ክርስቶስ ከመመለሱ በፊት ታላቅ ክህደት ወይም መውደቅ ይሆናል ማለት ምን ማለት ነው (2 ተሰሎንቄ 2፡3)?

ሐዋርያው ጳውሎስ ስለ መጨረሻው ዘመን ሲያስተምር፡ ማንም በማናቸውም መንገድ አያስታችሁ፤ ክህደቱ አስቀድሞ ሳይመጣና የጥፋት ልጅ እርሱም የዓመፅ ሰው ሳይገለጥ ያ ቀን አይደርስምና ይላል (2 ተሰሎንቄ 2፡3)። እዚህ ላይ ክህደት የሚለው ቃል በግሪኩ አፖስታሲያ የሚል ሥር ያለው ሲሆን፥ ትርጉሙም ሆን ብሎ ከእውነት ማፈንገጥን፥ ከእምነት መለየትን እና በመንፈሳዊ ሕይወት ወደ ኋላ ማፈግፈግን በግልጽ ያመለክታል።

በተሰሎንቄ ቤተ ክርስቲያን የነበሩት ጥንታውያን ክርስቲያኖች፡ የጌታ ቀን ደርሷል የሚል የሐሰት ትምህርት ሰምተው እጅግ ተደናግጠው ነበር። ጳውሎስ ይህንን አእምሯዊ እና መንፈሳዊ መደናገር ለማስተካከል፥ ጌታ ከመምጣቱ በፊት በዓለም ላይ ከእውነተኛው የክርስቶስ ወንጌል ላይ የማመጽ እና የመካድ ታላቅ እንቅስቃሴ አስቀድሞ እንደሚሆን ይህንን ታሪካዊ ማስጠንቀቂያ ሰጥቷቸዋል።

በነገረ መለኮት አውድ ይህ ክህደት ተራ የሆነ የስህተት ትምህርት ሳይሆን ስልታዊ የሆነ የሰይጣን አሠራር ነው። መንፈስ ግን በግልጥ፡ በኋለኛው ዘመን አንዳንዶች የሚያስታቸውን መናፍስትና የአጋንንትን ትምህርት እያደመጡ ሃይማኖትን ይክዳሉ ይላል (1 ጢሞቴዎስ 4፡1)። ስለዚህም ይህ ታላቅ መውደቅ ከቤተ ክርስቲያን ውስጥ የሚነሳ እና ትክክለኛውን የእግዚአብሔር ቃል የመቃወም ፍሬ ነው።

በዚህ እውነት ውስጥ ያለው መለኮታዊ ሚዛን የሚያሳየው ክህደቱ በድንገት ሳይሆን ቀስ በቀስ ሰርጎ የሚገባ መሆኑን ነው። ሰዎች እውነተኛውን ትምህርት ከመስማት ጆሯቸውን ሲመልሱ እና ለሥጋቸው የሚመቸውን ስብከት ሲሹ ለክህደት በር ይከፍታሉ። ይህ ከእውነት መራቅ የክርስቶስ ተቃዋሚ ለሚገነባው የሐሰት መንግሥት ምቹ መንገድን ያዘጋጃል።

በሰብዓዊ ደረጃ ይህ ትምህርት የእምነትን ውድነት እና በቀላሉ ሊሰረቅ የሚችል መሆኑን ያስታውሰናል። ብዙዎች አምነዋል ተብለው ሲታሰቡ፥ የዓለም ምቾት ወይም ስደት ሲመጣ እምነታቸውን ጥለው ሲሄዱ ማየት ልብን ይሰብራል። ነገር ግን የቃሉ እውነት አስቀድሞ ይህንን ስለሚናገር ከመደንገጥ ይልቅ በእምነታችን ይበልጥ እንድንጠነክር ያደርገናል።

ቃሉ ለእኛም በማንኛውም የሐሰት ትምህርት እና የዓለም ፍልስፍና እንዳንወሰድ ንቁ ሆነን እንድንቆም ያበረታታናል። የክህደት ዘመን በበዛበት በዚህ ጊዜ ቃሉን በጥልቀት በማጥናት እና በመንፈስ ቅዱስ ምሪት በመመላለስ እምነታችንን እስከ መጨረሻው እንድንጠብቅ አደራ ይለናል።