የቃሉን በልብ ውስጥ መኖር በተመለከተ ጳውሎስ ሲመክር “የክርስቶስ ቃል በሙላት ይኑርባችሁ” በማለት አጽንኦት ይሰጣል (ቆላስይስ 3:16)። በዚህ ስፍራ “ይኑርባችሁ” ለሚለው ቃል የገባው የግሪክ ቃል ኤኖይኬዎ ሲሆን፣ በአንድ ቤት ውስጥ በቋሚነት መኖርን፣ ማረፍንና ያንን ቤት ሙሉ በሙሉ መቆጣጠርን የሚያሳይ ነው። “በሙላት” (ፕሉሲዮስ) የሚለው ደግሞ በብዛት፣ በባለጸግነትና በተትረፈረፈ ሁኔታ ማለት ነው።
የክርስቶስ ቃል በሙላት ይኑርባችሁ ማለት፣ የእግዚአብሔር ቃል በሕይወታችን ውስጥ እንደ እንግዳ አልፎ አልፎ የሚመጣ ሳይሆን፣ በልባችን ዙፋን ላይ ቋሚ ማደሪያውን ያደረገ፣ አእምሯችንን የሞላና አስተሳሰባችንን የሚቆጣጠር መሆን አለበት ማለት ነው። ቃሉን ከማንበብ አልፎ በልብ ውስጥ ማሰላሰልን፣ መዝሙረኛው “አንተን እንዳልበድል ቃልህን በልቤ ሰወርሁ” እንዳለው (መዝሙር 119:11)፣ ቃሉን የሕይወት መመሪያ ማድረግን ይጠይቃል።
በባህላዊና ታሪካዊ አውድ፣ የጥንት ክርስቲያኖች የእግዚአብሔርን ቃል በቃላቸው በማጥናት በልባቸው ሰሌዳ ላይ ይጽፉት ነበር። በተለያዩ ስደቶችና ፈተናዎች ውስጥ ሲያልፉ፣ መጽሐፍ ቅዱስን በእጃቸው መያዝ ባይችሉም እንኳ፣ በልባቸው በሙላት የኖረው ቃል ያጽናናቸውና ኃይል ይሰጣቸው ነበር። ቃሉ በውስጣቸው ሥር ሰድዶ ስለነበር ሕይወታቸው በሙሉ በቃሉ ይገዛ ነበር።
በሥነ መለኮታዊ እይታ፣ የክርስቶስ ቃል በሙላት ሲኖር ብቻ ነው መንፈሳዊ ጥበብ የሚገኘው። ጳውሎስ “በጥበብ ሁሉ እርስ በርሳችሁ አስተምሩና ገሥጹ” የሚለው፣ ቃሉ በሙላት ሲኖር ፍሬው ጥበብና ማስተዋል በመሆኑ ነው (ቆላስይስ 3:16)። ቃሉ የተትረፈረፈበት ልብ፣ ኑፋቄን በቀላሉ የሚለይ፣ በፈተና የማይወድቅና ሌሎችን ለማነጽ የተዘጋጀ መንፈሳዊ የጦር ዕቃ የለበሰ ነው።
በማኅበራዊ ሚዲያ፣ በዜና እና በዓለማዊ ሐሳቦች ልባችንን ከምንሞላ ይልቅ፣ ልባችን የእግዚአብሔር ቃል ግምጃ ቤት መሆን አለበት። ቃሉን በሙላት በልባችን ስናኖር፣ ንግግራችን፣ ተግባራችንና ውሳኔያችን ሁሉ በክርስቶስ አሳብ የተቃኘና የቃሉ ነጸብራቅ ይሆናል።
በማጠቃለያው፣ የክርስቶስ ቃል በሙላት እንዲኖር መፍቀድ ለቃሉ ፍጹም ተገዥ መሆን ማለት ነው። ቃሉ በውስጣችን አድጎና ለምልሞ የሕይወታችንን ማዕዘናት ሁሉ ሲቆጣጠር፣ እኛም በጸጋ ባለጸጋዎች እንሆናለን፣ መንፈሳዊ ሕይወታችንም እጅግ ፍሬያማ ይሆናል። የእግዚአብሔር ቃል ዘወትር የልባችን ቋሚ ነዋሪ ይሁን።