ጳውሎስ በመልእክቱ “ለሌሎች ግን ጌታ ሳይሆን እኔ እላለሁ” በማለት ይጽፋል (1 ቆሮንቶስ 7፡12)። ይህ ቃል በመጀመሪያ ሲታይ ጽሑፉ የመለኮት መንፈስ አነሳሽነት የሌለው ሊያስመስለው ይችላል፤ ነገር ግን የቃሉ ሥረ መሠረት ሲመረመር ሐዋርያው በቀጥታ ከጌታ ከኢየሱስ በምድር አገልግሎቱ ያልተነገረን ነገር ግን እርሱ በመንፈስ ቅዱስ ምሪት የሚሰጠውን ትእዛዝ መሆኑን ለማሳየት ነው።
ታሪካዊውን አውድ ስናጠና ጌታ ኢየሱስ በምድር ላይ በነበረበት ጊዜ ስለ ጋብቻ እና ፍቺ ግልጽ ትምህርት ሰጥቶ ነበር (ማቴዎስ 19፡9)። ነገር ግን ክርስቲያን ከአላማኝ ጋር ስላለው ጋብቻ የተለየ ትምህርት አልሰጠም ነበር። ስለዚህ ጳውሎስ ይህንን አዲስ ማኅበራዊ እና ሕጋዊ ሁኔታ ለመፍታት ሐዋርያዊ ሥልጣኑን ተጠቅሞ መመሪያ መስጠቱ ነበር።
ሥነ መለኮታዊ ትክክለኛነቱ የሚረጋገጠው ጳውሎስ ራሱ በመልእክቱ መጨረሻ ላይ “እኔ ደግሞ የእግዚአብሔር መንፈስ በእኔ ያለ ይመስለኛል” በማለቱ ነው (1 ቆሮንቶስ 7፡40)። አጠቃላይ የሐዲስ ኪዳን መጻሕፍት በእግዚአብሔር መንፈስ የተጻፉ መሆናቸውን ሌሎች ሐዋርያትም መስክረዋል (2 ጴጥሮስ 3፡15-16)። ስለዚህ ጳውሎስ “እኔ እላለሁ” ማለቱ ትምህርቱን ሰብዓዊ አያደርገውም።
ይልቅንም ይህ አገላለጽ የመጽሐፍ ቅዱስን እውነተኛነት ያሳያል። ሐዋርያው የጌታን ቀጥተኛ ቃል እና የራሱን በመንፈስ ቅዱስ የተቃኘ ሐዋርያዊ ትእዛዝ ለይቶ ማቅረቡ ለቃሉ ያለውን ታማኝነት ያረጋግጣል። የጳውሎስ መልእክቶች ሙሉ በሙሉ የእግዚአብሔር ቃል ናቸው (2 ጢሞቴዎስ 3፡16)።
ቃሉ ለእኛም የመጽሐፍ ቅዱስን ስልጣን ያለ ምንም ጥርጥር እንድንቀበል ያደርገናል። በቃሉ ውስጥ ያሉትን እያንዳንዱን ትእዛዛትና መመሪያዎች የእግዚአብሔር ድምጽ መሆናቸውን አውቀን ልንታዘዝ እና በሕይወታችን ልንተገብራቸው ይገባል።
የእግዚአብሔር ቃል ፈጽሞ አይሻርም። “ቅዱሳት መጻሕፍት ሁሉ በእግዚአብሔር እስትንፋስ የተሞሉ እና ለሕይወታችን ብርሃን የሚሰጡ ናቸው” የሚለውን እውነት አጥብቀን በመያዝ በሐዋርያት ትምህርት ጸንተን ልንቆም ይገባል።