"የሚያስተራርቁ ብፁዓን ናቸው፥ የእግዚአብሔር ልጆች ይባላሉና" (ማቴ 5:9) በማለት ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በተራራው ስብከቱ ላይ ከገለጻቸው ታላላቅ የበረከት አዋጆች መካከል አንዱን እናነባለን። በግሪኩ ቋንቋ "ኤይሬኖፖዮስ" ተብሎ የተጻፈው ይህ ቃል፣ "ኤይሬኔ" (ሰላም) እና "ፖዬዎ" (ማድረግ ወይም መፍጠር) ከሚሉት ሁለት ቃላት የተዋቀረ ነው። በአማርኛው "የሚያስተራርቁ" ወይም ሰላምን የሚያደርጉ ተብሎ ሲተረጎም፣ ትርጉሙም ግጭት በሌለበት ቦታ ዝም ብሎ ሰላምን መጠበቅ ብቻ ሳይሆን፣ በተግባር ገብቶ ሰላምን መፍጠርንና ማስታረቅን ያመለክታል። ይህ አዋጅ ክርስቲያኖች በዓለም ላይ ያላቸውን ከፍተኛ መንፈሳዊ ኃላፊነት የሚያሳይ ነው።
በታሪካዊ እና ባሕላዊ አውድ ስንመለከተው፣ በዘመኑ የነበረው የሮም መንግሥት የሮማውያን ሰላም የሚባል ፖለቲካዊ መርህ ነበረው፤ ነገር ግን ይህ ሰላም በሰይፍ፣ በኃይልና በፍርሃት ላይ የተመሠረተ የውሸት ሰላም ነበር። ኢየሱስ ክርስቶስ የሚያስተምረው ሰላም ወይም በዕብራይስጡ "ሻሎም" ግን፣ ፍጹም የሆነ የነፍስ ዕረፍትን፣ መሞላትንና እውነተኛ መታረቅን የሚያሳይ ነው። በሰው ልጆች መካከል ያለው ግጭትና ጠላትነት የመነጨው ከኃጢአት በመሆኑ፣ እውነተኛ ሰላም ሊመጣ የሚችለው የችግሩን ሥር በማከም እንጂ በኃይል ዝም በማሰኘት አይደለም። በመሆኑም የሚያስተራርቁ ሰዎች፣ የሮምን ኃይል ሳይሆን የእግዚአብሔርን ፍቅር ተጠቅመው ሰዎችን ወደ እውነተኛ ዕረፍት የሚያመጡ ናቸው።
በዚህ ታሪክ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ጥልቀት፣ ሰላም ፈጣሪነት ከእግዚአብሔር ባሕርይ ጋር በጥብቅ የተቆራኘ መሆኑ ላይ ነው። እግዚአብሔር ራሱ የሰላም አምላክ ሲሆን፣ የሰው ልጅ በኃጢአት ምክንያት ጠላት ሆኖ ሳለ፣ ልጁን በመላክ ታላቅ የማስታረቅ ሥራ ሠርቷል። ክርስቶስ በመስቀሉ ደም ሰላምን አድርጎ በምድርም ሆነ በሰማይ ያሉትን ሁሉ ከራሱ ጋር አስታርቋል (ቆላ 1:20)። ስለዚህም አንድ አማኝ በሰዎች መካከል ሰላምን ሲፈጥር፣ በጠቡ መካከል ገብቶ የክርስቶስን የማስታረቅ ሥራ በምድር ላይ እየደገመ ይገኛል። ይህ ተግባር ከባድ መስዋዕትነትን የሚጠይቅ ቢሆንም፣ የእግዚአብሔርን ልብ የሚያንጸባርቅ ታላቅ መንፈሳዊ አገልግሎት ነው።
ይህን ሰላም መፍጠር ቀላል ተግባር አይደለም። እውነተኛ ሰላም ኃጢአትን መጋፈጥንና እውነትን በቅንነት መናገርን ስለሚጠይቅ፣ ብዙ ጊዜ ወደ ሰላም ከመድረሱ በፊት ጊዜያዊ ግጭት ወይም አለመግባባት ሊፈጠር ይችላል። ነገር ግን መጽሐፍ ቅዱስ፣ ቢቻላችሁስ በእናንተ በኩል ከሰው ሁሉ ጋር በሰላም ኑሩ በማለት በጥብቅ ያዛል (ሮሜ 12:18)። የሚያስተራርቁ ሰዎች የራሳቸውን መብት ወደ ጎን በመተው፣ በመካከላቸው የጥል ግድግዳ የቆመባቸውን ግለሰቦችም ሆነ ማኅበረሰቦች በክርስቶስ ፍቅር አንድ ለማድረግ ይተጋሉ። የጽድቅም ፍሬ ሰላምን ለሚያደርጉት በሰላም ይዘራል (ያዕ 3:18) እንደሚለው ቃል፣ ሰላምን መዝራት ዘላቂ የሆነ መንፈሳዊ ፍሬን ያፈራል።
ከዚህ ጥልቅ እውነት ለእኛ የክርስትና ሕይወት የሚሆን ታላቅ መንፈሳዊ ትምህርት እናገኛለን። ዛሬ በምንኖርበት በግጭት፣ በጥላቻና በመከፋፈል በተሞላ ዓለም ውስጥ፣ የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ዋነኛ ሚና የማስታረቅ አገልግሎት ነው። ሰላም ፈጣሪ መሆን ማለት በቤተሰብ፣ በሥራ ቦታ፣ ወይም በማኅበረሰብ ውስጥ አለመግባባቶች ሲፈጠሩ ራቅ ብሎ መመልከት ሳይሆን፣ የእግዚአብሔርን ጥበብና ፍቅር ይዞ የሰላም ድልድይ መሆን ነው። እግዚአብሔር ለእኛ የማስታረቅን ቃል እንደ ሰጠን ሁሉ (2 ቆሮ 5:19)፣ እኛም ሰዎችን ከእግዚአብሔር ጋር እንዲሁም እርስ በእርሳቸው በማስታረቅ የክርስቶስ እውነተኛ አምባሳደሮች ልንሆን ይገባል።
በመጨረሻም፣ የሚያስተራርቁ ሰዎች የእግዚአብሔር ልጆች ተብለው መጠራታቸው ከሁሉ የላቀው ክብር ነው። ልጆች አባታቸውን እንደሚመስሉ፣ እኛም ሰላምን ስንፈጥር የሰማዩን አባታችንን ባሕርይ ለዓለም እናሳያለን። "እውነተኛ ሰላም ፈጣሪነት የሰዎችን ጠብ ማብረድ ብቻ ሳይሆን፣ የተሰበረውን የሰው ልጅ ግንኙነት በክርስቶስ መስቀል ፍቅር ጠግኖ ወደ አምላካዊ አንድነት ማምጣት ነው" በሚለው መንፈሳዊ እውነት ልባችን ሊታነጽ ይገባል። ይህ እውነት፣ በምድር ላይ የሰላም መሣሪያዎች ሆነን እንድንመላለስና ከሰው ሁሉ ጋር ሰላምን እንድንከታተል በግልጽ ያስተምረናል (ዕብ 12:14)።