ሐዋርያው ጳውሎስ "የኃጢአትን ሥጋ ገፍፋችሁ፣ በክርስቶስ መገረዝ በእጅ ባልተደረገ መገረዝ በእርሱ ሆናችሁ ደግሞ ተገረዛችሁ" በማለት የሐዲስ ኪዳንን መንፈሳዊ ሥርዓት ያስተምረናል (ቈላስይስ 2፥11)። "የክርስቶስ መገረዝ" የሚለው ቃል ሥጋዊ የሆነውን የአይሁድ ሥርዓት ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱስ በልብ ላይ የሚደረገውን የኃጢአት ባሕሪ መቆረጥ ያመለክታል።
በታሪካዊ አውድ፣ በብሉይ ኪዳን መገረዝ እግዚአብሔር ከአብርሃም ጋር ላደረገው ቃል ኪዳን ውጫዊ ምልክት ነበር። ነገር ግን በቆላስይስ የነበሩ የሐሰት መምህራን፣ ክርስቲያን ለመሆን በክርስቶስ ከማመን በተጨማሪ በአካል መገረዝ ግዴታ ነው ብለው ሕጋዊ ጫና ይፈጥሩ ነበር። ጳውሎስ ይህንን በመቃወም፣ እውነተኛው መገረዝ የውስጥ እንጂ የውጭ አለመሆኑን አስረግጦ ተናገረ።
በነገረ መለኮት፣ በእጅ ያልተደረገ መገረዝ ማለት ሰው በንስሐ እና በእምነት ወደ ክርስቶስ ሲመጣ የኃጢአት ተፈጥሮው ኃይል መሰበሩን ያሳያል። የክርስቶስ መገረዝ ሰውን ከኃጢአት ባርነት ነጻ የሚያወጣ መለኮታዊ የልብ ቀዶ ጥገና ነው። ይህ መንፈሳዊ መገረዝ በሰው ጥረት ሳይሆን በክርስቶስ መስቀል ሥራ ብቻ የሚፈጸም የጸጋ ስጦታ ነው።
ይህ መንፈሳዊ መገረዝ ከውሃ ጥምቀት ጋር የተቆራኘ ነው። ክርስቲያኖች በጥምቀት ከክርስቶስ ጋር መሞታቸውን እና መቀበራቸውን፣ እንዲሁም በአዲሱ ሕይወት ለመመላለስ ከእርሱ ጋር መነሳታቸውን ያውጃሉ (ቈላስይስ 2፥12)። የክርስቶስ ሥራ የሰውን ልብ ስለሚቀይር፣ ውጫዊው የብሉይ ኪዳን ሕግ አጠባበቅ ጥላነቱ አልፎ አካሉ በክርስቶስ ተተክቷል።
ቃሉ ለእኛም እውነተኛው አምልኮ በልብ ንጽሕና ላይ የተመሠረተ መሆኑን ያስገነዝበናል። የውጭ ሃይማኖታዊ ሥርዓቶችን ከመፈጸም ይልቅ፣ ልባችን ከኃጢአት ምኞት ተገርዞ ለእግዚአብሔር የተለየ መሆን አለበት። ሕይወታችንን የሚቀይረው ውጫዊ ሕግጋት ሳይሆኑ የክርስቶስ የጸጋ ሥራ ብቻ ነው።
በማጠቃለያ፣ እውነተኛ መገረዝ የመንፈስ እንጂ የፊደል አይደለም። መጽሐፍ ቅዱስ "በመንፈስም እግዚአብሔርን የምናመልክ፣ በክርስቶስ ኢየሱስም የምንመካ፣ በሥጋም የማንታመን እኛ የተገረዝን ነንና" በማለት የእውነተኛውን ክርስትና ማንነት ፍንትው አድርጎ ያሳያል (ፊልጵስዩስ 3፥3)።