የዕብራውያን ጸሐፊ በመልእክቱ "ለፍቅርና ለመልካም ሥራ እንድንነቃቃ እርስ በርሳችን እንተያይ" በማለት ክርስቲያናዊ የሕይወት መመሪያ ይሰጣል (ዕብራውያን 10፡24)። እዚህ ላይ "እንተያይ" ወይም "እንተሳሰብ" ተብሎ የተተረጎመው ቃል በግሪክኛው "ካታኖኤዎ" ሲሆን፥ ትርጉሙም አንዱ የሌላውን ሕይወት፣ ችግር፣ ድካምና ፍላጎት በጥልቀት መመልከት፣ ማስተዋልና አትኩሮ መስጠት ማለት ነው። ይህ በዘፈቀደ ማየት ሳይሆን፣ የሌላውን ሰው ሁኔታ ለመረዳት ሆን ብሎ ጊዜ ወስዶ ማሰብን ያመለክታል።
በታሪካዊና ባህላዊ አውድ የመጀመሪያዎቹ ክርስቲያኖች በከባድ መከራ ውስጥ ስለነበሩ አንዳንዶቹ ታስረዋል፣ አንዳንዶቹ ንብረታቸውን ተነጥቀዋል፣ ሌሎች ደግሞ በእምነታቸው ደክመዋል። በእንደዚህ ዓይነት ሁኔታ ውስጥ ሰዎች ስለራሳቸው ችግር ብቻ ማሰብ ይጀምራሉ። ጸሐፊው ግን ይህንን የራስ ወዳድነት አዝማሚያ በመቃወም፥ አማኞች ዓይናቸውን ከራሳቸው ላይ አንስተው በዙሪያቸው ላሉት ወንድሞችና እህቶች እንዲያደርጉ አዘዛቸው። ይህ መተያየት ቤተ ክርስቲያንን እንደ አንድ ቤተሰብ ያስተሳስራታል።
ከሕጋዊና ከመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አንጻር እርስ በርስ መተሳሰብ የክርስቶስ ሕግ ዋነኛ መገለጫ ነው። ሐዋርያው ጳውሎስ "እያንዳንዳችሁ ለባልንጀራችሁ የሚጠቅመውን እንጂ ለራሳችሁ የሚጠቅመውን አትመልከቱ" በማለት ይህንኑ ያስተምራል (ፊልጵስዩስ 2፡4)። መጽሐፍ ቅዱስ አማኞች የአንድ አካል ብልቶች መሆናቸውን ያረጋግጣል፤ አንድ ብልት ሲታመም ሌላው አብሮ ይታመማል። ስለዚህ መተያየት አማራጭ ሳይሆን የክርስቶስ አካል ጤናማነት የሚረጋገጥበት ሕጋዊ ግዴታ ነው።
በሥነ መለኮታዊ አውድ የዚህ ትምህርት ውጥረት በግለኝነት እና በማኅበራዊ ማንነት መካከል ነው። ዓለም "የራስህን ጉዳይ ብቻ ተመልከት" የሚል ፍልስፍና ሲያራምድ፥ የእግዚአብሔር መንግሥት ግን "የወንድምህ ጠባቂ ነህ" ይላል። እርስ በርስ መተያየት ማለት የሌላውን ሰው ድካም ፈልጎ ለመንቀፍ ሳይሆን፥ እንዴት አድርጌ ልርዳው? የትኛው ጸጋ ጎድሎታል? ብሎ በፍቅር ዓይን መመርመር ነው። ይህ የእግዚአብሔርን ርኅራኄ በምድር ላይ የምናሳይበት መንገድ ነው።
የሰው ልጅ በተፈጥሮው በችኮላና በሥራ ብዛት ምክንያት በአጠገቡ ያለውን ሰው የልብ ስብራት ላያስተውል ይችላል። አጠገባችን ተቀምጦ በውስጡ የሚያለቅስ፣ በጥርጣሬ የሚናወጥ ወይም በኑሮ የደከመ ሰው ይኖራል። "እንተያይ" የሚለው ትእዛዝ ቆም ብለን የእነዚህን ሰዎች ፊት እንድናነብ፣ ስሜታቸውን እንድንረዳና እጃችንን እንድንዘረጋ ያደርገናል። ይህ እውነተኛ ሰብዓዊና መንፈሳዊ ቅርበትን ይፈጥራል።
ቃሉ ለእኛም የራስ ወዳድነትን መንፈስ አሸንፈን ለሌሎች እንድንኖር ያነቃቃናል። ዛሬ ሰዎች በስልክና በቴክኖሎጂ ተጠምደው አጠገባቸው ያለውን ወንድም በማያዩበት ዘመን፥ እኛ የክርስቶስን ፍቅር በተግባር ማሳየት አለብን። "የክርስቶስ ፍቅር የሚታየው ለራሳችን ከማሰብ አልፈን የሌሎችን ጉዳይ በጥልቀት ስንመለከት ነው" እንደሚባለው ሁሉ፥ እኛም እርስ በርሳችን በጥልቅ ፍቅርና መተሳሰብ ልንተያይ ይገባል።