ዮሐንስ የአማኞችን አዲስ ማንነት ሲገልጽ "የእግዚአብሔር ልጆች ተብለን ልንጠራ… እንዲሁም ነን" በማለት በልበ ሙሉነት ያውጃል (1ኛ ዮሐንስ 3:1)። "የእግዚአብሔር ልጆች ነን" ማለት በስም ብቻ የሚጠራ ማዕረግ ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱስ አሠራር ዳግመኛ ተወልደን፣ የእግዚአብሔርን መለኮታዊ ተፈጥሮ ተካፍለን እውነተኛ የቤተሰቡ አባላት ሆነናል ማለት ነው። ይህ የተጨባጭ መንፈሳዊ እውነታ መግለጫ ነው።
በታሪካዊ አውድ፣ በጥንቱ ዓለም በንጉሥ ቤተ መንግሥት ውስጥ አገልጋዮች፣ ባሪያዎች እና ወታደሮች ነበሩ፤ ነገር ግን የንጉሡ የልብ ወዳጅና የዙፋኑ ወራሽ ሊሆን የሚችለው ሕጋዊ ልጁ ብቻ ነው። ክርስቲያኖች በሮማውያን ማኅበረሰብ እንደ ወንጀለኛና ዝቅተኛ ዜጋ ተቆጥረው ይገፉ በነበረበት ጊዜ፣ ዮሐንስ "አይደለም፣ እናንተ የዓለሙ ንጉሥ እውነተኛ ልጆች ናችሁ!" በማለት ማኅበራዊ ውርደታቸውን በሰማያዊ ክብር ሻረው። ልጅነት ከማንኛውም ምድራዊ ዜግነት የሚበልጥ ክብር ነው።
ከሥነ-መለኮት አንጻር፣ የእግዚአብሔር ልጅ መሆን ማለት የሕግ ብቻ ሳይሆን የተፈጥሮ (የሕይወት) ለውጥ ማምጣት ነው። በዮሐንስ ቋንቋ፣ ከእግዚአብሔር የተወለደ ሁሉ የእግዚአብሔር "ዘር" (ዲኤንኤ) በውስጡ አለ። ይህ ማለት አማኞች የእግዚአብሔርን ባህርይ (ቅድስናን፣ ፍቅርን፣ እውነትን) የመውረስ አቅምና መብት አላቸው። እኛ ፍጥረታቱ ብቻ ሳንሆን፣ የክርስቶስ ወንድሞችና የእግዚአብሔር ወራሾች ነን።
ይህንን እውነት መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ ያጸናዋል። ለተቀበሉት ሁሉ ግን፣ በስሙ ለሚያምኑት ለእነርሱ የእግዚአብሔር ልጆች ይሆኑ ዘንድ ሥልጣንን ሰጣቸው ይላል (ዮሐንስ 1:12)። ሐዋርያው ጳውሎስም፣ የእግዚአብሔር ልጆች መሆናችንን ያ መንፈስ ራሱ ከመንፈሳችን ጋር ይመሰክራል፤ ልጆች ከሆንን ወራሾች ደግሞ ነን፤ ማለት የእግዚአብሔር ወራሾች ነን፣ ከክርስቶስም ጋር አብረን ወራሾች ነን በማለት የልጅነትን መብት ያስረዳናል (ሮሜ 8:16-17)።
ቃሉ ለእኛም ፍርሃት በሌለበት መተማመን እንድንኖር ያግዘናል። እግዚአብሔርን "አባባ" ብለን እንድንጠራው የተሰጠን የልጅነት መንፈስ፣ በሃይማኖታዊ የፍርሃት ሥርዓት ከመታሰር ነጻ አውጥቶናል። ስለዚህ፣ በአባታችን ቤት ውስጥ እንደ ባሪያ በፍርሃት መንቀጥቀጥ የለብንም፤ ይልቁንም የልጅነት መብታችንን አውቀን፣ አባታችንን በሚያስከብር ቅዱስ ኑሮ ዘወትር ልንመላለስ ይገባል።
በክርስቶስ ያገኘነው ልጅነት የማይፋቅ የጸጋ ማኅተም ነው። "የእግዚአብሔር ልጅ መሆን ማለት የሰማይ ዙፋን ወራሽና የመለኮታዊ ቤተሰብ እውነተኛ አባል መሆን ማለት ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ይህንን ክቡር ማንነት ጠብቀን ዘወትር በድል አድራጊነት ልንጓዝ ይገባል።