ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ኒቆዲሞስን በገሠጸው ጊዜ "እውነት እውነት እልሃለሁ፥ የምናውቀውን እንናገራለን ያየነውንም እንመሰክራለን፥ ምስክራችንንም አትቀበሉትም" በማለት ፍጹም መለኮታዊ ሥልጣን ያለውን ቃል ተናገረ (ዮሐንስ 3፡11)። "የምናውቀውን እንናገራለን" ማለት ኢየሱስ የሚያስተምረው ትምህርት ከሰው ልጆች ፍልስፍና፣ ከምድራዊ ምርምር ወይም ከሌላ መምህር የተሰማ ሳይሆን፣ በቀጥታ በሰማይ ሆኖ ያየው፣ የኖረበትና በሚገባ የሚያውቀው ፍጹም መለኮታዊ እውነት ነው ማለት ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ ዳራ፣ ኒቆዲሞስ "እኛ እናውቃለን" ብሎ የአይሁድ የሃይማኖት መሪዎችን ወክሎ መጥቶ ነበር (ዮሐንስ 3፡2)። የፈሪሳውያን ዕውቀት የተመሠረተው ከቀድሞ አባቶች በተላለፈው ሕግና ትውፊት ላይ እንጂ በመለኮታዊ ራእይ ላይ አልነበረም። ነገር ግን ኢየሱስ "የምናውቀውን እንናገራለን" ሲል، የእርሱ ዕውቀት ቃል በቃል ከሰማያዊው አባት ጋር ካለው ዘላለማዊ ኅብረት የመነጨ መሆኑንና، እውነተኛው የሰማይ ምስጢር አዋቂ እርሱ ብቻ መሆኑን ለማሳየት ነው።
በነገረ መለኮት ጥናት፣ ይህ ክፍል የክርስቶስን የቅድመ-ሥጋዌ ሕልውና ያረጋግጣል። "የምናውቀውን" እና "ያየነውን" በማለት በብዙ ቁጥር መናገሩ፣ ከእግዚአብሔር አብና ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ያለውን የሥላሴ ኅብረት እንደሚያመለክት ብዙ ምሁራን ያስተምራሉ። ኢየሱስ ሰማያዊውን እውነት የሚናገረው እንደ እንግዳ ሳይሆን እንደ ባለቤት ነው። የእርሱ ምስክርነት ሁለተኛ ደረጃ መረጃ ሳይሆን፣ የመጀመሪያና ፍጹም እውነተኛ የዓይን ምስክርነት ነው።
በዚህ ንግግር ውስጥ እጅግ አሳዛኝ የሆነ የሰው ልጅ አለማመን ውጥረት እናያለን። ምንም እንኳ ኢየሱስ እውነቱን ፊት ለፊት ቢያውቀውና ቢመሰክረውም، "ምስክራችንንም አትቀበሉትም" በማለት የሰውን ልብ ድንዛዜ ያጋልጣል። የሃይማኖት መሪዎች ከሰማይ የመጣውን ሕያው ምስክርነት ትተው፣ የራሳቸውን ሥጋዊ ትውፊት መረጡ። ብርሃን ወደ ዓለም ቢመጣም፣ ሰዎች ጨለማን አጥብቀው ወደዱ። እውነትን አለመቀበል የሰው ልጅ ትልቁ መንፈሳዊ ዕውርነት ነው።
የሰው ልጅ ዘወትር አስተያየትንና የሌሎችን ሐሳብ ይሰማል። ነገር ግን የክርስቶስ ቃል አስተያየት ሳይሆን ፍጹም እውነት ነው። ኢየሱስ የሚናገረው መላ ምት ሳይሆን ያየውንና የዳሰሰውን ነው። ስለዚህ የእርሱን ቃል አለመቀበል፣ በቀጥታ እግዚአብሔርን ሐሰተኛ እንደማድረግ ይቆጠራል።
ቃሉ ለእኛም የክርስቶስ ቃል ፍጹም እውነት መሆኑን አውቀን، ያለ ምንም ጥርጥር በእምነት እንድንቀበለው ያሳስበናል። "የእግዚአብሔርን ምስክር የማያምን እግዚአብሔር ስለ ልጁ የመሰከረውን ምስክር ስላላመነ ሐሰተኛ አድርጎታል" እንደሚለው ቃሉ (1ኛ ዮሐንስ 5፡10)፣ እኛም የሰማዩን ምስክርነት በፍጹም ልባችን ተቀብለን በታማኝነት ልንመላለስ ይገባናል።