"ከክርስቶስ ጋር ተሰቅዬአለሁ" (ገላ 2፡20) የሚለው የሐዋርያው ጳውሎስ ቃል ክርስቲያናዊ ሕይወትን በጥልቀት የሚገልጽ ድንቅ የሥነ መለኮት አባባል ነው። ይህ ማለት አማኙ በክርስቶስ ኢየሱስ የሞት፣ የቀብርና የትንሳኤ ስራ ውስጥ በመንፈሳዊ አንድነት ተካፋይ ሆኗል ማለት ነው። መሰቀል ሞትን የሚያመለክት ሲሆን አሮጌው ማንነት ማብቃቱን ያበስራል።
በሮማውያን የቅጣት ስርአት ውስጥ መሰቀል እጅግ አሳፋሪና የሕይወት ፍጻሜ ማረጋገጫ ነበር። ኢየሱስ በመስቀል ላይ ሲሞት የሰውን ዘር ኃጢአት ተሸክሞ የቅጣቱን ዋጋ ከፍሏል። አንድ ሰው በክርስቶስ ሲያምን፣ ያ አሮጌው የኃጢአት ማንነቱ፣ ለዓለምና ለሕግ የነበረው ባርነት ከክርስቶስ ጋር አብሮ በመስቀል ላይ እንደተወገደ ይቆጠራል (ሮሜ 6፡6)። አሮጌው የኃጢአት ተፈጥሮ ተሸንፏል።
ይህ መንፈሳዊ እውነት ትልቅ ውጥረትና ድልን አጣምሮ ይዟል። ከክርስቶስ ጋር መሰቀል ማለት ለኃጢአት ምኞትና ለዓለም ፍልስፍና መሞትን ይጠይቃል። ሰው በራሱ ፈቃድ ሲመራ የነበረው አሮጌ ማንነት ተወግዶ፣ የክርስቶስ ጌትነት የሚሰለጥንበት አዲስ ሕይወት ይጀምራል። ይህ ማለት ሥጋዊው አካላችን ይሞታል ማለት ሳይሆን፣ የኃጢአት አገዛዝ በእኛ ላይ የነበረው ስልጣን ተሰብሯል ማለት ነው።
ጳውሎስ ይህን የተናገረው ከሕግ ባርነት ነጻ መውጣቱን ለማሳየት ነው። በሕግ በኩል የነበረው ኩነኔ ከክርስቶስ ጋር በመሰቀሉ ምክንያት አልፏል። አሁን አማኙ ከክርስቶስ ጋር በአዲስ ሕይወት ስለተነሳ የጽድቅ መሳሪያ ሆኖ ለእግዚአብሔር ይኖራል። ሞቱ የሕይወት መጀመሪያ ሆኗል።
ቃሉ ለእኛም ራስን የመካድና ለክርስቶስ ሙሉ በሙሉ የመገዛት ጥሪን ያቀርባል። በየእለቱ መስቀላችንን ተሸክመን የራሳችንን ስጋዊ ምኞት በማስገዛት፣ ጌታ ኢየሱስን እንድንመስልና የኃጢአትን ፈተና እንድናሸንፍ ኃይልን ይሰጠናል።
በማጠቃለያ ከክርስቶስ ጋር መሰቀል ማለት ለአሮጌው ማንነታችንና ለኃጢአት ባርነት መሞት እንዲሁም በእግዚአብሔር ጸጋ አዲስ ፍጥረት ሆኖ መነሳት ነው። "ክርስቶስ ኢየሱስ የሆኑቱ ሥጋን ከክፉ መሻቱና ከምኞቱ ጋር ሰቀሉ" (ገላ 5፡24) እንደሚል ይህ የድላችን ምስጢር ነው።