በመጽሐፍ ቅዱስ የጥንት ቅጂዎች ጥናት ውስጥ፣ "በሰማይ የሚመሰክሩ ሦስት ናቸው፤ እነርሱም አብ፣ ቃልና መንፈስ ቅዱስ ናቸው፤ እነዚህም ሦስቱ አንድ ናቸው" (1 ዮሐንስ 5፡7-8) የሚለው ክፍል ኮማ ዮሐኒየም (የዮሐንስ አጭር ሐረግ) በመባል ይታወቃል። ይህ ስያሜ የተሰጠው በእነዚህ ቁጥሮች መካከል ለሚገኘውና ስለ ሥላሴ አንድነት በግልጽ ለሚያስረዳው አጭር የጽሑፍ ክፍል ሲሆን፣ በመንፈሳዊው ዓለም ውስጥ እጅግ የታወቀና ታሪካዊ ክርክር የተነሳበት ጥቅስ ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ ስንመረምረው፣ ይህ አጭር ሐረግ በመጀመሪያዎቹ መቶ ዘመናት በተጻፉት ጥንታውያን የግሪክ ቅጂዎች ላይ አይገኝም። ይልቁንም ከጥቂት መቶ ዓመታት በኋላ በላቲን ቋንቋ በተተረጎሙት የቤተ ክርስቲያን መጻሕፍት የግርጌ ማስታወሻ ላይ መታየት ጀመረ፤ በኋላም ቀስ በቀስ ወደ ዋናው ጽሑፍ ውስጥ ገባ። በቤተ ክርስቲያን ታሪክ አባቶች ዘንድ ይህ ሐረግ የሥላሴን አንድነት ለማስረዳት እንደ ጠንካራ መከላከያ ሆኖ አገልግሏል።
በዚህ ሐሳብ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ጥልቀት የሚያሳየው፣ ይህ ሐረግ በጥንቶቹ ቅጂዎች ላይ ባይገኝም እንኳ፣ በውስጡ የያዘው የሥላሴ (አብ፣ ወልድና መንፈስ ቅዱስ አንድ የመሆናቸው) እውነት ከመላው የመጽሐፍ ቅዱስ አስተምህሮ ጋር ፍጹም የሚስማማ መሆኑን ነው። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ "በአብ በወልድና በመንፈስ ቅዱስ ስም እያጠመቃችኋቸው" (ማቴዎስ 28፡19) በማለት ያዘዘው ታላቅ የሥላሴ እውነት፣ የዚህ ሐረግ መሠረታዊ ጭብጥ ነው።
ይህ ታሪካዊ የጽሑፍ ልዩነት በአንዳንድ ሰዎች ዘንድ ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት ሊፈጥር ይችላል። "ጥቅሱ በመጀመሪያዎቹ ቅጂዎች ከሌለ የሥላሴ ትምህርት ስህተት ነውን?" የሚል ጥያቄ ያስነሳል። ሆኖም ቤተ ክርስቲያን የሥላሴን እምነት የምትገነባው በዚህ በአንድ አጭር ሐረግ ላይ ብቻ ሳይሆን፣ ከዘፍጥረት እስከ ራእይ በተዘረጋው ሙሉ የእግዚአብሔር ቃልና መለኮታዊ መገለጥ ላይ በመሆኑ፣ ይህ የጽሑፍ ጉዳይ የእምነታችንን መሠረት ከቶ አያናውጠውም።
ቃሉ ለእኛም የእግዚአብሔርን ቃል ታሪካዊ ዳራ በብስለት እንድንረዳ ታላቅ ማስተዋልን ይሰጠናል። መጽሐፍ ቅዱስ በዘመናት ውስጥ ተጠብቆ የመጣበትን ሂደት እያደነቅን፣ የእምነታችን ማዕከል የሆነውን የሥላሴን እውነት በማክበርና በመቀበል፣ በቃሉ ሙሉነት ላይ ፍጹም የሆነ እምነትን ልንጥል ይገባናል።
"የእግዚአብሔር ቃል እውነት በአንድ ሐረግ ላይ ብቻ የተንጠለጠለ ሳይሆን፣ በመላው ቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ እንደ ወርቅ ክር የተሸመነ መለኮታዊ ኅብረ-ዜማ ነው፤" እንደሚባለው፣ እምነታችን በታላቁ የቃሉ ኃይል ላይ ጸንቶ ይኖራል።