ሐዋርያው ጳውሎስ እግዚአብሔር በክርስቶስ በኩል ያደረገውን ታላቅ የድነት ሥራ ካብራራ በኋላ፣ ለቤተ ክርስቲያን የተሰጠውን ታላቅ ተልእኮ ሲገልጽ፣ "እርሱ በክርስቶስ ራሱን ከእኛ ጋር አስታረቀ የማስታረቅንም አገልግሎት ሰጠን" በማለት ያውጃል (2 ቆሮ 5:18)። "የማስታረቅ አገልግሎት" (በግሪኩ ዲያኮንያ ቴስ ካታላጌስ) ማለት፣ በኃጢአት ምክንያት ከፈጣሪው ጋር የተጣላውንና የራቀውን የሰው ልጅ፣ ክርስቶስ በመስቀል ላይ በከፈለው የደም ዋጋ መታረቁንና ሰላም መውረዱን ለዓለም ሁሉ የመስበክ፣ የማወጅና ሰዎችን ወደ እግዚአብሔር እቅፍ የመጋበዝ ቅዱስ ሐዋርያዊ አደራ ነው።
በታሪካዊና ፖለቲካዊ አውድ፣ "ማስታረቅና መልእክተኛ መሆን" በሮም ግዛት ዘንድ የታወቀ ሥርዓት ነበር። ሁለት የተጣሉ አገሮች ወይም መንግሥታት ሰላም ሲያደርጉ፣ ንጉሡ የሰላሙን ዜና ለሕዝቡ እንዲያበስሩና ቀሪው ሕዝብም የሰላሙን ስምምነት እንዲቀበል አምባሳደሮችን (መልእክተኞችን) ይልካል። ጳውሎስ ይህንን ፖለቲካዊ ምስል በመውሰድ፣ እኛ ክርስቲያኖች የሰማዩ ንጉሥ አምባሳደሮች መሆናችንን ያሳያል (2 ቆሮ 5:20)። እግዚአብሔር በክርስቶስ መስቀል የሰላምን ስምምነት ፈርሟል፤ የእኛ አገልግሎት ደግሞ ይህን የሰላም ውል ይዘን፣ "ከእግዚአብሔር ጋር ታረቁ" ብለን ለዓለም ሕዝብ ማሳወቅ ነው።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ የማስታረቅ አገልግሎት ዋነኛ ማዕከሉ የኃጢአት ይቅርታ ነው። ቁጥር 19 እንደሚያብራራው፣ "እግዚአብሔር በክርስቶስ ሆኖ ዓለሙን ከራሱ ጋር ያስታርቅ ነበርና፣ በደላቸውን አይቆጥርባቸውም ነበር"። እግዚአብሔር የሰዎችን ኃጢአት በክርስቶስ ላይ በመጫን የኃጢአት ዕዳን ሰርዟል። ስለዚህ እኛ ወንጌልን ስንሰብክ፣ የሥነ ምግባር ሕግጋትን ወይም ሃይማኖታዊ ሥርዓትን ሳይሆን፣ "ዕዳችሁ ተከፍሏል፣ እግዚአብሔር አይቆጣችሁም፣ ወደ አባታችሁ ተመለሱ" የሚለውን የጸጋ ቃል (የማስታረቅ ቃል) ነው ለዓለም የምናቀርበው። እግዚአብሔር ተበዳይ ሆኖ ሳለ፣ በዳዩን ፈልጎ የሚያስታርቅበት ታላቅ ወንጌል ይህ ነው።
በዚህ አገልግሎት ውስጥ ያለው ውጥረት፣ በአደራው ታላቅነትና በመልእክተኛው ድክመት መካከል ያለው ልዩነት ነው። እግዚአብሔር ይህን የመላእክትን አቅም የሚጠይቅ ታላቅ የማስታረቅ አገልግሎት የሰጠው፣ ኃጢአተኞች ለነበሩና ራሳቸው ምሕረት ላገኙ ተራ ሰዎች (ለእኛ) ነው። ጳውሎስ ይህን ውድ የጸጋ መልእክት "በሸክላ ዕቃ" ውስጥ እንደያዝን ይገልጻል (2 ቆሮ 4:7)። እኛ በራሳችን ደካሞች ብንሆንም፣ የተሸከምነው የማስታረቅ መልእክት ግን የሰውን ነፍስ ከገሃነም እሳት ነጥቆ ወደ ዘላለም ሕይወት የሚያሻግር መለኮታዊ ኃይል አለው።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ የሆነ የወንጌል ስርጭት ኃላፊነት ያስገነዝበናል። እኛ በክርስቶስ ደም ከእግዚአብሔር ጋር ታርቀን ሰላምን ስላገኘን፣ አሁን ደግሞ በእጃችን "የማስታረቅ ቃል" ተሰጥቶናል። በሥራ ቦታችን፣ በትምህርት ቤታችን ወይም በመንደራችን ገና ከእግዚአብሔር ጋር የተጣሉና በኃጢአት የሚኖሩ ሰዎች አሉ። የእኛ ኃላፊነት እነርሱን መኮነን ሳይሆን፣ የክርስቶስ እንደራሴዎች ሆነን የእግዚአብሔርን የዕርቅ እጅ እንዲቀበሉ በፍቅር መለመን ነው። የወንጌል አደራ የጥቂት ሰባኪዎች ብቻ ሳይሆን የዳነ ሰው ሁሉ ግዴታ ነው።
በማጠቃለያ፣ የማስታረቅ አገልግሎት የቤተ ክርስቲያን ዋነኛ የሕይወት ተልእኮ ነው። "የዳነ ሰው ሁሉ ሌላውን ነፍስ ወደ ሰማዩ አባት የሚያመጣ የሰላም ድልድይ ሆኖ ተሹሟል" እንደሚባለው፣ ከዚህ የሚበልጥ ክቡር አገልግሎት በምድር ላይ የለም። እያንዳንዱ ክርስቲያን ይህንን የሰላም ወንጌል ታጥቆ፣ በጨለማ ለሚኖረው ዓለም የክርስቶስን ፍቅርና ይቅርታ በድፍረትና በታማኝነት ሊያበስር ይገባል።