቶስ ፍቅር ግን ልብን ማርኮ ነፍስን ለፈቃዱ ያስገዛል" እንደሚባለው፣ እውነተኛ ክርስትና በፍቅር የተጠለፈ ሕይወት ነው። እያንዳንዱ ክርስቲያን የክርስቶስን የመስቀል ላይ ፍቅር ዘወትር እያሰበ፣ ያ ፍቅር ሕይወቱን፣ ውሳኔውንና አገልግሎቱን እንዲመራው ራሱን ሙሉ በሙሉ አሳልፎ ሊሰጥ ይገባል።