“ዘመንና ዘመናት የዘመንም እኵሌታ” ትርጉሙ ምንድን ነው? (ራእይ 12:14)

የእግዚአብሔር ቃል ስለ ቤተ ክርስቲያን (ስለ ሴቲቱ) ጥበቃ ሲገልጽ "ከእባቡ ፊት ርቃ አንድ ዘመን፣ ዘመናትም፣ የዘመንም እኵሌታ ወደምትመገብበት ወደ ስፍራዋ ወደ በረሀ ትበር ዘንድ ታላቁ የንስር ሁለት ክንፍ ለሴቲቱ ተሰጣት" ይላል (ራእይ 12:14)። "ዘመን፣ ዘመናት፣ የዘመንም እኵሌታ" የሚለው አገላለጽ አንድ ዓመት (ዘመን)፣ ሁለት ዓመታት (ዘመናት)፣ እና ግማሽ ዓመት (የዘመን እኩሌታ) ማለትም በአጠቃላይ ሦስት ዓመት ተኩል (1,260 ቀናት ወይም 42 ወራት) የሚያመለክት ትንቢታዊ የጊዜ ርዝማኔ ነው።

በታሪካዊውና አፖካሊፕቲክ (የራእይ) ሥነ-ጽሑፍ አውድ፣ ይህ የጊዜ መለኪያ በብሉይ ኪዳን እጅግ የታወቀ ነበር። በተለይም ሶርያዊው ንጉሥ አንቲዮከስ ኤጲፋኔስ ቤተ መቅደሱን አርክሶ በእስራኤላውያን ላይ አሰቃቂ ስደት ያደረሰበት ጊዜ በትክክል ሦስት ዓመት ተኩል የፈጀ ነበር። ዮሐንስ ይህንን የታወቀ የክፉ ጊዜ ርዝማኔ በመጠቀም፣ ቤተ ክርስቲያን በምድር ላይ የምታልፍበትን የከባድ ስደትና የፈተና ጊዜ፣ ነገር ግን በመጨረሻው በእግዚአብሔር የሚገደበውን ጊዜ በምሳሌነት አሳየ።

የዚህ የጊዜ ርዝማኔ ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት ያለው፣ የክፋት አገዛዝ ጊዜያዊነትና በእግዚአብሔር ቁጥጥር ሥር መሆኑ ላይ ነው። ሦስት ዓመት ተኩል የሰባት ቁጥር (የፍጹምነት ቁጥር) ግማሽ ነው። ይህ የሚያሳየው የሰይጣን የጭቆና ጊዜ የተቆረጠ፣ ፍጹም ያልሆነ፣ እና በእግዚአብሔር የተገደበ መሆኑን ነው። በዚህ አስጨናቂ ጊዜ ውስጥ እንኳ፣ እግዚአብሔር ቤተክርስቲያኑን በበረሃ እንደሚመግብና በንስር ክንፍ እንደሚጠብቃት አበክሮ ያረጋግጣል። ጠላት ሊያሳድድ ይችላል፣ ነገር ግን ሊያጠፋ አይችልም።

ይህንን ትንቢታዊ ጊዜ ነቢዩ ዳንኤል አስቀድሞ ሲያየው፣ በልዑሉም ላይ ቃልን ይናገራል፣ የልዑሉንም ቅዱሳን ያስጨንቃል… እስከ ዘመንና እስከ ዘመናት እስከ እኵሌታ ዘመንም በእጁ ይሰጣሉ በማለት የክፋቱን ኃይል መገደብ ተናግሮአል (ዳንኤል 7:25)። ዮሐንስም ራሱ በዚሁ መጽሐፍ፣ አሕዛብም የተቀደሰችውን ከተማ አርባ ሁለት ወር ይረግጡአታል በማለት ይኸው የሦስት ዓመት ተኩል ጊዜ የመከራ ዘመን መሆኑን ያጸናል (ራእይ 11:2)።

ቃሉ ለእኛም በምናልፍበት ፈተና ሁሉ ታላቅ የጽናት ኃይል ይሆነናል። ማናቸውም ዓይነት ስደት፣ የኢኮኖሚ ቀውስ ወይም ሕመም ቢገጥመን፣ ይህ መከራ የዘላለም እንዳልሆነ ማወቅ አለብን። የመከራችን ጊዜ በእግዚአብሔር የጊዜ ሰሌዳ ውስጥ የተገደበ ነው። እንዲሁም በፈተናው መካከል አምላካችን በንስር ክንፉ ታቅፎ በበረሃ ይመግበናልና ተስፋ ቆርጠን ልንወድቅ አይገባም።

ክፋት ምንም ያህል ቢረዝም በሰማይ አቆጣጠር ግማሽ ዕድሜ ብቻ አለው። "የመከራው ጊዜ በሰው አይን ቢያስፈራም፣ በእግዚአብሔር መዝገብ ግን የተቆጠረና ማብቂያ ያለው ነው" እንደሚባለው፣ እኛም ይህንን ጊዜያዊ ፈተና ዐልፈን ዘወትር በጽናትና በተስፋ ልንመላለስ ይገባል።