"በዚያን ጊዜ በይሁዳ ያሉ ወደ ተራሮች ይሽሹ" (ማቴዎስ 24:16) የሚለው የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ ቃል፣ በታሪክ እና በትንቢት ውስጥ እጅግ አስቸኳይ የሆነ መለኮታዊ ማስጠንቀቂያን የያዘ ጥልቅ ትምህርት ነው። ይህ ትእዛዝ የሚያሳየው ጥፋት እና መለኮታዊ ፍርድ ሲመጣ ምድራዊ ንብረትን ወይም የራስን ጥበብ ትቶ፣ እግዚአብሔር ወዳዘጋጀው የመዳኛ ስፍራ በፍጥነት ማምለጥን ነው። ይህ አስተምህሮ አማኞች በዓለም ላይ ከሚመጣው የቁጣ ፍርድ እንዴት በንቃት መዳን እንዳለባቸው እና ከምድራዊ ትስስር ራሳቸውን ማላቀቅ እንዳለባቸው የሚያስገነዝብ ታላቅ እውነት ነው።
የዚህን ትእዛዝ ታሪካዊ ፍጻሜ በጥልቀት ስንመለከት፣ ጌታ ኢየሱስ ይህንን ያስተማረው ኢየሩሳሌም በሮማውያን ሠራዊት በምትከበብበት ጊዜ ስለሚሆነው ጥፋት መሆኑን እንረዳለን። ኢየሩሳሌም በጭፍራ ተከባ ስታዩ በዚያን ጊዜ ጥፋትዋ እንደ ቀረበ እወቁ (ሉቃስ 21:20)። በታሪክ እንደተመዘገበው በ70 ዓ.ም የሮማውያን ሠራዊት በጄኔራል ቲቶ መሪነት ከተማይቱን ሲከባት፣ የክርስቶስን ቃል ያስታወሱ የመጀመሪያዎቹ ክርስቲያኖች የጌታን ማስጠንቀቂያ ሰምተው በዮርዳኖስ ማዶ ወደምትገኘው "ፔላ" ወደምትባል የተራራማ ስፍራ ሸሽተው ሕይወታቸውን አትርፈዋል። ይህ የሚያሳየው የእግዚአብሔር ቃል ታማኝ መሆኑን እና ማስጠንቀቂያውን ሰምተው የሚታዘዙ ሁሉ ከጥፋት መትረፍ እንደሚችሉ ነው።
በዚህ መለኮታዊ ትምህርት ውስጥ ያለው ትልቁ መንፈሳዊ ትኩረት፣ "የጥፋት ርኩሰት" በተቀደሰው ስፍራ መቆሙን ከማየት ጋር የተያያዘ ነው። በአይሁድ ታሪክ ይህ ርኩሰት አስቀድሞ ቤተ መቅደሱ በረከሰ ጊዜ የታየ ቢሆንም፣ የክርስቶስ ትንቢት ግን ወደፊት ስለሚመጣው የክርስቶስ ተቃዋሚ (የሐሰተኛው መሲሕ) ርኩሰት የሚያመለክት ነው። ይህ የጥፋት ርኩሰት ሲቆም፣ አማኞች ወደ ኋላ መመለስ፣ በቤታቸው ያለውን ንብረት ለመውሰድ መሞከር፣ ወይም በምድራዊ ምቾት መዘግየት እንደሌለባቸው ጌታችን አጥብቆ አሳስቧል። ማንም ሰው በሰገነት ቢሆን በቤቱ ያለውን ሊወስድ አይውረድ (ማቴዎስ 24:17)። ይህ ቃል መዳን ፈጣን ውሳኔን እና ከምድራዊ ንብረት መላቀቅን እንደሚጠይቅ በግልጽ ያስተምራል።
ይህ ትምህርት በዘመናችን ላለነው የጴንጤቆስጤ አማኞች በጣም አስፈላጊ የሆነ እና በሕይወታችን ተግባራዊ ልናደርገው የሚገባ ጥልቅ መንፈሳዊ መልእክት አለው። ዛሬም ቢሆን የዓለም ሥርዓት ወደ ፍጻሜው ሲገሰግስ እና የኃጢአት ርኩሰት ሲበዛ፣ እኛ አማኞች ከዓለም ሥርዓት ጋር ተጣብቀን ልንቀር አይገባም። "ወደ ተራሮች ሽሹ" የሚለው ቃል መንፈሳዊ ትርጉም፣ ከኃጢአት፣ ከዓለማዊነት እና ከሚጠፋው የምድር ሀብት ፈጥነን በመለየት፣ መጠጊያ ወደ ሆነው ወደ እግዚአብሔር ህልውና እና የቅድስና ከፍታ መውጣት እንዳለብን ያሳያል። እግዚአብሔር አምላካችን መጠጊያችንና ኃይላችን፥ ባገኘን በታላቅ መከራም ረዳታችን ነው (መዝሙር 46:1)።
በማጠቃለያው፣ ወደ ተራሮች ሽሹ የሚለው የክርስቶስ ትእዛዝ የሚያስተምረን በእግዚአብሔር የፍርድ ጊዜ ምድራዊ ከተሞች ወይም ሀብቶች ሊያድኑን እንደማይችሉ ነው። እውነተኛው ደኅንነት የሚገኘው የጌታን የማስጠንቀቂያ ድምፅ ሰምቶ በፍጥነት በመታዘዝ እና ከሚጠፋው ዓለም ራስን በመለየት ውስጥ ብቻ ነው። ስለዚህ የሎጥን ሚስት የደረሰባትን መዘግየት እና ወደ ኋላ ማየትን በማስወገድ፣ እኛም ዘወትር ለክርስቶስ ዳግም ምጽዓት እና ለሰማያዊው ጉዞ የተዘጋጀን ልንሆን ተጠርተናል። አማኞች ከሚያልፈው ዓለም ይልቅ በላይ ያለውን ሊሹ ይገባል፤ በላይ ያለውን አስቡ እንጂ በምድር ያለውን አይደለም (ቆላስይስ 3:2)። እኛም አእምሯችንን እና ልባችንን በሰማያዊው ርስታችን ላይ በማድረግ ከዓለም እርኩሰት ሸሽተን በቅድስና ልንመላለስ ይገባል።