ሐዋርያው ጳውሎስ የአማኙን ከክርስቶስ ጋር መተባበር ሲገልጽ፣ "ወይስ ከክርስቶስ ኢየሱስ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅን ሁላችን ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ እንደ ተጠመቅን አታውቁምን?" በማለት ይጠይቃል (ሮሜ 6:3)። "ተጠመቅን" የሚለው ቃል በግሪኩ "ባፕቲዞ" ሲሆን፣ ትርጉሙም ሙሉ በሙሉ መነከርን፣ መስጠምንና ከአንድ ነገር ጋር ፍጹም መዋሐድን ያመለክታል። ከክርስቶስ ሞት ጋር አንድ መሆን ማለት፣ ክርስቶስ በመስቀል ላይ ሲሞት የእኛም አሮጌ ማንነት ከእርሱ ጋር በመንፈሳዊ አሠራር አብሮ ሞቷል ማለት ነው።
በታሪካዊና ባሕላዊ አውድ፣ በጥንቷ ቤተ ክርስቲያን ጥምቀት እጅግ ጥልቅ የሆነ የሕይወት ለውጥ ማረጋገጫ ነበር። አንድ ሰው ክርስቶስን አምኖ ወደ ውሃ ውስጥ ሲገባ፣ አሮጌው ሕይወቱ ማብቃቱን፣ የኃጢአትና የዓለም አገዛዝ በእርሱ ላይ እንደተሻረ በአደባባይ ማወጁ ነበር። ከውሃው ሲወጣ ደግሞ በአዲስ ሕይወት ለክርስቶስ ለመኖር መነሳቱን ያሳያል። ስለዚህ ጥምቀት ዝም ብሎ ሃይማኖታዊ ሥርዓት ሳይሆን፣ አማኙ ከቀድሞው ጌታው ከኃጢአት ጋር ተቆራርጦ ለአዲሱ ጌታው ለክርስቶስ ራሱን የሰጠበት ሕጋዊ ማረጋገጫ ነው።
በነገረ መለኮት ጥልቀት፣ ከሞቱ ጋር አንድ መሆን ማለት የቦታ እውነት ነው። በክርስቶስ ስናምን እግዚአብሔር ከክርስቶስ ጋር እንደተጣበቅን አድርጎ ይቆጥረናል። ክርስቶስ የኃጢአትን ቅጣት ተሸክሞ ሲሞት፣ እኛም ቅጣቱን እንደከፈልን ይቆጠራል። "ከክርስቶስ ጋር ተሰቅዬአለሁ፤ እኔም አሁን ሕያው ሆኜ አልኖርም ክርስቶስ ግን በእኔ ይኖራል" በማለት ጳውሎስ እንዳረጋገጠው (ገላ 2:20)፣ የክርስቶስ ሞት የእኛ ሞት ሆኗል። አሮጌው ሰውነታችን በመስቀል ላይ ስለተሻረ፣ ከእንግዲህ የኃጢአት ባሪያዎች ሆነን አንኖርም።
በዚህ ትምህርት ያለው ውጥረት፣ አማኙ በአካል ሳይሞት በመንፈስ ሞቷል መባሉ ነው። ምንም እንኳ በአካላችን በምድር ላይ ብንኖርም፣ ሕጋዊ ማንነታችን ግን ተቀይሯል። የሞተ ሰው ሕግ አይጠይቀውም፤ አበዳሪም ሊያስገድደው አይችልም። በተመሳሳይ፣ ከክርስቶስ ጋር የሞተ አማኝ በኃጢአት ሕግ ላይ ሥልጣኑን አጥቷል። ይህ ማለት ከእንግዲህ ኃጢአት ሊፈትነን አይችልም ማለት ሳይሆን፣ ኃጢአት እኛን ለማስገደድ ሕጋዊ መብት የለውም ማለት ነው።
ቃሉ ለእኛም ታላቅ የድል መሣሪያ ይሰጠናል። ብዙ ጊዜ ከኃጢአት ጋር በምናደርገው ትግል በራሳችን ጥረት ለማሸነፍ እንሞክራለን፤ ነገር ግን ማሸነፍ የምንችለው ማንነታችንን በማወቅ ነው። በኃጢአት ስንፈተን፣ "እኔ ከክርስቶስ ጋር ሞቻለሁ፣ ይህ አሮጌው ማንነቴ በመስቀል ላይ ተቀብሯል" ብለን በእምነት ልናውጅ ይገባል። ጥምቀታችንን ስናስብ፣ ሞታችንንና ትንሣኤያችንን እያሰብን በአዲስ ሕይወት ለመመላለስ ኃይልን እናገኛለን።
በማጠቃለያ፣ ከክርስቶስ ሞት ጋር አንድ መሆን አሮጌውን ሕይወት የመቅበር ምስጢር ነው። "በክርስቶስ ሞት ውስጥ ያልሞተ፣ በክርስቶስ ትንሣኤ ውስጥ ሕያው ሆኖ ሊኖር አይችልም" እንደሚባለው፣ መስቀሉ የአሮጌው ማንነታችን ማብቂያና የአዲሱ ሕይወታችን መጀመሪያ ነው። እኛ ክርስቲያኖች ይህንን መንፈሳዊ ውህደት በእምነት በመቀበል፣ ከኃጢአት ባርነት ነጻ ወጥተን ለእግዚአብሔር ክብር ልንኖር ተጠርተናል።