የመንፈስ ፍሬ – እምነት ወይም ታማኝነት ምንድን ነው?

ጳውሎስ በገላትያ መልእክቱ “የመንፈስ ፍሬ… እምነት ነው” በማለት ይገልጻል (ገላትያ 5፥22)። እዚህ ክፍል ላይ “እምነት” ለሚለው ቃል ጥቅም ላይ የዋለው የግሪክ ቃል “ፒስቲስ” ሲሆን፣ በዚህ አውድ ትርጉሙ ማመንን ብቻ ሳይሆን “ታማኝነትን”፣ እምነት የሚጣልበት መሆንንና ቃልን መጠበቅን ያመለክታል። ታማኝነት አንድ ክርስቲያን ለእግዚአብሔርና ለሰዎች ያለውን የጸና አቋምና ጽናት የሚያሳይ መንፈሳዊ ፍሬ ነው።

በጥንቱ መካከለኛው ምሥራቅ ባህል፣ ቃል ኪዳንን መጠበቅ እጅግ ክቡር ነገር ነበር። ነገር ግን ሰዎች በሥጋዊ ድካማቸው ምክንያት ቃላቸውን ሲያጥፉ፣ ኪዳን ሲያፈርሱና ታማኝነት ሲጎድላቸው ይታይ ነበር። ጳውሎስ ይህንን ፍሬ ሲጠቅስ፣ ክርስቲያኖች እንደ ዓለም ሰዎች በሁኔታዎች የሚለዋወጡ ሳይሆኑ፣ ቃላቸው የታመነና ኑሮአቸው የተረጋጋ ሊሆን እንደሚገባው ማሳየቱ ነው።

በሥነ-መለኮት ደረጃ ታማኝነት የእግዚአብሔር ቋሚ ባሕርይ ነው። የእግዚአብሔር ታማኝነት ለዘላለም የጸና ነው (ሰቆቃወ ኤርምያስ 3፥23)። እኛ ታማኞች ባንሆን እንኳ እርሱ ራሱን ሊክድ ስለማይችል ታማኝ ሆኖ ይኖራል። መንፈስ ቅዱስ ይህንን የእግዚአብሔርን የተስፋ ቃል ጠባቂነት በውስጣችን በማፍራት፣ እኛም በእምነታችን፣ በጋብቻችን፣ በአገልግሎታችንና በቃል ኪዳናችን ታማኞች እንድንሆን ያደርገናል።

የዚህ ባሕርይ ውጥረት የሚፈጠረው ፈተናና መከራ በሚበዛበት ጊዜ ነው። ሥጋችን በቀላሉ ቃል ኪዳንን ማፍረስ፣ ኃላፊነትን መሸሽና ታማኝነትን ማጉደል ይፈልጋል። ነገር ግን በመንፈስ የሚመላለስ ሰው፣ ምንም እንኳን ዋጋ የሚያስከፍል ቢሆንም ለገባው ቃልና ለእውነት ታማኝ ሆኖ ይቆማል። ታማኝነት በውሸትና በማታለል በተሞላ ዓለም ውስጥ የክርስቶስን እውነተኛ ገጽታ ያሳያል።

ቃሉ ለእኛም በተሰጠን አደራ ሁሉ ላይ ታማኞች እንድንሆን በጥብቅ ያሳስበናል። በቤተ ክርስቲያን፣ በትዳር፣ በሥራ ቦታችን እንዲሁም በሚስጥር ጠባቂነት ረገድ እምነት የሚጣልብን ሰዎች መሆን አለብን። ጌታ ሲመጣ “አንተ በጎና ታማኝ ባሪያ” የሚለውን የክብር ድምፅ ለመስማት፣ በትንሹም በትልቁም ነገር ታማኝ መሆን መንፈሳዊ ግዴታችን ነው።

በማጠቃለያው፣ እውነተኛ ታማኝነት በመንፈስ ቅዱስ አጋዥነት የሚገኝ ጽናት ነው። “እስከ ሞት ድረስ የታመንህ ሁን የሕይወትንም አክሊል እሰጥሃለሁ” በሚለው የጌታ የተስፋ ቃል በመጽናት፣ በክርስቶስ ያለንን እምነት በተግባራዊ ታማኝነት ልናስመሰክር ይገባል (ራእይ 2፥10)።