ስለ ጸሎት ልበ ሙሉነት ሐዋርያው ዮሐንስ ሲያስተምር፣ "በእርሱ ዘንድ ያለን ድፍረት ይህ ነው፤ እንደ ፈቃዱ አንዳች ብንለምን ይሰማናል" (1 ዮሐንስ 5፡14) በማለት የጸሎትን ዋነኛ ሚዛን ያስቀምጣል። እዚህ ላይ "እንደ ፈቃዱ" የሚለው ሐረግ፣ የጸሎታችን ጥያቄ ከእግዚአብሔር ቃል፣ ከቅድስናው፣ ከዘላለማዊ ዓላማውና ለእኛ ካለው በጎ ሐሳብ ጋር ፍጹም የተስማማ መሆን እንዳለበት የሚያመለክት መለኮታዊ መመሪያ ነው። ጸሎት ማለት የእግዚአብሔርን ሐሳብ ወደ እኛ ፍላጎት ማምጣት ሳይሆን፣ የእኛን ፍላጎት ወደ እግዚአብሔር ሐሳብ ከፍ ማድረግ ነው።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ፣ አረማውያን አማልክቶቻቸውን በጸሎትና በመሥዋዕት አማካይነት የራሳቸውን የግል ፍላጎት እንዲፈጽሙ ለማስገደድና ለመቆጣጠር ይሞክሩ ነበር። ጸሎት እንደ አስማት ይቆጠር ነበር። ዮሐንስ ግን ክርስቲያናዊ ጸሎት ከዚህ የተለየ መሆኑን አሳየ። የእግዚአብሔር ልጆች ጸሎት እግዚአብሔርን የማዘዝ ሥልጣን ሳይሆን፣ ጥበብና ፍቅር ለሞላበት ለሰማያዊው አባት ፈቃድ ራስን አሳልፎ የመስጠት ትሕትና መሆኑን አስተማረ።
በዚህ ሐሳብ ውስጥ ያለው ሥነ-መለኮታዊ ጥልቀት የጸሎት መመለስ ምስጢር በእግዚአብሔር ፈቃድ ላይ የተመሠረተ መሆኑን ያሳያል። ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱ በጌቴሴማኒ "የእኔ ፈቃድ ሳይሆን የአንተ ፈቃድ ይሁን" (ሉቃስ 22፡42) ብሎ እንደጸለየ ሁሉ፣ አማኞችም ለሥጋቸው ምኞት የሚሆንን ነገር ብቻ ከመለመን ይልቅ፣ እግዚአብሔር በቃሉ ላጸደቀው ነገር በድፍረት መጸለይ አለባቸው። ጸሎታችን ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር ሲስማማ፣ መልስ ማግኘታችን ጥርጥር የሌለው እውነት ነው።
ይህ እውነት በአማኞች ሕይወት ውስጥ ሥነ-መለኮታዊ ውጥረት ሊፈጥር ይችላል። "የጸለይነው ለምን አልተመለሰም?" ለሚለው ጥያቄ፣ መጽሐፍ ቅዱስ "በክፉ ትለምናላችሁና አትቀበሉም" (ያዕቆብ 4፡3) የሚል መልስ ይሰጣል። እግዚአብሔር ልጆቹን ስለሚወድ፣ ከፈቃዱ ውጪ የሆኑና ሊጎዱአቸው የሚችሉ ነገሮችን ሲለምኑ አይሰጣቸውም። ነገር ግን እንደ ፈቃዱ የለመንነውን ነገር ሁሉ እንደሚሰማን አውቀን ልንታመን ይገባል።
ቃሉ ለእኛም የጸሎት ሕይወታችንን እንዴት መምራት እንዳለብን ታላቅ ማስተዋልን ይሰጠናል። በጸሎታችን ጊዜ የእግዚአብሔርን ቃል እያነበብንና የጌታን ሐሳብ እየመረመርን ጥያቄያችንን ከመለኮታዊው ፈቃድ ጋር ስናስተካክል፣ ጸሎታችን የሰማይን ደጅ የሚከፍት ኃይለኛ መሣሪያ ይሆናል።
"ጸሎት እግዚአብሔርን ወደ እኛ ፈቃድ ዝቅ የማድረግ ሙከራ ሳይሆን፣ የእኛን ልብ ወደ እግዚአብሔር ታላቅ ፈቃድ ከፍ የማድረግ መንፈሳዊ ልምምድ ነው፤" እንደሚባለው፣ እንደ ቃሉ የሚቀርብ ጸሎት ሁልጊዜ በሰማይ ዙፋን ፊት ተቀባይነት አለው።