ሐዋርያው ጳውሎስ የወንጌልን ዋና መልእክት ሲያጠቃልል፣ "የእግዚአብሔር ጽድቅ ከእምነት ወደ እምነት በእርሱ ይገለጣልና" በማለት ይናገራል (ሮሜ 1:17)። "የእግዚአብሔር ጽድቅ" የሚለው ሐረግ ሁለት መሠረታዊ ትርጉሞችን ይዟል። አንደኛው እግዚአብሔር በራሱ ተፈጥሮ ፍጹም ቅዱስ፣ ጻድቅና ነውር የሌለበት አምላክ መሆኑን ሲገልጽ፣ ሁለተኛው ደግሞ እግዚአብሔር ለኃጢአተኛው የሰው ልጅ በክርስቶስ በኩል ያዘጋጀውንና በነጻ የሚሰጠውን የመጽደቅ መንገድ ያመለክታል። ወንጌል ይህንን መለኮታዊ ጽድቅ በግልጽ የሚያሳይ ብርሃን ነው።
በብሉይ ኪዳን ታሪክና በሕግ አውድ ውስጥ፣ የእግዚአብሔር ጽድቅ ብዙ ጊዜ የሚታየው በሕጉ ጥብቅነትና በኃጢአት ላይ በሚመጣው ፍርድ ነበር። አይሁዳውያን የራሳቸውን ጽድቅ በሕግ ሥራ ለማቆም ይጥሩ ነበር (ሮሜ 10:3)። ይሁን እንጂ የሰው ልጅ በሙሉ በኃጢአት የወደቀ በመሆኑ፣ የእግዚአብሔርን ፍጹም የጽድቅ መለኪያ ማንም ሊያሟላ አልቻለም። ስለዚህ የሰው ልጅ በእግዚአብሔር የፍርድ ዙፋን ፊት ቆሞ መጽደቅ የሚችልበት አንዳችም የራሱ የሆነ በጎነት አልነበረውም። ይህ የሰው ልጅ ትልቁ መንፈሳዊ ቀውስ ነበር።
በነገረ መለኮት ጥልቀት ውስጥ፣ የእግዚአብሔር ጽድቅ በወንጌል ተገለጠ ሲባል፣ እግዚአብሔር ራሱ የሰውን ልጅ ችግር ፈታው ማለት ነው። እግዚአብሔር ቅዱስ ስለሆነ ኃጢአትን ዝም ብሎ ማለፍ አይችልም፤ ፍትሐዊ ቅጣት ማምጣት አለበት። በተመሳሳይ ጊዜ አፍቃሪ ስለሆነ ሰውን ማዳን ይፈልጋል። ይህ ውጥረት የተፈታው በክርስቶስ መስቀል ላይ ነው። ክርስቶስ የሰውን ኃጢአት ተሸክሞ በመሞቱ የእግዚአብሔር የጽድቅ ፍርድ ተፈጸመ። በምትኩ ደግሞ የክርስቶስ ፍጹም ጽድቅ በእምነት ለሚያምኑት ሁሉ በነጻ ተሰጠ (፪ ቆሮ 5:21)።
ይህ የተገለጠው ጽድቅ፣ ሰው ሰርቶ የሚያመጣው ሳይሆን ከእግዚአብሔር ዘንድ የሚቆጠር ጽድቅ ነው። በማርቲን ሉተር የሕይወት ታሪክ ውስጥ ታላቅ መንፈሳዊ መነቃቃትን የፈጠረው ይኸው እውነት ነው። ሉተር የእግዚአብሔር ጽድቅ ሲባል ሰውን የሚኮንንና የሚያስፈራ ፍርድ ብቻ ይመስለው ነበር። ነገር ግን ወንጌል የሚያወራው፣ እግዚአብሔር በጸጋው ለኃጢአተኛው ስለሚያለብሰው የክርስቶስ ጽድቅ መሆኑን ሲረዳ፣ ሕይወቱ ሙሉ በሙሉ ተለወጠ። ይህ ጽድቅ የሚገለጠውና የሚቀበለው በእምነት ብቻ ነው።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ ዕረፍትና ሰላም ይሰጠናል። ብዙዎቻችን በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነትን ለማግኘት በገዛ መልካም ሥራችንና በኃይላችን ለመጸደቅ እንታገላለን። ነገር ግን ወንጌል የሚነግረን፣ ጽድቃችን የረከሰ ጨርቅ መሆኑንና ሙሉ በሙሉ በክርስቶስ ጽድቅ ላይ መደገፍ እንዳለብን ነው። በእግዚአብሔር ፊት በድፍረት መቆም የምንችለው እርሱ ራሱ ባለበሰን በልጁ ጽድቅ ነው። ስለዚህ ኩነኔና ፍርሃት ከእኛ ተወግዶ፣ በጸጋው ዙፋን ፊት በደስታ እንድንኖር ያደርገናል።
በማጠቃለያ፣ የእግዚአብሔር ጽድቅ መገለጥ የክርስቶስ መስቀል ታላቅ ድል ነው። "በመስቀል ላይ የተገለጠው ጽድቅ፣ የእግዚአብሔርን ቅድስና ሳያጓድል ኃጢአተኛውን በጸጋ የሚያጸድቅ ታላቅ መለኮታዊ ጥበብ ነው" እንደሚባለው፣ እግዚአብሔር ጻድቅም፣ ኃጢአተኛውንም አጽዳቂም የሆነው በዚህ ወንጌል ውስጥ ነው። ይህ የተገለጠው ጽድቅ የክርስትና እምነት የጀርባ አጥንትና የዘላለም ሕይወታችን ዋስትና ነው።